Çölde Sayım 11

1

Halk çektiği sıkıntılardan ötürü yakınmaya başladı. RAB bunu duyunca öfkelendi, aralarına ateşini göndererek ordugahın kenarlarını yakıp yok etti.

2

Halk Musaya yalvardı. Musa RABbe yakarınca ateş söndü.

3

Bu nedenle oraya Tavera adı verildi. Çünkü RABbin gönderdiği ateş onların arasında yanmıştı.

4

Derken, halkın arasındaki yabancılar başka yiyeceklere özlem duymaya başladılar. İsrailliler de yine ağlayarak, Keşke yiyecek biraz et olsaydı! dediler,

5

Mısırda parasız yediğimiz balıkları, salatalıkları, karpuzları, pırasaları, soğanları, sarmısakları anımsıyoruz.

6

Şimdiyse yemek yeme isteğimizi yitirdik. Bu mandan başka hiçbir şey gördüğümüz yok.

7

Man kişniş tohumuna benzerdi, görünüşü de reçine gibiydi.

8

Halk çıkıp onu toplar, değirmende öğütür ya da havanda döverdi. Çömlekte haşlayıp pide yaparlardı. Tadı zeytinyağında pişirilmiş yiyeceklere benzerdi.

9

Gece ordugaha çiy düşerken, man da birlikte düşerdi.

10

Musa herkesin, her ailenin çadırının önünde ağladığını duydu. RAB buna çok öfkelendi. Musa da üzüldü.

11

RABbe, Kuluna neden kötü davrandın? dedi, Seni hoşnut etmeyen ne yaptım ki, bu halkın yükünü bana yüklüyorsun?

12

Bütün bu halka ben mi gebe kaldım? Onları ben mi doğurdum? Öyleyse neden emzikteki çocuğu taşıyan bir dadı gibi, atalarına ant içerek söz verdiğin ülkeye onları kucağımda taşımamı istiyorsun?

13

Bütün bu halka verecek eti nereden bulayım? Bana, Bize yiyecek et ver diye sızlanıp duruyorlar.

14

Bu halkı tek başıma taşıyamam, bunca yükü kaldıramam.

15

Bana böyle davranacaksan -eğer gözünde lütuf bulduysam- lütfen beni hemen öldür de kendi yıkımımı görmeyeyim.

16

RAB Musaya, Halk arasında önder ve yönetici bildiğin İsrail ileri gelenlerinden yetmiş kişi topla dedi, Onları Buluşma Çadırına getir, yanında dursunlar.

17

Ben inip seninle orada konuşacağım. Senin üzerindeki Ruhtan alıp onlara vereceğim. Halkın yükünü tek başına taşımaman için sana yardım edecekler.

18

Halka de ki, Yarın için kendinizi kutsayın, et yiyeceksiniz. Keşke yiyecek biraz et olsaydı, Mısırda durumumuz iyiydi diye ağladığınızı RAB duydu. Şimdi yemeniz için size et verecek.

19

Yalnız bir gün, iki gün, beş, on ya da yirmi gün değil,

20

bir ay boyunca, burnunuzdan gelinceye dek, tiksinene dek yiyeceksiniz. Çünkü aranızda olan RABbi reddettiniz. Onun önünde, Mısırdan neden çıktık diyerek ağladınız.

21

Musa, Aralarında bulunduğum halkın 600 000i yetişkin erkektir diye karşılık verdi, Oysa sen, Bu halka bir ay boyunca yemesi için et vereceğim diyorsun.

22

Bütün davarlar, sığırlar kesilse, onları doyurur mu? Denizdeki bütün balıklar tutulsa, onları doyurur mu?

23

RAB, Elim kısaldı mı? diye yanıtladı, Sana söylediklerimin yerine gelip gelmeyeceğini şimdi göreceksin.

24

Böylece Musa dışarı çıkıp RABbin kendisine söylediklerini halka bildirdi. Halkın ileri gelenlerinden yetmiş adam toplayıp çadırın çevresine yerleştirdi.

25

Sonra RAB bulutun içinde inip Musayla konuştu. Musanın üzerindeki Ruhtan alıp yetmiş ileri gelene verdi. Ruhu alınca peygamberlik ettilerse de, daha sonra hiç peygamberlik etmediler.

26

Eldat ve Medat adında iki kişi ordugahta kalmıştı. Seçilen yetmiş kişi arasındaydılar ama çadıra gitmemişlerdi. Ruh üzerlerine konunca ordugahta peygamberlik ettiler.

27

Bir genç koşup Musaya, Eldatla Medat ordugahta peygamberlik ediyor diye haber verdi.

28

Gençliğinden beri Musanın yardımcısı olan Nun oğlu Yeşu, Ey efendim Musa, onlara engel ol! dedi.

29

Ama Musa, Sen benim adıma mı kıskanıyorsun? diye yanıtladı, Keşke RABbin bütün halkı peygamber olsa da RAB üzerlerine Ruhunu gönderse!

30

Sonra Musayla İsrailin ileri gelenleri ordugaha döndüler.

31

RAB denizden bıldırcın getiren bir rüzgar gönderdi. Rüzgar bıldırcınları ordugahın her yönünden bir günlük yol kadar uzaklığa, yerden iki arşınfö yüksekliğe indirdi.

32

Halk bütün gün, bütün gece ve ertesi gün durmadan bıldırcın topladı. Kimse on homerden az toplamadı. Bıldırcınları ordugahın çevresine serdiler.

33

Et daha halkın dişleri arasındayken, çiğnemeye vakit kalmadan RAB öfkelendi, onları büyük bir yıkımla cezalandırdı.

34

Bu nedenle oraya Kivrot-Hattaava adı verildi. Başka yiyeceklere özlem duyanları oraya gömdüler.

35

Halk Kivrot-Hattaava'dan Haserot'a göç edip orada kaldı.