A A A A A
Bíobla i gceann bliana
Lúnasa 12

Iób 15:1-35
1. Iób á Dhaoradh as a Bhéal Féin
2. Ar chóir do dhuine gaoismhear freagairt le heolas baoth? Agus a bholg a líonadh le gaoth anoir?
3. An ndéanann sé a chúis a phlé le caint gan éifeacht Agus le briathra gan tairbhe?
4. Sea, tá eagla Dé á cur ar shiúl agat Agus tá urraim á diúltú agat dó.
5. D' urchóid a spreagann do ráite béil, Agus is gean leat teanga na gcleasaithe.
6. Daorfar thú as do bhéal féin, agus ní as mo bhéalsa, Agus is iad do bheola féin a thabharfaidh fianaise i d' aghaidh.
7. An tú céadghin an chine dhaonna? Nó ar saolaíodh thú roimh na sléibhte?
8. Ar chuala tú rún Dé? Ar ghlac tú an eagna chugat féin amháin?
9. Cén t-eolas atá agatsa nach bhfuil againne? Cén intlíocht atá agat nach bhfuil againne freisin?
10. Tá an ceann liath agus an críonna inár measc, Agus aos acu thar mar atá ag d' athair.
11. An beag ort na sóláis ó Dhia? Agus an focal a labhraíonn go cneasta leat?
12. Cén fáth a mbaineann do racht de do bhonna thú? Agus go bhfuil faghairt i do shúile?
13. A rá is go dtugann tú aghaidh do chaoraíochta ar Dhia Agus go scaoileann tú focail mar sin as do bhéal.
14. Céard é an duine go mbeadh sé íon? Agus gin na mná go mbeadh sé fíréanta?
15. Féach, ní chuireann Dia a mhuinín ina neacha naofa, Ná ní íon iad na spéartha ina radharc.
16. Nach lú ná sin an duine, atá bréan gráiniúil, Agus a shlogann an urchóid mar dheoch uisce?
17. Éist liom, tá ceacht agam duit, Agus inseoidh mé duit cad a chonaic mé:
18. Cad deir lucht gaoise, Agus nár cheil a sinsir,
19. Ar dóibh amháin a tugadh an talamh, Agus nár ghabh aon deoraí ina measc:
20. I gcaitheamh a ré go léir, Tá an t-urchóideach á chiapadh Agus tá blianta an tíoránaigh arna ríomhadh.
21. Tá glórtha bagracha ina chluasa Agus tiocfaidh an scriostóir air i lár a chonáigh. ABN: 21, 31, 22-30, 32.
22. Ní bheidh aon dóchas aige go bhfillfidh sé ón dorchadas; Tá a fhios aige gurb é an claíomh is dán dó,
23. Agus a bheith ina bhia ag badhbha. Tá a fhios aige go bhfuil an mí-ádh mar chinniúint aige,
24. Agus cuireann lá an dorchadais scanradh air; Faigheann buairt agus dálghas an lámh in uachtar air, Amhail agus dá mbeadh rí éigin ar tí a ionsaithe.
25. Óir shín sé a lámh in aghaidh Dé, Agus leomhaigh sé dúshlán an Uilechumhachtaigh a thabhairt.
26. Thug sé ruathar ceanndána faoi le sciath ramharbhocóideach.
27. Bhí brat blonaige ar a cheannaithe Agus sprochaillí saille ar a cheathrúna.
28. Chuir sé faoi i gcathracha scriosta Agus lonnaigh i dtithe tréigthe, A bhfuil i ndán dóibh bheith ina bhfothracha.
29. Ní bheidh sé saibhir, ná ní mhairfidh a mhaoin, Ná ní leathfaidh a [scáth] i bhfad eile ar talamh.
30. Ní scarfaidh sé leis an dorchadas; Loscfaidh lasair a bhachlóga Agus scuabfaidh an ghaoth a pheaca ar shiúl.
31. Ná téadh sé i muinín a thoirt; Tá breall air, níl aon tathag ann.
32. Feofaidh a ghéaga roimh a n-am; Ní bheidh a chraobha glas.
33. Ligfidh sé dá thorthaí titim agus gan iad abaí, dála na bhfíniúna, Agus caithfidh sé uaidh a bhláth dála na holóige:
34. Óir níl an rath ar chuideachta na n-urchóideach, Agus loscfar bothanna na breibe le tine.
35. Óir gineann siad mailís agus beireann siad an urchóid, Agus déanann a mbroinn an chalaois a réiteach.

