A A A A A
Біблія на працягу аднаго года
Студзень 4

Быцце 7:1-24
1. І сказаў Гасподзь Бог Ною: увайдзі ты і ўся сям'я твая ў каўчэг, бо цябе Я ўбачыў праведным перад Мною ў родзе гэтым;
2. і ўсякага быдла чыстага вазьмі па сем, мужчынскага полу і жаночага, а з быдла нячыстага па два, мужчынскага полу і жаночага;
3. таксама і з птушак нябесных чыстых па сем, мужчынскага полу і жаночага, каб захаваць племя на ўсю зямлю:
4. бо празь сем дзён Я буду выліваць дождж на зямлю сорак дзён і сорак ночаў; і вынішчу ўсё існае, што Я стварыў, з улоньня зямлі.
5. Ной зрабіў усё, што Гасподзь Бог наказаў яму.
6. А Ною было шэсьцьсот гадоў, як патоп водны прыйшоў на зямлю.
7. І ўвайшоў Ной і сыны ягоныя, і жонка яго і жонкі сыноў ягоных зь ім у каўчэг ад водаў патопу.
8. і з быдла чыстага і з усіх паўзуноў зямных
9. па пары, мужчынскага полу і жаночага, увайшлі да Ноя ў каўчэг, як Гасподзь Бог наказаў Ною.
10. Празь сем дзён воды патопу прыйшлі на зямлю.
11. На шасьцісотым годзе жыцьця Ноевага, на другім месяцы, на сямнаццаты дзень месяца, у гэты дзень адчыніліся ўсе крыніцы вялікай бездані, і вокны нябесныя адчыніліся;
12. і ліў на зямлю дождж сорак дзён і сорак ночаў.
13. У гэты самы дзень увайшоў у каўчэг Ной, і Сім, Хам і Яфэт, сыны Ноевыя, і жонка Ноева, і тры жонкі сыноў ягоных зь імі.
14. Яны, і ўся жывёла паводле роду іхняй, і ўсякае быдла паводле роду яго, і ўсе гады, паўзуны па зямлі, паводле роду іх, і ўсё лётнае паводле роду ягонага, усе птушкі, усе крылатыя.
15. І ўвайшлі да Ноя ў каўчэг па пары ад усякай плоці, у якой ёсьць дух жыцьця;
16. і тыя, што ўвайшлі, мужчынскі і жаночы пол усякай плоці ўвайшлі, як наказаў ямуГасподзь Бог. І зачыніў Гасподзь за ім.
17. І доўжылася на зямлі паводка сорак дзён, і памножылася вада і падняўся каўчэг, і ён узвысіўся над зямлёю;
18. а вада мацнела і вельмі множылася на зямлі, і каўчэг плаваў па паверхні водаў.
19. І ўзмацнела вада на зямлі незвычайна, так што пакрыліся ўсе высокія горы, якія ёсьць пад усім небам:
20. на пятнаццаць локцяў паднялася над імі вада, і пакрыліся горы.
21. І зьнежыцьцёвела ўсякая плоць, якая рухаецца па зямлі, і птушкі і быдла, і зьвяры і ўсе гады, якія поўзаюць па зямлі, і ўсе людзі;
22. усё, што мела дыханьне духу жыцьця ў ноздрах сваіх на сушы, памерла.
23. Зьнішчылася кожная істота, якая была на паверхні; ад чалавека да быдла, і гадаў і птушак нябесных, усё зьнішчылася зь зямлі: застаўся толькі Ной, і што было зь ім у каўчэзе.
24. А вада мацнела на зямлі сто пяцьдзесят дзён.

Быцце 8:1-22
1. І ўспомніў Бог пра Ноя, і пра ўсю жывёлу, і пра ўсё быдла, якія былі зь ім у каўчэзе; і навёў Бог вецер на зямлю, і воды спыніліся.
2. І зачыніліся крыніцы бездані і вокны нябесныя, і перастаў дождж зь неба.
3. А вада спакваля вярталася зь зямлі, і пачала ўбываць вада праз сто пяцьдзесят дзён.
4. І спыніўся каўчэг на сёмым месяцы, на сямнаццаты дзень месяца, на гарах Арарацкіх.
5. Вада спакваля ўбывала да дзясятага месяца; у першы дзень дзясятага месяца паказаліся вярхі гор.
6. Праз сорак дзён Ной адчыніў зробленае ім акно ў каўчэзе
7. і выпусьціў крумкача, які, вылецеўшы, адлятаў і прылятаў, пакуль не абсохла зямля ад вады.
8. Потым выпусьціў ад сябе голуба, каб бачыць, ці сышла вада з улоньня зямлі;
9. але голуб не знайшоў месца спакою нагам сваім і вярнуўся да яго ў каўчэг; бо вада была яшчэ на паверхні ўсёй зямлі; і ён працягнуў руку сваю, і ўзяў яго, і прыняў да сябе ў каўчэг.
10. І патрываў яшчэ сем дзён і зноў выпусьціў голуба з каўчэга.
11. Голуб вярнуўся да яго вечаровай парою, і вось, сьвежы аліўкавы ліст у дзюбе ў яго: і Ной даведаўся, што вада сышла зь зямлі.
12. Ён патрываў яшчэ сем дзён далей і выпусьціў голуба; і ён ужо не вярнуўся да яго.
13. На шэсьцьсот першым годзе пад першы дзень першага месяца счэзла вада на зямлі; і адкрыў Ной дах каўчэга і паглядзеў, і вось, абсохла паверхня зямлі.
14. І на другім месяцы, да дваццаць сёмага дня месяца, зямля высахла.
15. І сказаў Бог Ною:
16. выйдзі з каўчэга ты і жонка твая, і сыны твае і жонкі сыноў тваіх з табою;
17. выведзі з сабою ўсе жывёлы, якія з табою, ад усякае плоці, з птушак, і быдла, і ўсіх гадаў, якія поўзаюць па зямлі: хай разыдуцца яны па зямлі, і хай плодзяцца і множацца на зямлі.
18. І выйшаў Ной і сыны яго, і жонка яго і жонкі сыноў ягоных зь ім;
19. усе жывёлы, і ўсе гады, і ўсе птушкі, усё, што рухаецца па зямлі, паводле родаў сваіх, выйшлі з каўчэга.
20. І зладзіў Ной ахвярнік Госпаду; і ўзяў з усякага быдла чыстага і з усіх птушак чыстых і прынёс на цэласпаленьне на ахвярнік.
21. І нюхаў Гасподзь прыемныя пахошчы, і сказаў Гасподзь у сэрцы Сваім: ня буду больш праклінаць зямлю за чалавека, бо намысел сэрца чалавечага — зло ад маладосьці ягонай; і ня буду болей пабіваць усё жывое, як Я зрабіў:
22. наперад ва ўсе дні зямлі сяўба і жніво, холад і сьпёка, лета і зіма, дзень і ноч ня спыняцца.

