A A A A A
Біблія на працягу аднаго года
Аўгусту 23

Ёва 37:1-24
1. І ад гэтага дрыжыць сэрца маё і зрушылася зь месца свайго.
2. Слухайце, слухайце голас Яго і гром з вуснаў Ягоных.
3. Пад усім небам раскаты Ягоныя, і бляск Ягоны — да краёў.
4. За ім грыміць голас; грыміць Ён голасам велічы Сваёй і ня спыняе яго, калі голас Ягоны пачуты.
5. Даўно грыміць Бог голасам Сваім, чыніць дзеі вялікія, нам не спасьцігальныя.
6. Бо сьнегу Ён кажа: будзь на зямлі; гэтак сама дробны дождж і вялікі дождж у Ягонай уладзе.
7. Ён кладзе пячатку на руку кожнаму чалавеку, каб усе людзі ведалі дзею Яго.
8. Тады зьвер сыходзіць у сховішча і застаецца ў сваіх логавах.
9. З поўдня прыходзіць бура, а з поўначы — сьцюжа.
10. Ад павеву Божага паходзіць лёд, і паверхня вады сьціскаецца.
11. Гэтак сама вільгацьцю напаўняе Ён хмары, і воблакі сеюць сьвятло Ягонае,
12. і яны кіруюцца паводле намераў Ягоных, каб выканаць тое, што Ён загадае ім на ўлоньні населенай зямлі.
13. Ён загадвае ім ісьці альбо дзеля пакараньня, альбо ў дабраволеньне, альбо дзеля памілаваньня.
14. Слухай гэтага, Ёў; стой і разумей дзівосныя дзеі Божыя.
15. Ці ведаеш, як Бог кіруе імі і загадвае сьвятлу зьзяць з воблака Свайго?
16. Ці разумееш раўнавагу воблакаў, дзівосную дзею Найдасканалейшага ў веданьні?
17. Як награваецца твая вопратка, калі Ён супакойвае зямлю з поўдня?
18. Ці ж ты зь Ім распасьцёр нябёсы, цьвёрдыя, як літае люстра?
19. Навучы нас, што сказаць Яму? Мы ў гэтай цемры нічога ня можам ведаць.
20. Ці будзе абвешчана Яму, што я кажу? Ці сказаў хто, што сказанае даносіцца Яму?
21. Цяпер ня бачна яркага сьвятла ў воблаках, але праляціць вецер і расчысьціць іх.
22. Сьветлае надвор’е прыходзіць з поўначы, і вакол Бога страшэнная прыгажосьць.
23. Усеўладца! мы не дасягаем Яго. Ён вялікі сілаю і поўніцаю правасудзьдзя. Ён ні на кога не гняце.
24. Таму хай багавеюць прад Ім людзі, і хай дрыжаць прад Ім усе мудрыя сэрцам!

Ёва 38:1-41
1. Гасподзь адказваў Ёву з буры і сказаў:
2. хто гэты, які азмрочвае наканаванае словамі бяз сэнсу?
3. Аперажы сёньня сьцёгны твае, як муж: Я буду пытацца ў цябе, і ты адказвай мне:
4. дзе быў ты, калі Я закладваў асновы зямлі? скажы, калі ведаеш.
5. Хто паклаў меру ёй, калі ведаеш? альбо хто працягваў па ёй вяроўку?
6. На чым умацаваны асновы яе, альбо хто паклаў кутні камень на ёй,
7. пры ўсеагульнай радасьці ранішніх зорак, калі сыны Божыя ўсклікалі ад захапленьня?
8. Хто зачыніў мора брамаю, калі яно вырвалася, выйшла як бы з чэрава,
9. калі воблакі зрабіў вопраткаю ягонай і мглу пялёнамі ягонымі,
10. і зацьвердзіў яму Маё вызначэньне, і паставіў завалы і браму,
11. і сказаў: дагэтуль дойдзеш і не пяройдзеш, і тут мяжа пагардлівым хвалям тваім?
12. Ці даваў ты калі ў жыцьці сваім загад раніцы і ці ўказваў зары месца яе,
13. каб яна ахапіла краі зямлі і страсянула зь яе бязбожных,
14. каб зямля зьмянілася, як гліна пад пячаткаю, і сталася, як рознаколерная вопратка,
15. і каб адабралася ў бязбожных сьвятло іхняе і дзёрзкая рука іхняя паламалася?
16. Ці сыходзіў ты ў глыбіню мора і ці ўваходзіў у дасьледаваньне бездані?
17. Ці адчынялася табе брама сьмерці, і ці бачыў ты браму ценю сьмяротнага?
18. Ці агледзеў ты шырыню зямлі? Растлумач, калі ведаеш усё гэта?
19. Дзе дарога да жытлішча сьвятла, і дзе месца цемры?
20. Ты, вядома, даходзіў да межаў яе і ведаеш сьцежкі да дома яе.
21. Ты ведаеш гэта, бо ты быў ужо тады народжаны, і лік дзён тваіх вельмі вялікі.
22. Ці ўваходзіў ты ў сховішчы сьнегу і ці бачыў ты скарбніцы граду,
23. якія сьцерагу Я на час смутны, на дзень бітвы і вайны?
24. Па якім шляху разьліваецца сьвятло і разносіцца ўсходні вецер па зямлі?
25. Хто праводзіць пратокі для выліваньня вады і шлях граманоснай маланцы,
26. каб падаў дождж на зямлю бязьлюдную, на пустыню, дзе няма чалавека,
27. каб насычаць пустыню і стэп і абуджаць травяныя зародкі да росту?
28. Ці ёсьць у дажджу бацька? альбо хто нараджае кроплі расы?
29. З чыйго чэрава выходзіць лёд, і іней нябесны, — хто родзіць яго?
30. Воды, як камень, мацнеюць, і паверхня бездані замярзае.
31. Ці можаш ты завязаць вузел Хіма і разьвязаць повязі Кесіль?
32. Ці можаш ты выводзіць сузор’і ў свой час і весьці Ас зь яе дзецьмі?
33. Ці ведаеш ты статуты неба, ці можаш усталяваць валадараньне яго на зямлі?
34. Ці можаш узвысіць голас твой да воблакаў, каб вада шчодра пакрыла цябе?
35. Ці можаш пасылаць маланкі, і ці пойдуць яны і ці скажуць табе: вось мы?
36. Хто ўклаў мудрасьць у сэрца, альбо хто даў сэнс розуму?
37. Хто можа разьлічыць воблакі сваёю мудрасьцю і ўтрымаць судзіны неба,
38. калі пыл абарочваецца ў гразь і камлыгі зьліпаюцца?
39. Ці ты ловіш здабычу ільвіцы і корміш маладых ільвянят,
40. калі яны ляжаць у бярлогах альбо тояцца пад ценем у засадзе?
41. Хто рыхтуе ворану корм ягоны, калі птушаняты яго крычаць да Бога, бадзяючыся бязь ежы?

