Mezmurlar 142

1

Yüksek sesle yakarıyorum RABbe, Yüksek sesle RABbe yalvarıyorum.

2

Önüne döküyorum yakınmalarımı, Önünde anlatıyorum sıkıntılarımı.

3

Bunalıma düştüğümde, Gideceğim yolu sen bilirsin. Tuzak kurdular yürüdüğüm yola.

4

Sağıma bak da gör, Kimse saymıyor beni, Sığınacak yerim kalmadı, Kimse aramıyor beni.

5

Sana haykırıyorum, ya RAB: Sığınağım, Yaşadığımız bu dünyada nasibim sensin diyorum.

6

Haykırışıma kulak ver, Çünkü çok çaresizim; Kurtar beni ardıma düşenlerden, Çünkü benden güçlüler.

7

Çıkar beni zindandan, Adına şükredeyim. O zaman doğrular çevremi saracak, Bana iyilik ettiğin için.