2 Samuel 3

1

Saulun soyuyla Davutun soyu arasındaki savaş uzun sürdü. Davut giderek güçlenirken, Saulun soyu gitgide zayıf düşüyordu.

2

Davutun Hevronda doğan oğulları şunlardı: İlk oğlu Yizreelli Ahinoamdan Amnon,

3

ikincisi Karmelli Navalın dulu Avigayilden Kilav, üçüncüsü Geşur Kralı Talmayın kızı Maakadan Avşalom,

4

dördüncüsü Hagitten Adoniya, beşincisi Avitalın oğlu Şefatya,

5

altıncısı Davutun eşi Egladan Yitream. Davutun bu oğullarının hepsi Hevronda doğdular.

6

Saulun soyuyla Davutun soyu arasındaki savaş sürerken, Avner Saulun soyu arasında güçleniyordu.

7

Saulun Aya kızı Rispa adında bir cariyesi vardı. Bir gün İş-Boşet Avnere, Neden babamın cariyesiyle yattın? diye sordu.

8

İş-Boşetin sorusuna çok öfkelenen Avner şu karşılığı verdi: Ben Yahuda tarafına geçen bir köpek başı mıyım? Bugün bile baban Saulun ailesine, kardeşlerine, dostlarına bağlıyım. Seni Davutun eline teslim etmedim. Ama bugün bu kadın yüzünden beni suçluyorsun.

9

RAB krallığı Saulun soyundan alıp Dandan Beer-Şevaya kadar uzanan İsrail ve Yahudada Davutun krallığını kuracağına ant içti. Ben de bunu Davut için yapmazsam Tanrı bana aynısını, hatta daha kötüsünü yapsın!

10

İş-Boşet Avnerden korktuğu için ona başka bir şey söyleyemedi.

11

Avner kendi adına Davuta ulaklar gönderip şöyle dedi: Ülke kimin ülkesi? Benimle bir antlaşma yap; o zaman İsrailin tümünün sana bağlanması için ben de senden yana olurum.

12

Davut, İyi diye yanıtladı, Seninle bir antlaşma yaparım. Yalnız senden şunu istiyorum: Beni görmeye geldiğinde Saulun kızı Mikalı da getir. Yoksa beni görmeyeceksin.

13

Öte yandan Davut Saul oğlu İş-Boşete de ulaklar aracılığıyla şu haberi gönderdi: Yüz Filistlinin sünnet derisi karşılığında nişanlandığım karım Mikalı bana ver.

14

Bunun üzerine İş-Boşet, kadının kocası Layiş oğlu Paltielden alınıp getirilmesi için adamlar gönderdi.

15

Kocası kadını ağlaya ağlaya Bahurime kadar izledi; sonra Avner ona, Geri dön deyince döndü.

16

Avner İsrailin ileri gelenleriyle görüşüp onlara şöyle demişti: Siz bir süredir Davutun kralınız olmasını istiyorsunuz.

17

Şimdi bunu gerçekleştirin! Çünkü RAB, Davut hakkında, Halkım İsraili kulum Davut aracılığıyla Filistlilerin ve bütün düşmanlarının elinden kurtaracağım demişti.

18

Avner Benyaminlilerle de görüştü, İsrailin ve bütün Benyamin halkının uygun gördüğü her şeyi Davuta bildirmek üzere Hevrona gitti.

19

Avner yirmi kişiyle birlikte Hevrona, Davutun yanına vardı. Davut Avnerle yanındakilere bir şölen verdi.

20

Avner Davuta, Hemen gidip bütün İsrail halkını efendim kralın yanına toplayayım dedi, Öyle ki, seninle bir antlaşma yapsınlar. Sen de dilediğin her yeri yönetebilesin. Bunun üzerine Davut Avneri yoluna gönderdi. O da esenlikle gitti.

21

Tam o sırada Davutun adamlarıyla Yoav, bir baskından dönmüş, yanlarında birçok yağmalanmış mal getirmişlerdi. Ama Avner Hevronda Davutun yanında değildi. Çünkü Davut onu göndermiş, o da esenlikle gitmişti.

22

Yoavla yanındaki bütün askerler Hevrona vardığında, Ner oğlu Avnerin krala geldiğini, kralın onu gönderdiğini, onun da esenlikle gittiğini Yoava bildirdiler.

23

Yoav krala gidip, Ne yaptın? dedi, Baksana Avner ayağına kadar gelmiş! Neden onu salıverdin? Çoktan gitmiş!

24

Ner oğlu Avneri tanırsın; seni kandırmak, nereye gidip geldiğini, neler yaptığını öğrenmek için gelmiştir.

25

Davutun yanından çıkan Yoav, Avnerin arkasından ulaklar gönderdi. Ulaklar Avneri Sira Sarnıcından geri getirdiler. Davut ise bundan habersizdi.

26

Avner Hevrona dönünce, Yoav onunla özel bir görüşme yapmak bahanesiyle, onu kent kapısına çekti. Kardeşi Asahelin kanını döktüğü için, Avneri orada karnından vurup öldürdü.

27

Davut bu haberi işitince şöyle dedi: RABbin önünde ben de, krallığım da Ner oğlu Avnerin kanından sonsuza dek suçsuzuz.

28

Bu suçun sorumlusu Yoavla babasının bütün soyu olsun. Yoavın soyundan irinli, deri hastalığına yakalanmış, koltuk değneğine dayanan, kılıçla öldürülen, açlık çeken kişiler hiç eksik olmasın!

29

Böylece Yoavla kardeşi Avişay, Givondaki savaşta kardeşleri Asaheli öldüren Avneri öldürdüler.

30

Sonra Davut Yoavla yanındakilere şu buyruğu verdi: Giysilerinizi yırtıp çula sarının ve Avnerin ölüsü önünde yas tutun! Kral Davut da cenazenin ardısıra yürüdü.

31

Avneri Hevronda gömdüler. Kral, Avnerin mezarı başında hıçkıra hıçkıra ağladı. Oradaki herkes de ağladı.

32

Sonra kral, Avner için şu ağıtı yaktı: Avner, bir budala gibi mi ölmeliydi?

33

Ellerin bağlı değildi, ayaklarına zincir vurulmamıştı. Ama sen kötülerin önünde düşen biri gibi düştün!

34

Halk Davutun yanına varıp akşam olmadan bir şeyler yemesi için üstelediyse de, Davut ant içerek şöyle dedi: Güneş batmadan ekmek ya da başka herhangi bir şey tatmayacağım. Yoksa Tanrı bana aynısını, hatta daha kötüsünü yapsın!

35

Herkes bunu benimsedi ve kralın yaptığı her şeyden hoşnut oldukları gibi, bundan da hoşnut oldular.

36

Ner oğlu Avnerin öldürülmesinde kralın parmağı olmadığını o gün bütün İsrail halkı anladı.

37

Kral adamlarına, Bugün İsrailde bir önderin, büyük bir adamın öldüğünü bilmiyor musunuz? dedi,

38

Meshedilmiş bir kral olduğum halde bugün güçsüzüm. Seruya'nın oğulları benden daha zorlu. RAB kötülük edene yaptığı kötülüğe göre karşılık versin!