A A A A A
Bíobla i gceann bliana
Lúnasa 7

Iób 5:1-27
1. Cuir do ghlao suas anois; an bhfuil aon duine le freagra a thabhairt ort? Cé acu do na [haingil] chuig a gcasfaidh tú?
2. Maraíonn an faltanas an t-amadán Agus básaíonn an formad an duine baoth.
3. Nuair a chonaic mé duine ceanndána, Chuir mé mo mhallacht ar a áitreabh gan mhoill:
4. «Is fada a bheidh an conách óna chlann; brúfar sa gheata iad, gan fear a dtarrthála.
5. Beidh cíocras air chun a fhómhair, Ach scuabfaidh Dia ar shiúl é le haicíd. Beidh siad ag tnúthán lena maoin, agus íota orthu.»
6. Óir ní eascrann urchóid ón ithir, Ná ní phéacann anró as an talamh,
7. Ach sé an duine a ghineann anró dó féin, Mar a eitlíonn na badhbha in airde.
8. Uime sin is chun Dé a ghairmfinn Agus is dó a nochtfainn mo chúis;
9. (Déanann seisean éachtaí gan áireamh, Iontais nach féidir a ríomh.)
10. Dáileann sé fearthainn ar an talamh Agus seolann uiscí ar na bánta.
11. Ardaíonn sé na daoine ísle Agus tógann lucht an bhróin go buaic an áthais.
12. Cuireann sé bearta na gcealgairí amú, I dtreo nach ritheann le hiarrachtaí a lámh.
13. Ceapann sé an mhuintir ghlic i ngaiste a ngliocais, Agus teipeann go grod ar scéimeanna na gcladhairí.
14. Bíonn dorchadas rompu sa lá Agus bíonn siad ag amharcaíl oíche um mheán lae.
15. Fuasclaíonn sé an neamhurchóideach óna gcraos, Agus an bocht ó láimh an chumhachtaigh.
16. Fágann sin dóchas ag an dearóil, Agus a chlab dúnta ag an éagóir.
17. Is méanar go deimhin don té a cheartaíonn Dia; Ná diúltaigh dá bhrí sin do smachtú an Uilechumhachtaigh,
18. Óir goineann sé, ach cuireann ceirín leis an gcréacht; Buaileann sé buille, ach tugann a lámh cneasú.
19. Déanfaidh sé thú a fhuascailt faoi a sé ó thrioblóid, Agus faoi a seacht, ní bhainfidh urchóid leat.
20. Fuasclóidh sé ón mbás thú in am an ghorta, Agus ón gclaíomh in am an chogaidh.
21. Beidh tú i bhfolach ó sciúirse na teanga, Agus ní chuirfidh an [ropaire] scéin ort nuair a thiocfaidh sé.
22. Déanfaidh tú gáire [faoin tiormach agus faoin sioc], Agus ní bheidh eagla ort roimh ainmhithe allta.
23. Beidh conradh agat le clocha an ghoirt, Agus beidh síocháin agat le hainmhithe an bháin.
24. Beidh a fhios agat go bhfuil do bhoth slán, Agus fiosróidh tú do chró agus ní bheidh aon ní ar iarraidh.
25. Feicfidh tú do shíol ag síolrú, Agus do shliocht mar fhéar an bháin.
26. Rachaidh tú isteach i d' uaigh i bhfómhar aibí do bhlianta, Mar a bhíonn ag an bpunann arbhair sa chruach i dtráth.
27. Féach, rinneamar é seo a iniúchadh; mar sin atá; Éist leis; tabhair aird go maith air.

