1 Królewska 4

1

Tak tedy król Salomon został królem nad całym Izraelem.

2

Najprzedniejszymi jego dostojnikami byli: Azaria, syn Sadoka, kapłana,

3

Elichofer i Achia, synowie Szyszy, pisarze, Jehoszafat, syn Achiluda, kanclerz,

4

Benaja, syn Jehojady, postawiony nad wojskiem, Sadok i Ebiatar, kapłani,

5

Azaria, syn Natana, postawiony nad namiestnikami, Zabud, syn Natana, był kapłanem, przyjacielem króla.

6

Achiszar był postawiony nad dworem, Adoniram, syn Abdy, był postawiony nad tymi, którzy obrabiali pańszczyznę.

7

Salomon miał dwunastu namiestników nad całym Izraelem; oni zaopatrywali króla i jego dwór w żywność; co miesiąc w ciągu roku miał inny zaopatrywać.

8

A to są ich imiona: Ben-Chur był namiestnikiem na pogórze efraimskie,

9

Ben-Deker był w Makas, w Szaalbim, w Bet-Szemesz, w Elon i w Bet-Chanan.

10

Ben-Cheset był w Arubbot; do niego należało Socho i cała kraina Chefer.

11

Ben-Abinadab był nad całym Nafat-Dor; żoną jego była Tafat, córka Salomona.

12

Baana, syn Achiluda, miał pod sobą Taanak, Megiddo i cały Bet-Szean tuż przy Sartan pod Jezreelem, od Bet-Szean po Abel-Mechola i poza Jokmeam.

13

Ben-Geber był nad Ramot-Gilead; do niego należały Sioła Jaira Manassesa, położone w Gileadzie; do niego należał też pas ziemi Argob w Baszanie, sześćdziesiąt dużych miast, zaopatrzonych w mur i spiżowe zawory.

14

Achinadab, syn Iddo, był w Machanaim.

15

Achimaas był w Naftali; również on pojął za żonę córkę Salomona Basemat.

16

Baana, syn Chuszaja, był w Aszer i w Bealot,

17

Jehoszafat, syn Paruacha, był w Issacharze.

18

Szymei, syn Eli, w Beniaminie,

19

Geber, syn Uriego, w ziemi Gilead, ziemi Sychona, króla Amorejczyków i Oga, króla Baszanu; i tylko jeden namiestnik był w każdej z tych ziem.

20

A Judejczyków i Izraelitów było tak wiele jak piasku nad brzegiem morza; toteż jedli, pili i weselili się.

21

A Salomon panował nad wszystkimi królestwami od rzeki Eufrat aż po ziemię Filistyńską i aż po granicę egipską; składały one daniny i były podległe Salomonowi przez całe jego życie.

22

Do wyżywienia Salomon potrzebował w ciągu jednego dnia trzydzieści korców mąki przedniej i sześćdziesiąt korców mąki zwykłej,

23

dziesięć tucznych wołów, dwadzieścia wołów z pastwiska i sto owiec, oprócz jeleni, gazeli, saren i tucznego drobiu.

24

Władał bowiem krainami z tej strony Rzeki od Tifsach aż po Gazę, nad wszystkimi królami z tej strony Rzeki i miał pokój ze wszystkich stron wokoło.

25

Judejczycy i Izraelici mieszkali tedy bezpiecznie, każdy pod swoim krzewem winnym i pod swoim drzewem figowym od Dan aż po Beer-Szebę przez wszystkie dni Salomona.

26

Miał też Salomon cztery tysiące zaprzęgów do swoich wozów bojowych i dwanaście tysięcy jeźdźców.

27

Namiestnicy zaopatrywali króla Salomona i wszystkich, którzy korzystali ze stołu króla Salomona, każdy w wyznaczonym mu miejscu, nie dopuszczając, by czegokolwiek zabrakło.

28

Również jęczmień i sieczkę dla wierzchowców i koni pociągowych dostawiali na miejsce, gdzie należało, według kolejności.

29

Dał też Bóg Salomonowi bardzo wielką mądrość i roztropność, nadto rozum tak rozległy jak piasek nad brzegiem morza.

30

A mądrość Salomona przewyższała mądrość wszystkich ludzi Wschodu i całą mądrość Egiptu.

31

Był on mędrszy niż wszyscy ludzie, niż Etan Ezdrachida, i Heman, i Kalkol, i Darda, synowie Machola; jego sława dotarła do wszystkich okolicznych narodów.

32

Ułożył on trzy tysiące przypowieści i tysiąc pięć pieśni.

33

Mówił on w nich o drzewach, począwszy od cedru, który rośnie w Libanie, aż do hizopu, który wyrasta z muru; mówił o zwierzętach i ptakach, o płazach i o rybach.

34

Toteż ze wszystkich ludów przychodzili ludzie, aby słuchać mądrości Salomona, od wszystkich królów ziemi, którzy posłyszeli o jego mądrości.