Przypowieści 9

1

Mądrość zbudowała swój dom, postawiła siedem swoich słupów,

2

zabiła swoje bydło, zmieszała wino, zastawiła swój stół,

3

wysłała swoje służebnice, zaprasza ze wzgórz miasta:

4

Kto niedoświadczony, niech tu wejdzie! Do nierozumnego mówi:

5

Chodźcie, uczestniczcie w mojej uczcie i pijcie wino, które zmieszałam!

6

Porzućcie głupotę, abyście żyli, i chodźcie drogą roztropności!

7

Kto karci szydercę, ten ściąga na się hańbę; a kto gani bezbożnika, ten się plami.

8

Nie karć szydercy, aby cię nie znienawidził; karć mądrego, a będzie cię miłował.

9

Daj mądremu, a będzie jeszcze mędrszy; poucz sprawiedliwego, a będzie umiał jeszcze więcej!

10

Początkiem mądrości jest bojaźń Pana, a poznanie Świętego - to rozum,

11

gdyż przeze mnie rozmnożą się twoje dni i przedłużą się lata twojego życia.

12

Jeżeli jesteś mądry, to sam masz korzyść z tej mądrości, jeżeli jesteś szydercą, to sam za to będziesz cierpiał.

13

Pani Głupota jest rozwiązła, pusta i bezwstydna.

14

Siedzi u wejścia do swojego domu, na tronie w wysuniętych punktach miasta,

15

wołając na przechodniów, którzy idą swoimi ścieżkami:

16

Kto niedoświadczony, niech tu wejdzie. A do nierozumnego mówi:

17

Kradziona woda jest słodka, a chleb pokątnie jedzony smakuje.

18

Lecz prostaczek nie wie, że tam same cienie, że jej goście przebywają w głębinach krainy umarłych.