A A A A A
Bíobla i gceann bliana
Aibreán 29

Rút 3:1-18
1. Ansin dúirt Náoimí máthair a céile léi: «A iníon ó, nach é mo ghnó féachaint chuige go gcuirfidh tú fút go socair sásta.
2. Anois nach gaol dúinn Boaz a raibh tú i bhfochair a mheithle? Féach beidh sé ag cáitheadh na heorna anocht ar an urlár buailte.
3. Déan thú féin a ní, dá bhrí sin, agus a ungadh, agus cuir do thogha éadaigh ort, agus síos leat chun an urláir; ach ná cuir thú féin in aithne dó, nó go mbeidh bia agus deoch caite aige.
4. Nuair a luífidh sé, fair ar an áit ina luífidh agus téigh isteach agus bain an brat dá chosa agus luighse féin ansiúd. Inseoidh sé duit céard a bheidh le déanamh agat.»
5. D' fhreagair sí: «Déanfaidh mé gach a bhfuil ráite agat.»
6. Ghabh sí síos chun an urláir bhuailte agus rinne rud ar mháthair a céile go beacht.
7. Nuair a bhí bia ite agus deoch ólta ag Boaz agus go raibh sé go súgach, chuaigh sé a luí ag imeall an charn arbhair. Ansin tháinig sí os iseal agus chas siar an brat a bhí ar a chosa agus luigh ansiúd.
8. I lár na hoíche dhúisigh an fear, d' fhéach ina thimpeall agus ba shiúd an bhean ina luí ag a chosa.
9. Dúirt sé léi: «Cé hí thú féin?» D' fhreagair sí: «Mise Rút do bhanseirbhíseach. Leath beann do bhrait ar do bhanseirbhíseach, óir tá ceart fuascailte agat orm.»
10. «Go gcuire an Tiarna a bheannacht ort, a iníon ó,» arsa Boaz, «mar gur mó an cineáltas seo de do chuid ná ar ghabh roimhe, mar ní dheachaigh tú ar thóir ógánach saibhir ná daibhir.
11. Ná bíodh aon eagla ort más ea, a iníon ó; déanfaidh mé díreach mar a iarrfaidh tú óir tá a fhios ag muintir mo chathrach go léir a fheabhas de bhean thú.
12. Anois fág gur fíor go bhfuil ceart fuascailte agam ort, tá fear ann ar gaire é a ghaol leat.
13. Fan anseo anocht, agus más mian leis ar maidin amárach a cheart fuascailte ort a chur i bhfeidhm, bíodh aige agus fuasclaíodh sé thú. Ach mura mian leis sin a dhéanamh, dar an Tiarna beo, déanfaidh mé féin thú a fhuascailt. Luigh síos anois go maidin.»
14. Luigh sí ag a chosa dá bhrí sin go maidin, ach d' éirigh [Boaz] roimh an tráth a d' aithneodh daoine a chéile, «mar,» ar sé, «ní foláir a cheilt gur tháinig an bhean seo chun an urláir bhuailte.»
15. Ansin dúirt sé léi: «Tabhair leat an brat atá á chaitheamh agat agus leath amach é.» Leath sí roimhe é agus chuir seisean sé thomhas eorna ann, agus d' ardaigh uirthi é. D' imigh sí léi isteach sa chathair ansin.
16. Nuair a shroich sí máthair a céile, d' fhiafraigh sise: «Conas a bhí agat, a iníon ó?» Ansin d' inis sí gach a ndearna an fear di.
17. Lean sí uirthi: «Agus thug sé na sé thomhas plúir seo dom,» ar sí, «agus dúirt sé liom: 'Déan deimhin de nach folamh a rachaidh tú ar ais chun máthair do chéile.'»
18. D' fhreagair sise: «Fan, a iníon ó, go bhfeice tú conas mar a bheidh, mar ní rachaidh aon suaimhneas ar an bhfear nó go gcuirfidh sé nithe i gcrích inniu féin.»