Псалмы 99:1-5
1. Усе людзі хай славяць Бога. Псальма. Усклікніце Госпаду, уся зямля!
2. Служэце Госпаду з радасьцю; ідзеце прад абліччам Ягоным з пахвалою!
3. Ведайце, што Гасподзь ёсьць Бог, што Ён стварыў нас, і мы — Ягоныя, Ягоны народ і авечкі паствы Ягонай.
4. Уваходзьце ў браму Ягоную з праслаўленьнем, у двары Ягоныя — з пахвалою. Слаўце Яго, дабраслаўляйце імя Ягонае.
5. Бо добры Гасподзь: міласьць Ягоная навечна, і праўда Ягоная з роду ў род.

Прытчы 23:26-28
26. Сыне мой! аддай сэрца тваё мне, а вочы твае хай сочаць за шляхамі маімі:
27. бо распусьніца — глыбокая про­рва, а чужая жонка — вузкі калодзеж;
28. яна, як разбойнік, сядзіць у за­садзе і памнажае сярод людзей здраднікаў.

1 Карынфянаў 5:1-13
1. Ходзіць пэўная чутка пра распусту сярод вас, ды такую распусту, якое ня чуваць нават у язычнікаў: нехта за жонку мае бацькаву жонку.
2. І вы заганарыліся, замест таго, каб лепей плакаць, каб забраць спаміж вас таго, хто зрабіў гэта.
3. А я, целам адсутны, але прысутны ў вас духам, ужо пастанавіў, як бы калі б быў сярод вас: таго, хто ўчыніў такое,
4. на сходзе вашым у імя Госпада нашага Ісуса Хрыста разам з маім духам, сілаю Госпада нашага Ісуса Хрыста,
5. аддаць сатане на зьнемажэньне плоці, каб дух быў выратаваны ў дзень Госпада нашага Ісуса Хрыста.
6. Няма чым вам хваліцца. Хіба ня ведаеце, што каліва закваскі расчыняе ўсё цеста?
7. Дык вось, ачысьціце старую закваску, каб сталіся вы новым цестам, бо вы прэсныя, бо Пасха наша Хрыстос, ахвяраваны за нас.
8. А таму будзем сьвяткаваць не са старою закваскаю, не з закваскаю заганы і падступнасьці, а з праснакамі чысьціні і праўды.
9. Я пісаў вам у пасланьні — не вадзіцца з блудадзеямі;
10. але ня ўвогуле з блудадзеямі сьвету гэтага, ці зь ліхазьдзірцамі, ці з драпежнікамі, ці з балавахваламі, бо інакш трэба было б вам выйсьці зь сьвету гэтага,
11. а пісаў я вам ня супольнічаць з тым, хто, называючыся братам, застаецца блудадзеем, ці ліхазьдзірцам, ці балвахвалам, ці ліхасловам, ці п’яніцаю, ці драпежнікам; з такім нават і ня есьці разам.
12. Бо што мне судзіць і староньніх? Ці ж не сваіх вы судзіце?
13. А староньніх судзіць Бог. Выкіньце распуснага спасярод вас.