Psalmy 41

1

Przewodnikowi chóru. Psalm Dawidowy.

2

Błogosławiony ten, który zważa na biednego, Wyratuje go Pan w czasie niedoli!

3

Pan ustrzeże go i zachowa przy życiu, Szczęśliwy będzie na ziemi; I nie wyda go na pastwę nieprzyjaciół jego.

4

Pan pokrzepi go na łożu boleści; W chorobie jego odwróci wszystkie cierpienia.

5

Ja tedy rzekłem: Panie, zmiłuj się nade mną! Ulecz duszę moją, gdyż zgrzeszyłem przeciwko tobie!

6

Nieprzyjaciele moi mówią źle o mnie: Kiedyż umrze i zaginie imię jego?

7

Jeśli ktoś przychodzi mnie odwiedzić, mówi obłudnie. Serce jego gromadzi niegodziwość, I gdy tylko wyjdzie na zewnątrz, rozpowiada.

8

Wszyscy, którzy mnie nienawidzą, Szepcą wspólnie przeciwko mnie, Obmyślają zło przeciwko mnie:

9

Spadła nań śmiertelna zaraza, A skoro legł, już się nie podniesie.

10

Nawet przyjaciel mój, któremu zaufałem, Który jadł mój chleb, Podniósł piętę przeciwko mnie.

11

Lecz Ty, Panie, zmiłuj się nade mną i podnieś mnie, A wtedy im odpłacę!

12

Po tym poznam, że sobie mnie upodobałeś, Gdy nieprzyjaciel mój nie będzie się puszył nade mną.

13

Lecz wesprzesz mnie dla nienaganności mojej I postawisz mnie przed sobą na wieki.

14

Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, Od wieku, aż na wieki! Amen, Amen!