Mezmurlar 12

1

Kurtar beni, ya RAB, sadık kulun kalmadı, Güvenilir insanlar yok oldu.

2

Herkes birbirine yalan söylüyor, Dalkavukluk, ikiyüzlülük ediyor.

3

Sustursun RAB dalkavukların ağzını, Büyüklenen dilleri.

4

Onlar ki, Dilimizle kazanırız, Dudaklarımız emrimizde, Kim bize efendilik edebilir? derler.

5

Şimdi kalkacağım diyor RAB, Çünkü mazlumlar eziliyor, Yoksullar inliyor, Özledikleri kurtuluşu vereceğim onlara.

6

RABbin sözleri pak sözlerdir; Toprak ocakta eritilmiş, Yedi kez arıtılmış gümüşe benzer.

7

Sen onları koru, ya RAB, Bu kötü kuşaktan hep uzak tut!

8

İnsanlar arasında alçaklık rağbet görünce, Kötüler her yanda dolaşır oldu.