Psalmy 132

1

Pieśń pielgrzymek. Pamiętaj, Panie, Dawidowi Wszystek trud jego!

2

On przysiągł Panu, Ślubował mocarzowi Jakuba:

3

Nie wejdę do mieszkania domu mego, Nie wstąpię na posłanie łoża mego.

4

Nie użyczę snu oczom moimAni powiekom moim drzemania,

5

Póki nie znajdę miejsca dla Pana, Mieszkania dla mocarza Jakuba.

6

Oto usłyszeliśmy o niej w Efrata, Znaleźliśmy ją na polach Jaar.

7

Wejdźmy do przybytków jego, Padnijmy na twarz u podnóżka stóp jego.

8

Wyrusz, Panie, na miejsce odpocznienia twego,Ty i arka twej mocy!

9

Kapłani twoi niech obloką się w sprawiedliwość, A wierni twoi niech śpiewają radośnie!

10

Ze względu na sługę twego, Dawida, Nie odrzucaj pomazańca twego!

11

Złożył Pan Dawidowi niezłomną przysięgę, Której nie cofnie: Jednego z potomków twoich Osadzę na tronie twoim!

12

Jeżeli synowie twoi strzec będą przymierza mego I świadectwa mego, którego ich nauczę, Wtedy i synowie ich na zawsze Zasiadać będą na tronie twoim.

13

Albowiem Pan wybrał Syjon I chciał go na swoje mieszkanie.

14

Tu miejsce odpocznienia mego na wieki; Tu zamieszkam, bo upodobałem je sobie.

15

Zasoby jego hojnie pobłogosławię, Ubogich jego nakarmię chlebem.

16

I kapłanów jego przyodzieję zbawieniem, A jego wierni wielce radować się będą,

17

Sprawię, że tam wyrośnie Dawidowi potomek, Zgotuję pochodnię pomazańcowi mojemu.

18

Nieprzyjaciół jego okryję wstydem, Ale nad nim zajaśnieje korona jego.