Mezmurlar 42

1

Geyik akarsuları nasıl özlerse, Canım da seni öyle özler, ey Tanrı! yazılır.

2

Canım Tanrıya, yaşayan Tanrıya susadı; Ne zaman görmeye gideceğim Tanrının yüzünü?

3

Gözyaşlarım ekmeğim oldu gece gündüz, Gün boyu, Nerede senin Tanrın? dedikleri için.

4

Anımsayınca içim içimi yiyor, Nasıl toplulukla birlikte yürür, Tanrının evine kadar alaya öncülük ederdim, Sevinç ve şükran sesleri arasında, Bayram eden bir kalabalıkla birlikte.

5

Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrıya umut bağla, Çünkü Ona yine övgüler sunacağım; O benim kurtarıcım ve Tanrımdır.

6

Gönlüm üzgün, Bu yüzden seni anımsıyorum, ey Tanrım. Şeria yöresinde, Hermon ve Misar dağlarında Çağlayanların gümbürdeyince, Enginler birbirine sesleniyor, Bütün dalgaların, sellerin üzerimden geçiyor.

7

Gündüz RAB sevgisini gösterir, Gece ilahi söyler, dua ederim Yaşamımın Tanrısına.

8

Kayam olan Tanrıma diyorum ki, Neden beni unuttun? Niçin düşmanlarımın baskısı altında Yaslı gezeyim?

9

Gün boyu hasımlarım: Nerede senin Tanrın? diyerek Bana sataştıkça, Kemiklerim kırılıyor sanki.

10

Neden üzgünsün, ey gönlüm, Neden içim huzursuz? Tanrı'ya umut bağla, Çünkü O'na yine övgüler sunacağım; O benim kurtarıcım ve Tanrım'dır.