Rút 4:1-22
1. Chuaigh Boaz go dtí an geata agus shuigh sé ansiúd, agus seo chuige an gaol gairid ar ar labhair sé. Dúirt Boaz: «Gabh i leith, a chara, agus suigh taobh liom,» agus tháinig sé agus shuigh.
2. Ansin rinne sé deichniúr de sheanóirí na cathrach a thoghadh agus dúirt leo: «Suígí síos anseo,» agus shuíodar.
3. Ansin dúirt sé leis an bhfear gaoil: «Náoimí, an bhean a d' fhill ar ais ó thír Mhóáb, tá sí ag díol an phaiste talún a bhí ag Eilímeilic ár ngaol.
4. Shíleas nár mhiste é sin a insint duit agus a rá leat: Ceannaigh é i bhfianaise na muintire atá ina suí anseo, agus i bhfianaise seanóirí mo phobail. Más mian leat do cheart fuascailte air a chur i bhfeidhm, fuascail é. Mura ndéanann tú, inis dom é agus beidh a fhios agam, mar seachas tusa, níl aon duine eile chun é a fhuascailt ach mise; ach tá an tosach agat orm.» Dúirt sé: «Táim sásta é a fhuascailt.»
5. Ansin lean Boaz air: «An lá a cheannóidh tú an paiste talún ó láimh Náoimí, ceannóidh tú [Rút] chomh maith, an Móábach, baintreach an mhairbh, agus ar an gcuma sin tabharfaidh tú a ainm ar ais dá oidhreacht.»
6. Ansin dúirt an té a raibh an ceart fuascailte aige: «Ní féidir dom feidhm a bhaint as mo cheart fuascailte dá réir sin gan m' oidhreacht féin a chur i bhfiontar. Cuirse féin mo cheart fuascailte i bhfeidhm ós rud é nach féidir domsa é a dhéanamh.»
7. Ba é an nós é sa seansaol in Iosrael i ngnóthaí fuascailte nó malartaithe, d' fhonn margadh a dhaingniú, go mbainfeadh duine a chuarán de, agus é a thabhairt don duine eile, agus ba mar sin a dhéantaí an daingniú in Iosrael i láthair finnéithe.
8. Nuair a dúirt an gaol ba ghaire le Boaz: «Ceannaigh duit féin é,» bhain sé a chuarán de.
9. Ansin dúirt Boaz leis na seanóirí agus leis an bpobal uile: «Finnéithe sibh inniu air gur cheannaigh mé ó láimh Náoimí gach ar bhain le Eilímeilic, le Cilión agus le Machlón;
10. mar an gcéanna gur cheannaigh mé Rút an Móábach, baintreach Mhachlón le bheith mar bhean agam, chun ainm an mhairbh a choimeád buan ar a oidhreacht d' fhonn nach dteipfeadh ainm an mhairbh i measc a bhráithre ná ag geata a bhaile dúchais. Finnéithe air sin sibhse.»
11. Dúirt a raibh ag an ngeata agus na seanóirí: «Is finnéithe sinn. Go ndéana an Tiarna an bhean atá ag teacht ar do theaghlach a thabhairt ar aon dul le Ráchael agus le Léá, an bheirt a thóg suas teaghlach Iosrael as láimh a chéile. Go raibh an rath ort in Eafrátá, agus cáil ort i mBeithil.
12. Agus go raibh do theaghlach mar theaghlach Pheiriz (a rug Támár do Iúdá) de bharr na clainne a thabharfaidh an Tiarna duit ón mbean óg seo.»
13. Thóg Boaz Rút leis mar sin agus bhí sí mar bhean aige. Agus nuair a luigh siad le chéile, bhronn an Tiarna gin uirthi, agus rug sí mac.
14. Agus dúirt na mná le Náoimí: «Moladh leis an Tiarna nár fhág [an marbh] gan bráthair gaoil inniu chun a ainm a bhuanú in Iosrael.
15. Tabharfaidh an leanbh misneach duit agus beidh sé mar theannta agat i do sheanaois, óir is í bean do mhic a rug é, an té ar mo é do ghrá di na do sheachtar mac.»
16. Agus thóg Náoimí an leanbh agus chuir ina hucht é, agus bhí ina buime aige.
17. Agus thug mná na comharsanachta ainm air. «Saolaíodh mac do Náoimí,» a dúradar, agus thugadar Óbaed air. Ba eisean athair Ieise, athair Dháiví.
18. Seo iad sliocht Pheiriz: ghin Peiriz Heazrón;
19. ghin Heazrón Rám; ghin Rám Amaineádáb;
20. ghin Amaineádáb Nachsón; ghin Nachsón Salmón;
21. ghin Salmón Boaz; ghin Boaz Óbaed;
22. ghin Óbaed Ieise, agus ghin Ieise Dáiví.

Salm 52:6-9
6. 8 Feicfidh na fíréin is beidh eagla orthu; beidh siad ag gáire faoi, á rá:
7. 9 «Sin é an fear nár mhian leis go mbeadh Dia ina dhaingean aige, ach a chuir a dhóchas in iomad a mhaoine agus a neart ina choirpeacht.»
8. 10 Ach bímse mar úrchrann olóige in áras Dé; ' s tá mo dhóchas i ndilghrá Dé go brách agus choíche.
9. 11 Tabharfaidh mé buíochas duit go deo de bharr a ndearna tú, agus fógróidh mé feabhas d' ainmse i bhfianaise na bhfíréan.

Seanfhocal 15:6-7
6. Tá mórán maoine i dteach an fhíréin, ach leanann buairt cnuasach an choirpigh.
7. Scaipeann beola na saoithe eolas; ní mar sin le croí na n-amadán.