Iób 16:1-22
1. Ansin d' fhreagair Iób agus dúirt:
2. Nach minic a chuala mé a leithéid sin go léir cheana! Nach ainnis an lucht sóláis sibh!
3. An mbeidh deireadh le bladhgar briathar? Nó cad a ghoill ort gur fhreagair tú mé?
4. D' fhéadfainnse freisin labhairt mar thusa, Dá mbeadh d' anamsa in áit m' anamasa. An ndéanfainn thú a chiapadh le focail? Nó mo cheann a chroitheadh ort?
5. Thabharfainn misneach duit le briathra mo bhéil Agus ní dhiúltóinn sólás mo bheola.
6. Dá labhróinn ní bheadh laincis ar mo dhoilíos; Dá scorfainn ní fhágfadh sé mé.
7. Anois ghoin mo chara cumainn mé Agus ciapann mo chuideachta go léir mé.
8. D' éirigh sé mar fhinné i mo choinne, Mar chúlghearrthóir, ag tabhairt fianaise i m' aghaidh.
9. Mhill a fhearg é, agus tugann sé fogha fúmsa; Tá a fhiacla á ndrannadh aige i m' aghaidh Agus tá mo naimhde ag stánadh orm.
10. Tá a mbéal ar leathadh acu i mo choinne Agus bhuail siad mé sa leiceann go fonóideach; Tá rith an rása leo i m' aghaidh.
11. Tá Dia do mo thabhairt suas don urchóideach, Agus do mo chaitheamh i lámha na gcoirpeach. ABN: 11, 17, 12-16, 18.
12. Bhí mé ar mo shuaimhneas nó gur bhris sé ó chéile mé. Rug sé ar mhuineál orm agus rinne smionagar díom. Rinne sé a sprioc díom.
13. Agus tá a urchair á gcaitheamh ar gach taobh díom. Goineann sé mé sna leasracha, gan trua gan taise; Tá mo dhomlas á dhoirteadh aige ar an talamh.
14. Briseann sé mé mant ar mhant, Agus tugann ruathar fúm mar a dhéanfadh laoch.
15. D' fhuaigh mé éadach róin ar mo chraiceann Agus sádh mo cheann sa lathach.
16. Tá mo cheannaithe craorag le neart goil, Agus tá gruaim mar ualach ar fhabhraí mo shúl.
17. Cé nach bhfuil an lámh láidir ag roinnt liom, Agus gur íon í mo phaidir.
18. Ná clúdaigh m' fhuil, a chré, Agus ná bíodh áit suaimhnis ag m' olagón.
19. Anois féin, féach, tá m' fhinné ar neamh, Agus tá mo chosantóir ansiúd thuas.
20. Sé mo ghlao chun Dé is abhcóide agam; Ritheann na deora ó mo shúile ina láthair.
21. Déanann sé cás duine a thagairt i láthair Dé Mar a dhéanfadh mac an duine ar son a chomharsan.
22. Óir tá blianta mo shaoil arna n-áireamh, Agus is gearr go ndéanfaidh mé imeacht gan teacht.

