مزامير 30

1

ای خداوند تو را تسبیح می‌خوانم زیراکه مرا بالا کشیدی و دشمنانم را بر من مفتخر نساختی.

2

‌ای یهوه خدای من! نزد تواستغاثه نمودم و مرا شفا دادی.

3

‌ای خداوندجانم را از حفره برآوردی. مرا زنده ساختی تا به هاویه فرونروم.

4

‌ای مقدسان خداوند او رابسرایید و به ذکر قدوسیت او حمد گویید!

5

زیراکه غضب او لحظه‌ای است و در رضامندی اوزندگانی. شامگاه گریه نزیل می‌شود. صبحگاهان شادی رخ می‌نماید.

6

و اما من در کامیابی خودگفتم: «جنبش نخواهم خورد تا ابدالاباد.»

7

‌ای خداوند به رضامندی خود کوه مرا در قوت ثابت گردانیدی و چون روی خود را پوشاندی پریشان شدم.

8

‌ای خداوند نزد تو فریاد برمی آورم و نزدخداوند تضرع می‌نمایم.

9

در خون من چه فایده است چون به حفره فرو روم. آیا خاک تو را حمدمی گوید و راستی تو را اخبار می‌نماید؟

10

‌ای خداوند بشنو و به من کرم فرما. ای خداوندمددکار من باش.

11

ماتم مرا برای من به رقص مبدل ساخته‌ای. پلاس را از من بیرون کرده و کمرمرا به شادی بسته‌ای.تا جلالم ترا سرودخواند و خاموش نشود. ای یهوه خدای من، تو راحمد خواهم گفت تا ابدالاباد.

12

تا جلالم ترا سرودخواند و خاموش نشود. ای یهوه خدای من، تو راحمد خواهم گفت تا ابدالاباد.