Iób 6:1-30
1. Ansin d' fhreagair Iób agus dúirt:
2. Uch gan mo dhoilíos á mheá, Agus gan m' anró go léir a chur sa mheá le chéile.
3. Ba throime é ná gaineamh na trá Sin é a chuir mo bhriathra le buile.
4. Tá saigheada an Uilechumhachtaigh i ngreim ionam, Agus mo spiorad ag diúl a nimhe. Tá uafáis Dé in eagar i m' aghaidh.
5. An ligeann an t-asal fiáin glao as nuair a fhaigheann sé féar? Nó an damh búir os cionn a choda?
6. An n-itear bia leamh gan salann? Nó an bhfuil blas ar ghealacán uibh?
7. Diúltaíonn m' anam a shuaimhneas a cheapadh; tá breoiteacht mo choirp á shuaitheadh.
8. Uch nach gcomhlíontar m' achainí! Agus nach ndeonaíonn Dia mo dhóchas dom!
9. Go mba thoil le Dia mé a bhascadh, Agus go scaoilfeadh sé lena láimh agus mé a scriosadh.
10. Bheadh sé fós mar shólás agam Agus bheinn daingean i bpian gan taise Nár shéan mé briathra an té is Naofa.
11. Ach cén neart atá ionam le feitheamh? Cad tá i ndán dom le go mbeinn foighneach?
12. An é neart na gcloch mo neart? An cré-umha í m' fheoil?
13. Níl cabhair fágtha ionam, Agus d' imigh gach tuiscint uaim dá réir sin.
14. Nuair a thréigeann a chara an té atá in éadóchas, tugann sé droim láimhe le heagla an Uilechumhachtaigh.
15. Is fealltach iad mo chairde mar an tuile, Mar leaba na dtuilte a ghabh thart;
16. Bíonn siadsan ag borradh leis an leac oighir, Nuair a théann an sneachta i bhfolach iontu.
17. Nuair a thagann an teas, téann siad in éag; Sa bhrothall téann siad ar ceal.
18. Téann na carbháin as a mbealach á lorg, Imíonn siad faoin bhfásach, agus cailltear iad.
19. Bíonn carbháin Théamá ag súil leo, Agus is astu a bhíonn a muinín ag buíonta Sheaba.
20. Cuirtear díomá orthu cé go raibh misneach acu; Tagann siad ansiúd, ach loictear orthu.
21. A rá is go bhfuil sibh anois gan mhisneach, Go bhfeiceann sibh uafás agus go bhfuil scéin oraibh.
22. An ndúirt mé libh: «Tugaigí dom!» Nó: «Tugaigí breab ar mo shon as bhur maoin!»
23. Nó: «Fuasclaigí mé ó láimh an namhad.» Nó: «Saoraigí mé ó ghreim na dtíoránach!»?
24. Tugaigí teagasc dom, agus beidh mé i mo thost; Taispeánaigí dom cá ndeachaigh mé amú.
25. Nach bríomhar iad briathra ionraice! Ach cén tairbhe ceartú uaibhse?
26. An fiú libh focail a cháineadh, Focail éadóchais a imíonn le gaoth?
27. Is gearr go mbeidh an dílleachta á chur ar cranna agaibh, Agus bhur gcara á dhíol agaibh ina shladmhargadh.
28. Ach féachaigí orm, anois, le bhur dtoil. Ar ndóigh ní inseoidh mé bréag le bhur mbéal!
29. Filligí orm anois agus ná déantar éagóir! Sea, filligí, tá mo chúis fós gan breith.
30. An bhfuil éitheach i mo bhéal? Nach n-aithneodh mo charball blas an mhí-áidh?

Salm 92:1-7
1. 1 Salm. Amhrán le haghaidh na Sabóide. 2 Is maith é buíochas a thabhairt don Tiarna, agus ceol a dhéanamh do d' ainm, a Neach is Airde, Salm 91
2. 3 d' fhonn do bhuanghrá a fhógairt ar maidin, agus do dhílse i dtráthanna na hoíche,
3. 4 le ceol na cruite agus na cláirsí; mar aon le ceadal na lire.
4. 5 Óir chuir do ghníomhartha áthas orm, a Thiarna; déanaim gairdeas in oibreacha do lámh.
5. 6 Nach éachtach iad d' oibreacha, a Thiarna! nach domhain iad go dearfa do smaointe!
6. 7 Ní aithníonn fear na díchéille, ná ní thuigeann an t-amadán an ní seo.
7. 8 Cé go n-eascraíonn na héagráifigh mar fhéar, agus go mbíonn na hainbheartaigh faoi bhláth,

Seanfhocal 22:16-16
16. Luigh ar an mbochtán agus bronnfar maoin air; tabhair rud don saibhir agus déanfaidh tú é a chreachadh.

