1 Βασιλειῶν 18

1

Καὶ ὡς ἐτελείωσε λαλῶν πρὸς τὸν Σαούλ, ἡ ψυχή τοῦ Ἰωνάθαν συνεδέθη μετὰ τῆς ψυχῆς τοῦ Δαβίδ, καὶ ἠγάπησεν αὐτὸν ὁ Ἰωνάθαν ὡς τὴν ἰδίαν αὑτοῦ ψυχήν.

2

Καὶ παρέλαβεν αὐτὸν ὁ Σαοὺλ ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ δὲν ἀφῆκεν αὐτὸν νὰ ἐπιστρέψῃ πλέον εἰς τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.

3

Τότε ὁ Ἰωνάθαν ἔκαμε συνθήκην μετὰ τοῦ Δαβίδ· διότι ἠγάπα αὐτὸν ὡς τὴν ἰδίαν αὑτοῦ ψυχήν.

4

καὶ ἐκδυθεὶς ὁ Ἰωνάθαν τὸ ἐπένδυμα τὸ ἐφ᾿ ἑαυτόν, ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸν Δαβίδ, καὶ τὴν στολήν αὑτοῦ, ἕως καὶ αὐτὸ τὸ ξίφος αὑτοῦ καὶ τὸ τόξον αὑτοῦ καὶ τὴν ζώνην αὑτοῦ.

5

καὶ ἐξήρχετο ὁ Δαβὶδ πανταχοῦ ὅπου ἔπεμπεν αὐτὸν ὁ Σαούλ, καὶ ἐφέρετο μετὰ συνέσεως· καὶ κατέστησεν αὐτὸν ὁ Σαοὺλ ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τοῦ πολέμου· καὶ ἦτο ἀρεστὸς εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς παντὸς τοῦ λαοῦ, ἔτι δὲ καὶ εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν δούλων τοῦ Σαούλ.

6

Καθὼς δὲ ἤρχοντο, ἐνῷ ἐπέστρεφεν ὁ Δαβὶδ ἐκ τῆς σφαγῆς τοῦ Φιλισταίου, ἐξήρχοντο αἱ γυναῖκες ἐκ πασῶν τῶν πόλεων τοῦ Ἰσραήλ, ψάλλουσαι καὶ χορεύουσαι, εἰς συνάντησιν τοῦ βασιλέως Σαούλ, μετὰ τυμπάνων, μετὰ χαρᾶς καὶ μετὰ κυμβάλων.

7

Καὶ ἀπεκρίνοντο αἱ γυναῖκες αἱ παίζουσαι πρὸς ἀλλήλας, καὶ ἔλεγον, Ὁ Σαοὺλ ἐπάταξε τὰς χιλιάδας αὑτοῦ, καὶ ὁ Δαβὶδ τὰς μυριάδας αὑτοῦ.

8

Παρωξύνθη δέ σφόδρα ὁ Σαούλ, καὶ ἐφάνη δυσάρεστος εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ ὁ λόγος οὗτος, καὶ εἶπεν, Ἀπέδωκαν εἰς τὸν Δαβὶδ τὰς μυριάδας, εἰς ἐμὲ δὲ ἀπέδωκαν τὰς χιλιάδας· καὶ τί λείπεται πλέον εἰς αὐτὸν παρὰ ἡ βασιλεία;

9

Καὶ ὑπέβλεπεν ὁ Σαοὺλ τὸν Δαβὶδ ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας καὶ εἰς τὸ ἑξῆς.

10

Καὶ τὴν ἐπαύριον ἐπῆλθε πνεῦμα πονηρὸν παρὰ Θεοῦ ἐπὶ τὸν Σαούλ, καὶ ἐπροφήτευεν ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου· καὶ ὁ Δαβὶδ ἔπαιζε διὰ τῆς χειρὸς αὑτοῦ, ὡς καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν· ἦτο δὲ τὸ δοράτιον ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Σαούλ·

11

καὶ ἔρριψεν ὁ Σαούλ τὸ δοράτιον, λέγων, Θέλω κτυπήσει τὸν Δαβὶδ ἕως καὶ εἰς τὸν τοῖχον. Ἀλλ᾿ ὁ Δαβὶδ ἐξέκλινεν ἀπ᾿ ἔμπροσθεν αὐτοῦ δίς.

12

Ἐφοβήθη δὲ ὁ Σαοὺλ ἀπὸ προσώπου Δαβίδ, ἐπειδή ὁ Κύριος ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ, ἀπὸ δὲ τοῦ Σαοὺλ εἶχεν ἀπομακρυνθῆ.

13

Ὅθεν ἀπεμάκρυνεν αὐτὸν ὁ Σαοὺλ ἀπὸ πλησίον ἑαυτοῦ καὶ κατέστησεν αὐτὸν χιλίαρχον· καὶ ἐξήρχετο καὶ εἰσήρχετο ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ.

