2 Samuel 5

1

İsrailin bütün oymakları Hevronda bulunan Davuta gelip şöyle dediler: Biz senin etin, kemiğiniz.

2

Geçmişte Saul kralımızken, savaşta İsraile komuta eden sendin. RAB sana, Halkım İsraili sen güdecek, onlara sen önder olacaksın diye söz verdi.

3

İsrailin bütün ileri gelenleri Hevrona, Kral Davutun yanına gelince, kral RABbin önünde orada onlarla bir antlaşma yaptı. Onlar da Davutu İsrail Kralı olarak meshettiler.

4

Davut otuz yaşında kral oldu ve kırk yıl krallık yaptı.

5

Hevronda yedi yıl altı ay Yahudaya, Yeruşalimde otuz üç yıl bütün İsraile ve Yahudaya krallık yaptı.

6

Kral Davutla adamları Yeruşalimde yaşayan Yevuslulara saldırmak için yola çıktılar. Yevuslular Davuta, Sen buraya giremezsin, körlerle topallar bile seni geri püskürtebilir dediler. Davut buraya giremez diye düşünüyorlardı.

7

Ne var ki, Davut Siyon Kalesini ele geçirdi. Daha sonra bu kaleye Davut Kenti adı verildi.

8

Davut o gün adamlarına şöyle demişti: Yevusluları kim yenilgiye uğratırsa Davutun nefret ettiği şu Topallarla körlere su kanalından ulaşmalı! Körlerle topallar saraya giremeyecek denmesinin nedeni işte budur.

9

Bundan sonra Davut Davut Kenti adını verdiği kalede oturmaya başladı. Çevredeki bölgeyi, Millodan içeriye doğru uzanan bölümü inşa etti.

10

Davut giderek güçleniyordu. Çünkü Her Şeye Egemen Tanrı RAB onunlaydı.

11

Sur Kralı Hiram Davuta ulaklar, sedir kütükleri, marangozlar ve taşçılar gönderdi. Bu adamlar Davut için bir saray yaptılar.

12

Böylece Davut RABbin kendisini İsrail Kralı atadığını ve halkı İsrailin hatırı için krallığını yücelttiğini anladı.

13

Davut Hevrondan ayrıldıktan sonra Yeruşalimde kendine daha birçok cariye ve karı aldı. Davutun erkek ve kız çocukları oldu.

14

Davutun Yeruşalimde doğan çocuklarının adları şunlardı: Şammua, Şovav, Natan, Süleyman,

15

Yivhar, Elişua, Nefek, Yafia,

16

Elişama, Elyada ve Elifelet.

17

Filistliler Davutun İsrail Kralı olarak meshedildiğini duyunca, bütün Filist ordusu onu aramak için yola çıktı. Bunu duyan Davut kaleye sığındı.

18

Filistliler gelip Refaim Vadisine yayılmışlardı.

19

Davut RABbe danıştı: Filistlilere saldırayım mı? Onları elime teslim edecek misin? RAB Davuta, Saldır dedi, Onları kesinlikle eline teslim edeceğim.

20

Bunun üzerine Davut Baal-Perasime gidip orada Filistlileri bozguna uğrattı. Sonra, Her şeyi yarıp geçen sular gibi, RAB düşmanlarımı önümden yarıp geçti dedi. Bundan ötürü oraya Baal-Perasim adı verildi.

21

Davutla adamları, Filistlilerin orada bıraktığı putları alıp götürdüler.

22

Filistliler bir kez daha gelip Refaim Vadisine yayıldılar.

23

Davut RABbe danıştı. RAB şöyle karşılık verdi: Buradan saldırma! Onları arkadan çevirip pelesenk ağaçlarının önünden saldır.

24

Pelesenk ağaçlarının tepesinden yürüyüş sesi duyar duymaz, acele et. Çünkü ben Filist ordusunu bozguna uğratmak için önünsıra gitmişim demektir.

25

Davut RAB'bin kendisine buyurduğu gibi yaptı ve Filistliler'i Geva'dan Gezer'e kadar bozguna uğrattı.