Lumang Tipan
Bagong Tipan
Tagalog [Banal na Bibliya] 1905
← 13

Kawikaan 14

15 →
1

Bawat pantas na babae ay nagtatayo ng kaniyang bahay: ngunit binubunot ng mangmang, ng kaniyang sariling mga kamay.

2

Siyang lumalakad sa kaniyang katuwiran ay natatakot sa Panginoon: ngunit siyang suwail sa kaniyang mga lakad ay humahamak sa kaniya.

3

Sa bibig ng mangmang ay may tungkod ng kapalaluan: ngunit ang mga labi ng pantas ay mangagiingat ng mga yaon.

4

Kung saan walang baka, ang bangan ay malinis: ngunit ang karamihan ng bunga ay nasa kalakasan ng baka.

5

Ang tapat na saksi ay hindi magbubulaan: ngunit ang sinungaling na saksi ay nagbabadya ng mga kasinungalingan.

6

Ang manglilibak ay humahanap ng karunungan at walang nasusumpungan: ngunit ang kaalaman ay madali sa kaniya na naguunawa.

7

Paroon ka sa harapan ng taong mangmang, at hindi mo mamamalas sa kaniya ang mga labi ng kaalaman:

8

Ang karunungan ng mabait ay makaunawa ng kaniyang lakad: ngunit ang kamangmangan ng mga mangmang ay karayaan.

9

Ang mangmang ay tumutuya sa sala: ngunit sa matuwid ay may mabuting kalooban.

10

Nalalaman ng puso ang kaniyang sariling kapaitan; at ang tagaibang lupa ay hindi nakikialam ng kaniyang kagalakan.

11

Ang bahay ng masama ay mababagsak: ngunit ang tolda ng matuwid ay mamumukadkad.

12

May daan na tila matuwid sa isang tao, ngunit ang dulo niyaon ay mga daan ng kamatayan.

13

Maging sa pagtawa man ang puso ay nagiging mapanglaw; at ang wakas ng kasayahan ay kabigatan ng loob.

14

Ang tumatalikod ng kaniyang puso ay mabubusog ng kaniyang sariling mga lakad: at masisiyahang loob ang taong mabuti.

15

Pinaniniwalaan ng musmos ang bawat salita: ngunit ang mabait ay tumitinging mabuti sa kaniyang paglakad.

16

Ang pantas ay natatakot at humihiwalay sa kasamaan: ngunit ang mangmang ay nagpapakilalang palalo, at timawa.

17

Siyang nagagalit na madali ay gagawang may kamangmangan: at ang taong may masamang katha ay ipagtatanim.

18

Ang musmos ay nagmamana ng kamangmangan: ngunit ang mabait ay puputungan ng kaalaman.

19

Ang masama ay yumuyukod sa harap ng mabuti; at ang masama ay sa mga pintuang-daan ng matuwid.

20

Ipinagtatanim ang dukha maging ng kaniyang kapuwa: ngunit ang mayaman ay maraming kaibigan.

21

Siyang humahamak sa kaniyang kapuwa ay nagkakasala: ngunit siyang naaawa sa dukha ay mapalad siya.

22

Hindi ba sila nagkakamali na kumakatha ng kasamaan? Ngunit kaawaan at katotohanan ay sasa kanila na nagsisikatha ng mabuti.

23

Sa lahat ng gawain ay may pakinabang: ngunit ang tabil ng mga labi ay naghahatid sa karalitaan.

24

Ang putong ng mga pantas ay ang kanilang mga kayamanan: ngunit ang kamangmangan ng mga mangmang ay kamangmangan lamang.

25

Ang tapat na saksi ay nagliligtas ng mga tao: ngunit siyang nagsasalita ng mga kasinungalingan ay nagdaraya.

26

Sa pagkatakot sa Panginoon ay may matibay na pagkakatiwala: at ang kaniyang mga anak ay magkakaroon ng dakong kanlungan.

27

Ang pagkatakot sa Panginoon ay bukal ng kabuhayan, upang humiwalay sa mga silo ng kamatayan.

28

Nasa karamihan ng bayan ang kaluwalhatian ng hari: ngunit na sa pangangailangan ng bayan ang kapahamakan ng pangulo.

29

Siyang makupad sa pagkagalit ay may dakilang paguunawa: ngunit siyang madaling magalit ay nagbubunyi ng kamangmangan.

30

Ang tiwasay na puso ay buhay ng katawan: ngunit ang kapanaghilian ay kabulukan ng mga buto.

31

Siyang pumipighati sa dukha ay humahamak sa Maylalang sa kaniya. Ngunit siyang naaawa sa mapagkailangan ay nagpaparangal sa kaniya.

32

Ang masama ay manahagis sa kaniyang masamang gawa: ngunit ang matuwid ay may kanlungan sa kaniyang kamatayan.

33

Karunungan ay nagpapahinga sa puso niya na may paguunawa: ngunit ang nasa loob ng mga mangmang ay nalalaman.

34

Ang katuwiran ay nagbubunyi ng bansa: ngunit ang kasalanan ay kakutyaan sa alinmang bayan.

35

Ang lingap ng hari ay sa lingkod na gumagawa na may kapantasan: ngunit ang kaniyang poot ay magiging laban sa nakahihiya.

Tagalog Bible 1905
Public Domain: 1905