Mezmurlar 132

1

Ya RAB, Davutun hatırı için, Çektiği bütün zorlukları, Sana nasıl ant içtiğini, Yakupun güçlü Tanrısına adak adadığını anımsa:

2

Evime gitmeyeceğim, Yatağıma uzanmayacağım,

3

Gözlerime uyku girmeyecek, Göz kapaklarım kapanmayacak,

4

RABbe bir yer, Yakupun güçlü Tanrısına bir konut buluncaya dek.

5

Antlaşma Sandığının Efratada olduğunu duyduk, Onu Yaar kırlarında bulduk.

6

RABbin konutuna gidelim, Ayağının taburesi önünde tapınalım dedik.

7

Çık, ya RAB, yaşayacağın yere, Gücünü simgeleyen sandıkla birlikte.

8

Kâhinlerin doğruluğu kuşansın, Sadık kulların sevinç çığlıkları atsın.

9

Kulun Davutun hatırı için, Meshettiğin krala yüz çevirme.

10

RAB Davuta kesin ant içti, Andından dönmez: Senin soyundan birini tahtına oturtacağım.

11

Eğer oğulların antlaşmama, Vereceğim öğütlere uyarlarsa, Onların oğulları da sonsuza dek Senin tahtına oturacak.

12

Çünkü RAB Siyonu seçti, Onu konut edinmek istedi.

13

Sonsuza dek yaşayacağım yer budur dedi, Burada oturacağım, çünkü bunu kendim istedim.

14

Çok bereketli kılacağım erzağını, Yiyecekle doyuracağım yoksullarını.

15

Kurtuluşla donatacağım kâhinlerini; Hep sevinç ezgileri söyleyecek sadık kulları.

16

Burada Davut soyundan güçlü bir kral çıkaracağım, Meshettiğim kralın soyunu Işık olarak sürdüreceğim.

17

Düşmanlarını utanca bürüyeceğim, Ama onun başındaki taç parıldayacak.