1 Samuel 23

1

Davuta, Filistliler Keila Kentine saldırıp harmanları yağmalıyorlar diye haber verdiler.

2

Davut RABbe, Gidip şu Filistlilere saldırayım mı? diye danıştı. RAB, Git, Filistlilere saldır ve Keila Kentini kurtar diye yanıtladı.

3

Ama adamları Davuta, Bak, biz burada Yahudadayken korkuyoruz dediler, Keilaya Filist ordusuna karşı savaşmaya gidersek büsbütün korkarız.

4

Bunun üzerine Davut RABbe bir kez daha danıştı. RAB ona yine, Kalk, Keilaya git! Çünkü Filistlileri senin eline ben teslim edeceğim dedi.

5

Böylece Davutla adamları Keilaya gidip Filistlilere karşı savaştılar. Davut onların hayvanlarını ele geçirdi. Filistlileri ağır bir yenilgiye uğratarak Keila halkını kurtardı.

6

Ahimelekin oğlu Aviyatar kaçıp Keilada bulunan Davuta gittiğinde, efodu da birlikte götürmüştü.

7

Saul, Davutun Keila Kentine gittiğini duyunca, Tanrı Davutu elime teslim etti dedi, Davut sürgülü kapıları olan bir kente girmekle kendini hapsetmiş oldu.

8

Böylece Saul, Keilaya yürüyüp Davutla adamlarını kuşatmak amacıyla bütün halkı savaşa çağırdı.

9

Davut, Saulun kendisine bir düzen kurduğunu duyunca, Kâhin Aviyatara, Efodu getir dedi.

10

Sonra şöyle yakardı: Ey İsrailin Tanrısı RAB! Ben kulun yüzünden Saulun gelip Keilayı yıkmayı tasarladığına dair kesin haber aldım.

11

Keila halkı beni onun eline teslim eder mi? Kulunun duymuş olduğu gibi Saul gelecek mi? Ey İsrailin Tanrısı RAB, yalvarırım, kuluna bildir! RAB, Saul gelecek yanıtını verdi.

12

Davut RABbe, Keila halkı beni ve adamlarımı Saulun eline teslim edecek mi? diye sordu. RAB, Teslim edecek dedi.

13

Bunun üzerine Davut ile yanındaki altı yüz kadar kişi Keiladan ayrılıp oradan oraya yer değiştirmeye başladılar. Davutun Keiladan kaçtığını öğrenen Saul oraya gitmekten vazgeçti.

14

Davut kırsal bölgedeki sığınaklarda ve Zif Çölünün dağlık kesiminde kaldı. Saul her gün Davutu aradığı halde, Tanrı onu Saulun eline teslim etmedi.

15

Davut Zif Çölünde, Horeşteyken, Saulun kendisini öldürmek için yola çıktığını öğrendi.

16

Bu arada Saul oğlu Yonatan kalkıp Horeşe, Davutun yanına gitti ve onu Tanrının adıyla yüreklendirdi.

17

Korkma! dedi, Babam Saul sana dokunmayacak. Sen İsrail Kralı olacaksın, ben de senin yardımcın olacağım. Babam Saul da bunu biliyor.

18

İkisi de RABbin önünde aralarındaki antlaşmayı yenilediler. Sonra Yonatan evine döndü, Davut ise Horeşte kaldı.

19

Zifliler Givaya gidip Saula, Davut aramızda dediler, Yeşimonun güneyinde, Hakila Tepesindeki Horeş sığınaklarında gizleniyor.

20

Ey kral, ne zaman gelmek istersen gel! Davutu kralın eline teslim etmeyi ise bize bırak.

21

Saul, RAB sizi kutsasın! Bana acıdınız dedi,

22

Gidin ve bir daha araştırın; Davutun genellikle nerelerde gizlendiğini, orada onu kimin gördüğünü iyice öğrenin. Çünkü onun çok kurnaz olduğunu söylüyorlar.

23

Gizlendiği yerlerin hepsini öğrenip bana kesin bir haber getirin. O zaman ben de sizinle gelirim. Eğer Davut o bölgedeyse, bütün Yahuda boyları içinde onu arayıp bulacağım.

24

Böylece Zifliler kalkıp Sauldan önce Zife gittiler. O sırada Davutla adamları Yeşimonun güneyindeki Aravada, Maon Çölündeydiler.

25

Saul ile adamlarının kendisini aramaya geldiklerini öğrenince Davut aşağıya inip Maon Çölündeki kayalığa sığındı. Saul bunu duyunca Davutun ardından Maon Çölüne gitti.

26

Saul dağın bir yanından, Davutla adamları ise öbür yanından ilerliyordu. Davut Sauldan kaçıp kurtulmaya çalışıyordu. Saulla askerleri Davutla adamlarını yakalamak üzere yaklaşırken,

27

bir ulak gelip Saula şöyle dedi: Çabuk gel! Filistliler ülkeye saldırıyor.

28

Bunun üzerine Saul Davutu kovalamayı bırakıp Filistlilerle savaşmaya gitti. Bu yüzden oraya Sela-Hammahlekot adı verildi.

29

Davut oradan ayrılıp Eyn-Gedi bölgesindeki sığınaklara gizlendi.