Stary Testament
Nowy Testament
Polska Biblia Gdansk 1881-1910
← 107

Psalmy 108

109 →
1

(Pieśó psalmu samego Dawida.)

2

Gotowe jest serce moje, Boże! śpiewać i wysławiać cię będę, także i chwała moja.

3

Ocućże się lutnio i harfo! gdy na świtaniu powstaję.

4

Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.

5

Albowiem większe jest nad niebiosa miłosierdzie twoje, i aż pod obłoki prawda twoja.

6

Wywyszże się nad niebiosa, o Boże! a nad wszystkę ziemię chwała twoja.

7

Niech będą wybawieni umiłowami twoi; zachowajże ich prawicą swoją, a wysłuchaj mię.

8

Bóg mówił przez świętobliwość swoję; dlatego się weselić będę, że rozdzielę Sychem, a dolinę Sukkot rozmierzę.

9

Mojeć jest Galaad, mój i Manases, a Efraim mocą głowy mojej, Juda zakonodawca mój.

10

Moab jest miednicą do umywania mego, na Edoma porzucę obuwie moje: przeciwko Filistynom trąbić będę.

11

Któż mię zaprowadzi do miasta obronnego? Któż mię przywiedzie aż do ziemi edomskiej?

12

Izali nie ty, o Boże! któryś nas był odrzucił, a nie wychodziłeś, o Boże! z wojskami naszemi?

13

Dajże nam pomoc z ucisku; albowiem omylna jest pomoc ludzka.

14

W Bogu sobie mężnie poczynać będziemy, a on podepcze nieprzyjaciół naszych.

Polish Bible Gdansk 1881-1910
Public Domain: Polish Gdansk 1881-1910