مزامير 6

1

ای خداوند، مرا در غضب خود توبیخ منما. و مرا در خشم خویش تادیب مکن!

2

‌ای خداوند، بر من کرم فرما زیرا که پژمرده‌ام! ای خداوند، مرا شفا ده زیرا که استخوانهایم مضطرب است،

3

و جان من بشدت پریشان است. پس تو‌ای خداوند، تا به کی؟

4

‌ای خداوند، رجوع کن و جانم را خلاصی ده! به رحمت خویش مرا نجات‌بخش!

5

زیرا که در موت ذکرتو نمی باشد! در هاویه کیست که تو را حمدگوید؟

6

از ناله خود وامانده‌ام! تمامی شب تخت خواب خود را غرق می‌کنم، و بسترخویش را به اشکها تر می‌سازم!

7

چشم من ازغصه کاهیده شد و بسبب همه دشمنانم تارگردید.

8

‌ای همه بدکاران از من دور شوید، زیراخداوند آواز گریه مرا شنیده است!

9

خداونداستغاثه مرا شنیده است. خداوند دعای مرااجابت خواهد نمود.همه دشمنانم به شدت خجل و پریشان خواهند شد. روبرگردانیده، ناگهان خجل خواهند گردید.

10

همه دشمنانم به شدت خجل و پریشان خواهند شد. روبرگردانیده، ناگهان خجل خواهند گردید.