Rómhánaigh 8:22-39
22. Is eol dúinn go ráibh an chruthaíocht go léir le chéile go dtí anois ag cneadach le tinneas mar a bheadh sí ar a leaba luí seoil.
23. Agus ní hé an dúlra amháin atá amhlaidh ach sinne féin chomh maith; cé go bhfuil céadtorthaí an Spioraid againn cheana féin, táimidne ag cneadach freisin inár gcroí istigh agus sinn ag feitheamh le go ndéanfar clann dínn,agus go mbeidh ár gcorp fuascailte.
24. Le dóchas a slánaíodh sinn. Ach an dóchas a fheictear ní dóchas é feasta, mar conas a bheadh duine ag tnúth le rud a bheadh ina fhianaise?
25. Ach ó táimidne ag súil le rud nach bhfeicimid táimid ag feitheamh go foighneach.
26. Ar an gcuma chéanna tagann an Spiorad i gcabhair orainn inár laige. Mar ní eol dúinn conas an ghuí féin a dhéanamh mar is cóir ach déanann an Spiorad idirghuí ar ár son le hosnaí nach féidir a chur i bhfocail,
27. agus an té úd a chiorann na croíthe, tuigeann sé cad is áil leis an Spiorad agus gur de réir toil Dé a dhéanann sé achainí ar son na naomh.
28. Tá a fhios againn chomh maith go gcomhoibríonn Dia san uile ní leo siúd a bhfuil grá acu dó agus a bhfuil glaoite aige orthu de réir a chomhairle.
29. Mar na daoine a thogh sé roimh ré, cheap sé ó thús iad le bheith ina macasamhla dá Mhac féin sa tslí go mbeadh seisean ina chéadghin ar mhórán bráithre.
30. Agus na daoine a bhí ceaptha ó thus aige is iad sin a ghlaoigh sé; agus na daoine a bhí glaoite aige is iad sin a d' fhíréanaigh sé, agus na daoine a bhí fíréanaithe aige, is iad sin a ghlóirigh sé.
31. Cad a déarfaimid faoin méid sin, más ea? Má tá Dia ar ár dtaobh, cé atá inár gcoinne?
32. Nuair nár lig sé uaidh a mhac féin ach é a thabhairt suas ar mhaithe linne go léir, cén fáth nach mbronnfaidh sé gach grásta eile orainn ina theannta chomh maith?
33. Agus cé a dhéanfaidh lucht tofa Dé a chúisiú?
34. Nuair atá Dia dár saoradh, cé a dhéanfaidh ár ndaoradh? An é Críost a dhéanfaidh é, an té a fuair bás agus a tógadh ó mhairbh, atá fós ar dheis Dé agus atá ag idirghuí ar ár son?
35. Cé a scarfaidh ó ghrá Chríost sinn? Trioblóid an ea? nó cruatan, nó géarleanúint, nó gorta, nó nochtacht, nó guais, nó an claíomh féin?
36. Mar atá scríofa: «Ar do shonsa táimid dár mbású ar feadh an lae; táimid dár meas mar chaoirigh atá réidh lena gcoscairt.»
37. Ach sna cúrsaí seo go léir, beirimid an bua go caithréimeach tríd an té úd a thug grá dúinn.
38. Mar táim cinnte dearfa de nach bhféadfaidh bás ná beatha, aingil ná prionsaí ná cumhachtaí, nithe atá ann anois ná nithe atá le teacht,
39. an domhan thuas ná an domhan thíos, ná dúil chruthaithe ar bith eile sinn a scaradh ó ghrá Dé atá in Íosa Críost ár dTiarna.