Salm 94:20-23
20. An mbeidh cúirt na gcoirpeach i gcomhar leat, an dream a chuireann clóca an dlí ar an mioscais?
21. Tugann siad fogha faoi anam an fhíréin, agus daorann siad an neamhchiontach chun báis.
22. Bíodh acu! sé an Tiarna mo dhaingean agus sé Dia carraig mo dhídine.
23. Tabharfaidh sé a n-urchóid sa mhullach orthu, agus scriosfaidh iad lena mailís féin; millfidh an Tiarna ár nDia iad.

Seanfhocal 22:28-29
28. Ná haistrigh cloch ársa theorann, a leag do shinsir ina leaba.
29. An bhfeiceann tú duine atá oilte ar a ghnó? déanfaidh sé freastal ar ríthe; ní do shuaracháin a bheidh sé ag fónamh.

Rómhánaigh 11:19-36
19. Déarfaidh tú liom ar ndóigh: «Is ea, ach scoitheadh craobhacha den chrann chun mise a nódú ann.»
20. Tá go maith, ach is mar gheall ar easpa creidimh a scoitheadh iad agus is é do chreideamh atá do do choimeádsa suas. Ná bíodh aon éirí in airde ort, dá bhrí sin, ach eagla.
21. Más rud é nár lig Dia leis na craobhacha dúchais ní ligfidh sé leatsa ach oiread.
22. Tabhair do d' aire cineáltas Dé agus a dhéine: a dhéine a bhí sé orthu siúd a thit ar lár agus a chineáltacht atá Dia leatsa ma leanann tú faoina chineáltas: ach mura leanann, gearrfar thusa anuas chomh maith.
23. Agus iad siúd, má shéanann siad a ndíchreideamh, nódófar sa chrann arís iad, mar tá sé ar chumas Dé iad a nódú ar ais ann.
24. Má gearradh tusa den ológ fhiáin ba dhúchas duit is gur nódaíodh in aghaidh nádúir san fhíorológ tú, nach móide go mór go nódófar na craobhacha dúchais ar ais ina n-ológ dhílis féin?
25. Le heagla go mbeadh rómheas agaibh ar bhur gcuid gaoise féin ní áil liom gan fios na rúndiamhaire seo a bheith agaibh, a bhráithre: Tá cruas croí tagtha ar chuid d' Iosrael, nó go mbeidh iomlán na ngintlithe tagtha isteach
26. agus, mar sin, slánófar Iosrael ar fad de réir mar atá scríofa: «Tiocfaidh an fuascailteoir as Síón; ruaigfidh sé an éagráifeacht as Iacób.
27. Agus seo é an conradh a dhéanfaidh mé leo nuair a thógfaidh mé a bpeacaí chun siúil.»
28. Maidir leis an dea-scéal, is naimhde iad do Dhia rud a théann chun sochair daoibhse; ach maidir leis an toghadh is ionúin leis iad mar gheall ar na patrarcaí,
29. mar ní cúis aiféala choíche do Dhia a thíolacthaí ná an rogha a bhíonn déanta aige.
30. Bhí sibhse tráth easumhal do Dhia ach tá trócaire déanta anois oraibh trína n-easumhlaíochtsan.
31. Is é an dála céanna acu siúd é: tá siadsan éirithe easumhal anois nuair atá trócaire déanta oraibhse chun go ndéanfaí trócaire orthu chomh maith.
32. Mar chuir Dia an uile dhuine i ngeibheann san easumhlaíocht d' fhonn trócaire a dhéanamh orthu uile.
33. Cad é doimhneas ollmhaitheasaí agus eagna agus eolas Dé! Nach do-thuigthe atá a bhreithiúnais agus nach dorianta atá a bhealaí!
34. «Cé a thuig aigne an Tiarna? Nó cé a bhí riamh ina chomhairleoir aige?»
35. Nó «Cé a thug rud riamh dó go bhfaighidh sé a chúiteamh?»
36. Mar is uaidhsean agus trídsean agus dósan gach uile ní dá bhfuil ann. Glóir go deo leis. Amen.