Luka 19

1

İsa Erihaya girdi. Kentin içinden geçiyordu.

2

Orada vergi görevlilerinin başı olan, Zakkay adında zengin bir adam vardı.

3

İsanın kim olduğunu görmek istiyor, ama boyu kısa olduğu için kalabalıktan ötürü göremiyordu.

4

İsayı görebilmek için önden koşup bir yabanıl incir ağacına tırmandı. Çünkü İsa oradan geçecekti.

5

İsa oraya varınca yukarı bakıp, Zakkay, çabuk aşağı in! dedi. Bugün senin evinde kalmam gerekiyor.

6

Zakkay hızla aşağı indi ve sevinç içinde İsayı evine buyur etti.

7

Bunu görenlerin hepsi söylenmeye başladı: Gidip günahkâr birine konuk oldu! dediler.

8

Zakkay ayağa kalkıp Rabbe şöyle dedi: Ya Rab, işte malımın yarısını yoksullara veriyorum. Bir kimseden haksızlıkla bir şey aldımsa, dört katını geri vereceğim.

9

İsa dedi ki, Bu ev bugün kurtuluşa kavuştu. Çünkü bu adam da İbrahimin oğludur.

10

Nitekim İnsanoğlu, kaybolanı arayıp kurtarmak için geldi.

11

Oradakiler bu sözleri dinlerken İsa konuşmasını bir benzetmeyle sürdürdü. Çünkü Yeruşalime yaklaşmıştı ve onlar, Tanrının Egemenliğinin hemen ortaya çıkacağını sanıyorlardı.

12

Bu nedenle İsa şöyle dedi: Soylu bir adam, kral atanıp dönmek üzere uzak bir ülkeye gitti.

13

Gitmeden önce kölelerinden onunu çağırıp onlara birer mina verdi. Ben dönünceye dek bu paraları işletin dedi.

14

Ne var ki, ülkesinin halkı adamdan nefret ediyordu. Arkasından temsilciler göndererek, Bu adamın üzerimize kral olmasını istemiyoruz diye haber ilettiler.

15

Adam kral atanmış olarak geri döndüğünde, parayı vermiş olduğu köleleri çağırtıp ne kazandıklarını öğrenmek istedi.

16

Birincisi geldi, Efendimiz dedi, Senin bir minan on mina daha kazandı.

17

Efendisi ona, Aferin, iyi köle! dedi. En küçük işte güvenilir olduğunu gösterdiğin için on kent üzerinde yetkili olacaksın.

18

İkincisi gelip, Efendimiz, senin bir minan beş mina daha kazandı dedi.

19

Efendisi ona da, Sen beş kent üzerinde yetkili olacaksın dedi.

20

Başka biri geldi, Efendimiz dedi, İşte senin minan! Onu bir mendile sarıp sakladım.

21

Çünkü senden korktum, sert adamsın; kendinden koymadığını alır, ekmediğini biçersin.

22

Efendisi ona, Ey kötü köle, seni kendi ağzından çıkan sözle yargılayacağım dedi. Kendinden koymadığını alan, ekmediğini biçen sert bir adam olduğumu bildiğine göre,

23

neden paramı faize vermedin? Ben de geldiğimde onu faiziyle geri alırdım.

24

Sonra çevrede duranlara, Elindeki minayı alın, on minası olana verin dedi.

25

Ona, Efendimiz dediler, Onun zaten on minası var!

26

O da, Size şunu söyleyeyim, kimde varsa ona daha çok verilecek. Ama kimde yoksa, kendisinde olan da elinden alınacak dedi.

27

Beni kral olarak istemeyen o düşmanlarıma gelince, onları buraya getirin ve gözümün önünde kılıçtan geçirin!

28

İsa, bu sözleri söyledikten sonra önden yürüyerek Yeruşalime doğru ilerledi.

29

Zeytin Dağının yamacındaki Beytfaci ile Beytanyaya yaklaştığında iki öğrencisini önden gönderdi. Onlara, Karşıdaki köye gidin dedi, Köye girince, üzerine daha hiç kimsenin binmediği, bağlı duran bir sıpa bulacaksınız. Onu çözüp bana getirin.

30

Biri size, Onu niçin çözüyorsunuz? diye sorarsa, Rabbin ona ihtiyacı var dersiniz.

31

Gönderilen öğrenciler gittiler, her şeyi İsanın kendilerine anlattığı gibi buldular.

32

Sıpayı çözerlerken hayvanın sahipleri onlara, Sıpayı niye çözüyorsunuz? dediler.

33

Onlar da, Rabbin ona ihtiyacı var karşılığını verdiler.

34

Sıpayı İsaya getirdiler, üzerine kendi giysilerini atarak İsayı üstüne bindirdiler.

35

İsa ilerlerken halk, giysilerini yola seriyordu.

36

İsa Zeytin Dağından aşağı inen yola yaklaştığı sırada, öğrencilerinden oluşan kalabalığın tümü, görmüş oldukları bütün mucizelerden ötürü, sevinç içinde yüksek sesle Tanrıyı övmeye başladılar.

37

Rabbin adıyla gelen Krala övgüler olsun! Gökte esenlik, en yücelerde yücelik olsun! diyorlardı.

38

Kalabalığın içinden bazı Ferisiler Ona, Öğretmen, öğrencilerini sustur! dediler.

39

İsa, Size şunu söyleyeyim, bunlar susacak olsa, taşlar bağıracaktır! diye karşılık verdi.

40

İsa Yeruşalime yaklaşıp kenti görünce ağladı.

41

Keşke bugün sen de esenliğe giden yolu bilseydin dedi. Ama şimdilik bu senin gözlerinden gizlendi.

42

Senin için öyle günler gelecek ki, düşmanların seni setlerle çevirecek, kuşatıp her yandan sıkıştıracaklar.

43

Seni de, bağrındaki çocukları da yere çalacaklar. Sende taş üstünde taş bırakmayacaklar. Çünkü Tanrının senin yardımına geldiği zamanı farketmedin.

44

Sonra İsa tapınağın avlusuna girerek satıcıları dışarı kovmaya başladı.

45

Onlara, Evim dua evi olacak diye yazılmıştır. Ama siz onu haydut inine çevirdiniz dedi.

46

İsa her gün tapınakta öğretiyordu. Başkâhinler, din bilginleri ve halkın ileri gelenleri ise O'nu yok etmek istiyor, ama bunu nasıl yapacaklarını bilemiyorlardı. Çünkü bütün halk O'nu can kulağıyla dinliyordu.