Mezmurlar 141

1

Seni çağırıyorum, ya RAB, yardımıma koş! Sana yakarınca sesime kulak ver!

2

Duam önünde yükselen buhur gibi, El açışım akşam sunusu gibi kabul görsün!

3

Ya RAB, ağzıma bekçi koy, Dudaklarımın kapısını koru!

4

Yüreğim kötülüğe eğilim göstermesin, Suç işleyenlerin fesadına bulaşmayayım; Onların nefis yemeklerini tatmayayım.

5

Doğru insan bana vursa, iyilik sayılır, Azarlasa, başa sürülen yağ gibidir, Başım reddetmez onu. Çünkü duam hep kötülere karşıdır.

6

Önderleri kayalardan aşağı atılınca, Dinleyecekler tatlı sözlerimi.

7

Sabanla sürülüp yarılmış toprak gibi, Saçılmış kemiklerimiz ölüler diyarının ağzına.

8

Ancak gözlerim sende, ey Egemen RAB, Sana sığınıyorum, beni savunmasız bırakma!

9

Koru beni kurdukları tuzaktan, Suç işleyenlerin kapanlarından.

10

Ben güvenlik içinde geçip giderken, Kendi ağlarına düşsün kötüler.