Yaratılış 18

1

İbrahim günün sıcak saatlerinde Mamre meşeliğindeki çadırının önünde otururken, RAB kendisine göründü.

2

İbrahim karşısında üç adamın durduğunu gördü. Onları görür görmez karşılamaya koştu. Yere kapanarak birine,

3

Ey efendim, eğer gözünde lütuf bulduysam, lütfen kulunun yanından ayrılma dedi,

4

Biraz su getirteyim, ayaklarınızı yıkayın. Şu ağacın altında dinlenin.

5

Madem kulunuza konuk geldiniz, bırakın size yiyecek bir şeyler getireyim. Biraz dinlendikten sonra yolunuza devam edersiniz. Adamlar, Peki, dediğin gibi olsun dediler.

6

İbrahim hemen çadıra, Saranın yanına gitti. Ona, Hemen üç sea ince un al, yoğurup pide yap dedi.

7

Ardından sığırlara koştu. Körpe ve besili bir buzağı seçip uşağına verdi. Uşak buzağıyı hemen hazırladı.

8

İbrahim hazırlanan buzağıyı yoğurt ve sütle birlikte götürüp konuklarının önüne koydu. Onlar yerken o da yanlarında, ağacın altında durdu.

9

Konuklar, Karın Sara nerede? diye sordular. İbrahim, Çadırda diye yanıtladı.

10

RAB, Gelecek yıl bu zamanda kesinlikle yanına döneceğim dedi, O zaman karın Saranın bir oğlu olacak. Sara RABbin arkasında, çadırın girişinde durmuş, dinliyordu.

11

İbrahimle Sara kocamışlardı, yaşları hayli ileriydi. Sara âdetten kesilmişti.

12

İçin için gülerek, Bu yaştan sonra bu sevinci tadabilir miyim? diye düşündü, Üstelik efendim de yaşlı.

13

RAB İbrahime sordu: Sara niçin, Bu yaştan sonra gerçekten çocuk sahibi mi olacağım? diyerek güldü?

14

RAB için olanaksız bir şey var mı? Belirlenen vakitte, gelecek yıl bu zaman yanına döndüğümde Saranın bir oğlu olacak.

15

Sara korktu, Gülmedim diyerek yalan söyledi. RAB, Hayır, güldün dedi.

16

Adamlar oradan ayrılırken Sodoma doğru baktılar. İbrahim onları yolcu etmek için yanlarında yürüyordu.

17

RAB, Yapacağım şeyi İbrahimden mi gizleyeceğim? dedi,

18

Kuşkusuz İbrahimden büyük ve güçlü bir ulus türeyecek, yeryüzündeki bütün uluslar onun aracılığıyla kutsanacak.

19

Doğru ve adil olanı yaparak yolumda yürümeyi oğullarına ve soyuna buyursun diye İbrahimi seçtim. Öyle ki, ona verdiğim sözü yerine getireyim.

20

Sonra İbrahime, Sodom ve Gomora büyük suçlama altında dedi, Günahları çok ağır.

21

Onun için inip bakacağım. Duyduğum suçlamalar doğru mu, değil mi göreceğim. Bunları yapıp yapmadıklarını anlayacağım.

22

Adamlar oradan ayrılıp Sodoma doğru gittiler. Ama İbrahim RABbin huzurunda kaldı.

23

RABbe yaklaşarak, Haksızla birlikte haklıyı da mı yok edeceksin? diye sordu,

24

Kentte elli doğru kişi var diyelim. Orayı gerçekten yok edecek misin? İçindeki elli doğru kişinin hatırı için kenti bağışlamayacak mısın?

25

Senden uzak olsun bu. Haklıyı, haksızı aynı kefeye koyarak haksızın yanında haklıyı da öldürmek senden uzak olsun. Bütün dünyayı yargılayan adil olmalı. din bilginlerine göre RAB İbrahimin önünde kaldı.

26

RAB, Eğer Sodomda elli doğru kişi bulursam, onların hatırına bütün kenti bağışlayacağım diye karşılık verdi.

27

İbrahim, Ben toz ve külüm, bir hiçim dedi, Ama seninle konuşma yürekliliğini göstereceğim.

28

Kırk beş doğru kişi var diyelim, beş kişi için bütün kenti yok mu edeceksin? RAB, Eğer kentte kırk beş doğru kişi bulursam, orayı yok etmeyeceğim dedi.

29

İbrahim yine sordu: Ya kırk kişi bulursan? RAB, O kırk kişinin hatırı için hiçbir şey yapmayacağım diye yanıtladı.

30

İbrahim, Ya Rab, öfkelenme ama, otuz kişi var diyelim? dedi. RAB, Otuz kişi bulursam, kente dokunmayacağım diye yanıtladı.

31

İbrahim, Ya Rab, lütfen konuşma yürekliliğimi bağışla dedi, Eğer yirmi kişi bulursan? RAB, Yirmi kişinin hatırı için kenti yok etmeyeceğim diye yanıtladı.

32

İbrahim, Ya Rab, öfkelenme ama, bir kez daha konuşacağım dedi, Eğer on kişi bulursan? RAB, On kişinin hatırı için kenti yok etmeyeceğim diye yanıtladı.

33

RAB İbrahim'le konuşmasını bitirince oradan ayrıldı, İbrahim de çadırına döndü.