Псалмы 3:1-4
1. Псальма Давіда, калі ён уцякаў ад Авэсалома, сына свайго.
2. Госпадзе! — як пабольшала ворагаў маіх! як многа іх на мяне паўстае!
3. Шмат каторыя кажуць душы маёй: "Няма яму ў Богу ратунку!"
4. Але Ты, Госпадзе, — шчыт перада мною, слава мая, і Ты ўзносіш маю галаву.

Прытчы 1:20-22
20. Мудрасьць кліча на вуліцах, на плошчах узносіць свой голас,
21. на шумных сходах прапаведуе, каля гарадское брамы прамаўляе слова сваё:
22. "Дакуль, немысьлі, любіцьмеце невуцтва? дакуль пакепнікі будуць кепст­вам цешыцца? дакуль бязглуздыя будуць ненавідзець навуку?

Матей 4:1-25
1. Тады Ісус быў паведзены Духам у пустыню, на спакушэньне ад д’ябла.
2. І, пасьціўшы сорак дзён і сорак начэй, напасьледак згаладаўся.
3. І падступіўся да Яго спакусьнік і сказаў: калі Ты Сын Божы, скажы, каб камяні гэтыя сталі хлябамі.
4. А Ён сказаў яму ў адказ: напісана: "ня хлебам адным будзе жыць чалавек, а ўсякім словам, якое зыходзіць з вуснаў Божых".
5. Тады бярэ Яго д’ябал у сьвяты горад і ставіць Яго на крыле храма,
6. і кажа Яму: калі Ты Сын Божы, кінься ўніз; бо напісана: "Анёлам Сваім накажа пра Цябе, і на руках панясуць Цябе, каб не спатыкнуўся Ты аб камень нагою Тваёю".
7. Сказаў яму Ісус: напісана яшчэ: "не спакушай Госпада Бога твайго".
8. Зноў бярэ Яго д’ябал на вельмі высокую гару, і паказвае Яму ўсе царствы сьвету і славу іх,
9. і кажа Яму: усё гэта Табе дам, калі ўпаўшы паклонішся мне.
10. Тады кажа яму Ісус: адыдзі ад мяне, сатана; бо напісана: "Госпаду Богу твайму пакланяйся, і Яму аднаму служы".
11. Тады пакідае Яго д’ябал, — і вось, анёлы прыступілі і слугавалі Яму.
12. Ісус, пачуўшы, што Ян аддадзены варце, адышоў у Галілею,
13. і, пакінуўшы Назарэт, прыйшоў і пасяліўся ў Капернауме прыморскім, у межах Завулонавых і Нэфталімавых,
14. каб збылося сказанае праз прарока Ісаю, які кажа:
15. "Зямля Завулонава і зямля Нэфталімава, на дарозе прыморскай за Ярданам, Галілея язычніцкая,
16. народ, што сядзеў у цемры, убачыў сьвятло вялікае, і ўсім, хто сядзеў у краіне і цяні сьмерці, зазьзяла сьвятло".
17. З таго часу Ісус пачаў прапаведаваць і казаць: пакайцеся, бо наблізілася Царства Нябеснае.
18. А праходзячы каля мора Галілейскага, угледзеў Ён двух братоў: Сымона, якога завуць Пятром, і Андрэя, брата ягонага, якія закідвалі мярэжы ў мора, бо яны былі рыбакі.
19. І кажа ім: ідзеце за Мною, і Я зраблю вас лаўцамі людзей.
20. І яны адразу, пакінуўшы мярэжы, пайшлі за Ім.
21. Адтуль прайшоўшы далей, угледзеў Ён іншых двух братоў, Якава Зэвядзеевага і Яна, брата ягонага, у лодцы з Зэвядзеем, бацькам іхнім, якія ладзілі мярэжы свае, і заклікаў іх.
22. І яны адразу, пакінуўшы лодку і бацьку свайго, пайшлі за Ім.
23. І хадзіў Ісус па ўсёй Галілеі, навучаючы ў сынагогах іхніх і прапаведуючы Дабравесьце Царства і ацаляючы ўсякую хваробу і ўсякую немач у людзях.
24. І прайшоў пра Яго погалас па ўсёй Сірыі; і прыводзілі да Яго ўсіх нямоглых, рознымі хваробамі і пакутамі ахопленых, і апанаваных дэманамі, і лунатыкаў, і спаралізаваных, і Ён ацаляў іх.
25. І за Ім ішло мноства люду з Галілеі і Дзесяцігародзьдзя, і зь Ерусаліма, і зь Юдэі, і з-за Ярдана.