Mezmurlar 27

1

RAB benim ışığım, kurtuluşumdur, Kimseden korkmam. RAB yaşamımın kalesidir, Kimseden yılmam.

2

Hasımlarım, düşmanlarım olan kötüler, Beni yutmak için üzerime gelirken Tökezleyip düşerler.

3

Karşımda bir ordu konaklasa, Kılım kıpırdamaz, Bana karşı savaş açılsa, Yine güvenimi yitirmem.

4

RABden tek dileğim, tek isteğim şu: RABbin güzelliğini seyretmek, Tapınağında Ona hayran olmak için Ömrümün bütün günlerini Onun evinde geçirmek.

5

Çünkü O kötü günde beni çardağında gizleyecek, Çadırının emin yerinde saklayacak, Yüksek bir kaya üzerine çıkaracak beni.

6

O zaman çevremi saran düşmanlarıma karşı Başım yukarı kalkacak, Sevinçle haykırarak kurbanlar sunacağım Onun çadırında, Onu ezgilerle, ilahilerle öveceğim.

7

Sana yakarıyorum, ya RAB, kulak ver sesime, Lütfet, yanıtla beni!

8

Ya RAB, içimden bir ses duydum: Yüzümü ara! dedin, İşte yüzünü arıyorum.

9

Yüzünü benden gizleme, Kulunu öfkeyle geri çevirme! Bana hep yardımcı oldun; Bırakma, terk etme beni, Ey beni kurtaran Tanrı!

10

Annemle babam beni terk etseler bile, RAB beni kabul eder.

11

Ya RAB, yolunu öğret bana, Düşmanlarıma karşı Düz yolda bana öncülük et.

12

Beni hasımlarımın keyfine bırakma, Çünkü yalancı tanıklar dikiliyor karşıma, Ağızları şiddet saçıyor.

13

Yaşam diyarında RABbin iyiliğini göreceğimden kuşkum yok.

14

Umudunu RAB'be bağla, Güçlü ve yürekli ol; Umudunu RAB'be bağla!