Lúcás 20:1-26
1. Aon lá amháin, agus é ag teagasc an phobail sa Teampall agus ag fógairt an dea-scéil, tháinig uachtaráin na sagart agus na scríobhaithe i láthair mar aon leis na seanóirí,
2. agus dúirt an méid seo leis: «Inis dúinn cén t-údarás atá agat leis na nithe seo a dhéanamh, nó cé hé seo a thug an t-údarás sin duit?»
3. Dúirt sé leo á bhfreagairt: «Tá ceist agamsa le cur oraibhse freisin: insígí dom:
4. An ó neamh nó ó dhaoine a tháinig baisteadh Eoin?»
5. Ach bhí siad ag suaitheadh an scéil eatarthu, á rá: «Má deirimid: 'Ó neamh,' déarfaidh sé: 'Cad chuige nár chreid sibh ann?'
6. Ach má deirimid: 'Ó dhaoine,' gabhfaidh an pobal uile de chlocha orainn, óir is deimhin leo go raibh Eoin ina fháidh.»
7. Agus ba é freagra a thug siad, nach raibh a fhios acu cárbh as dó.
8. Dúirt Íosa leo: «Nílimse chun a insint daoibhse ach oiread cén t-údarás atá agam leis na nithe seo a dhéanamh.»
9. Thosaigh sé ansin ag rá an pharabail seo leis an bpobal: «Phlandaigh duine fíonghort, agus chuir ar cíos chun curadóirí é, agus chuaigh ar an gcoigrích go cionn mórán aimsire.
10. Nuair a tháinig an t-am, chuir sé seirbhíseach uaidh go dtí na curadóirí chun go dtabharfaidís dó a chion de thoradh an fhíonghoirt; ach chuir na curadóirí ar ais folamh é tar éis dóibh é a bhualadh.
11. Chuir sé seirbhíseach eile freisin, ach tar éis dóibh é seo a bhualadh chomh maith, agus easonóir a thabhairt dó, chuir siad ar ais folamh é.
12. Chuir sé uaidh fós an tríú duine: ach é seo arís, rinne siad é ghoin agus é thiomáint amach.
13. Dúirt máistir an fhíonghoirt ansin: 'Cad a dhéanfaidh mé? Cuirfidh mé uaim mo mhac muirneach féin; b' fhéidir go dtabharfaidís ómós dó sin.'
14. Ach nuair a chonaic na curadóirí eisean, bhí siad ag plé an scéil le chéile: 'Is é seo an t-oidhre,' ar siad, ' maraímis é, chun go mba linn féin an oidhreacht.'
15. Agus tar éis dóibh é a thiomáint amach as an bhfíonghort, mharaigh siad é. Dá bhrí sin, cad a dhéanfaidh máistir an fhíonghoirt leo?
16. Tiocfaidh sé agus cuirfidh sé na curadóirí sin chun báis, agus tabharfaidh an fíonghort do dhaoine eile.» Ar a chloisteáil sin dóibh, dúirt siad: «Nárab ea!»
17. Ach bhreathnaigh sé orthu agus dúirt: «Murab ea, cad is ciall leis an rud úd atá scríofa: ' An chloch dár dhiúltaigh na saoir, rinne di ceann an chúinne'?
18. «Gach aon duine a thitfidh ar an gcloch sin, bascfar é, ach cibé a dtitfidh sí air, déanfaidh sí é a bhrú ina cháith.»
19. Agus b' fhonn leis na scríobhaithe agus le huachtaráin na sagart a lámha a leagan air an uair sin féin ach eagla an phobail a bheith orthu; óir bhí a fhios acu gur chucu féin a bhí sé nuair a labhair sé an parabal úd.
20. Ansin, ag faire na faille dóibh, chuir siad brathadóirí chuige a ligfeadh orthu bheith ina bhfíréin, chun go mbéarfaidís air ina chaint, ionas go dtabharfaí suas é do smacht agus d' údarás an ghobharnóra.
21. Chuir siad ceist air: «A Mháistir,» ar siad, «tá a fhios againn go labhraíonn tú agus go múineann tú an ceart, agus gur cuma leat duine seachas a chéile, ach tú ag múineadh slí Dé de réir na fírinne.
22. An dleathach dúinn cíos a íoc le Céasar nó an mídhleathach?»
23. Ach thuig sé a gceilg agus dúirt leo:
24. «Taispeánaigí dom déanar. Cé hé a bhfuíl a íomhá air agus a inscríbhinn?» Dúirt siad: «Céasar.»
25. Dúirt sé leo: «Íocaigí le Céasar, mar sin, na nithe is le Céasar agus le Dia na nithe is le Dia.»
26. Agus níor fhéad siad breith air i bhfocal ar bith i bhfianaise an phobail, agus, ó b' ionadh leo a fhreagra, d' fhan siad ina dtost.