امثال 5

1

ای پسر من، به حکمت من توجه نما، و گوش خود را به فطانت من فراگیر،

2

تاتدابیر را محافظت نمایی، و لبهایت معرفت رانگاه دارد.

3

زیرا که لبهای زن اجنبی عسل رامی چکاند، و دهان او از روغن ملایم تر است.

4

لیکن آخر او مثل افسنتین تلخ است و برنده مثل شمشیر دودم.

5

پایهایش به موت فرو می‌رود، وقدمهایش به هاویه متمسک می‌باشد.

6

به طریق حیات هرگز سالک نخواهد شد. قدمهایش آواره شده است و او نمی داند.

7

و الان‌ای پسرانم مرابشنوید، و از سخنان دهانم انحراف مورزید.

8

طریق خود را از او دور ساز، و به در خانه اونزدیک مشو.

9

مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستم کیشان.

10

و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.

11

که در عاقبت خودنوحه گری نمایی، هنگامی که گوشت و بدنت فانی شده باشد،

12

و گویی چرا ادب را مکروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،

13

و آواز مرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.

14

نزدیک بود که هر گونه بدی را مرتکب شوم، در میان قوم و جماعت.

15

آب را از منبع خود بنوش، و نهرهای جاری را از چشمه خویش.

16

جویهای تو بیرون خواهد ریخت، و نهرهای آب در شوارع عام،

17

و از آن خودت به تنهایی خواهد بود، و نه از آن غریبان با تو.

18

چشمه تو مبارک باشد، و از زن جوانی خویش مسرور باش،

19

مثل غزال محبوب و آهوی جمیل. پستانهایش تو را همیشه خرم سازد، و از محبت او دائم محفوظ باش.

20

لیکن‌ای پسر من، چرا از زن بیگانه فریفته شوی؟ و سینه زن غریب را در بر‌گیری؟

21

زیراکه راههای انسان در مدنظر خداوند است، وتمامی طریقهای وی را می‌سنجد.

22

تقصیرهای شریر او را گرفتار می‌سازد، و به بندهای گناهان خود بسته می‌شود.او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.

23

او بدون ادب خواهد مرد، و به کثرت حماقت خویش تلف خواهد گردید.