14

Καὶ ἐφέρετο ὁ Δαβὶδ μετὰ συνέσεως ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὑτοῦ· καὶ ὁ Κύριος ἦτο μετ᾿ αὐτοῦ.

15

Διὰ τοῦτο ὁ Σαούλ, βλέπων ὅτι ἐφέρετο μετὰ μεγάλης συνέσεως, ἐφοβεῖτο ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ.

16

Πᾶς δὲ ὁ Ἰσραήλ καὶ ὁ Ἰούδας ἠγάπα τὸν Δαβίδ, ἐπειδή ἐξήρχετο καὶ εἰσήρχετο ἔμπροσθεν αὐτῶν.

17

Καὶ εἶπεν ὁ Σαοὺλ πρὸς τὸν Δαβίδ, Ἰδού, ἡ μεγαλητέρα θυγάτηρ μου Μεράβ· ταύτην θέλω σοὶ δώσει εἰς γυναῖκα· μόνον ἔσο ἀνδρεῖος εἰς ἐμὲ καὶ μάχου τὰς μάχας τοῦ Κυρίου. Διότι εἶπεν ὁ Σαούλ, Ἄς μή ἦναι ἡ χεὶρ μου ἐπ᾿ αὐτόν, ἀλλ᾿ ἡ χεὶρ τῶν Φιλισταίων ἄς ἦναι ἐπ᾿ αὐτόν.

18

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Σαούλ, Ποῖος ἐγώ; καὶ ποία ἡ ζωή μου καὶ ἡ οἰκογένεια τοῦ πατρὸς μου μεταξὺ τοῦ Ἰσραήλ, ὥστε νὰ γείνω γαμβρὸς τοῦ βασιλέως;

19

Ἀλλὰ καθ᾿ ὅν καιρὸν ἡ Μερὰβ ἡ θυγάτηρ τοῦ Σαοὺλ ἔπρεπε νὰ δοθῇ εἰς τὸν Δαβίδ, αὐτή ἐδόθη εἰς τὸν Ἀδριήλ τὸν Μεολαθίτην εἰς γυναῖκα.

20

Ἠγάπα δὲ τὸν Δαβὶδ Μιχὰλ ἡ θυγάτηρ τοῦ Σαούλ· καὶ ἀνήγγειλαν τοῦτο πρὸς τὸν Σαούλ· καὶ τὸ πρᾶγμα ἤρεσεν εἰς αὐτόν.

21

Καὶ εἶπεν ὁ Σαούλ, Θέλω δώσει αὐτήν εἰς αὐτόν, διὰ νὰ γείνῃ παγὶς εἰς αὐτόν, καὶ διὰ νὰ ἦναι ἐπ᾿ αὐτὸν ἡ χεὶρ τῶν Φιλισταίων. Ὅθεν εἶπεν ὁ Σαοὺλ πρὸς τὸν Δαβίδ, Σήμερον θέλεις εἶσθαι γαμβρὸς μου μὲ τὴν δευτέραν.

22

Καὶ προσέταξεν ὁ Σαοὺλ τοὺς δούλους αὑτοῦ, λέγων, Λαλήσατε πρὸς τὸν Δαβὶδ κρυφίως καὶ εἴπατε, Ἰδού, ὁ βασιλεὺς εὐαρεστεῖται εἰς σέ, καὶ πάντες οἱ δοῦλοι αὐτοῦ σὲ ἀγαπῶσι· τώρα λοιπὸν γενοῦ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως.

23

Καὶ ἐλάλησαν οἱ δοῦλοι τοῦ Σαοὺλ τοὺς λόγους τούτους εἰς τὰ ὦτα τοῦ Δαβίδ. Καὶ εἶπεν ὁ Δαβίδ, Σᾶς φαίνεται μικρὸν νὰ γείνῃ τις γαμβρὸς βασιλέως; ἀλλ᾿ ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπος πτωχὸς καὶ ποταπός.

24

Καὶ ἀνήγγειλαν οἱ δοῦλοι τοῦ Σαοὺλ πρὸς αὐτόν, λέγοντες, Κατὰ τοὺς λόγους τούτους ἐλάλησεν ὁ Δαβίδ.

25

Καὶ εἶπεν ὁ Σαούλ, Οὕτω θέλετε εἰπεῖ πρὸς τὸν Δαβίδ, Ὁ βασιλεὺς δὲν θέλει δῶρα νυμφικά, ἀλλ᾿ ἑκατὸν ἀκροβυστίας Φιλισταίων, διὰ νὰ ἐκδικηθῇ ὁ βασιλεὺς ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν αὑτοῦ. Ὁ Σαοὺλ ὅμως ἐστοχάζετο νὰ κάμῃ τὸν Δαβὶδ νὰ πέσῃ διὰ χειρὸς τῶν Φιλισταίων.

26

Καὶ ὅτε ἀνήγγειλαν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ πρὸς τὸν Δαβὶδ τοὺς λόγους τούτους, ἤρεσεν εἰς τὸν Δαβὶδ νὰ γείνῃ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως· ὅθεν καὶ πρὶν αἱ ἡμέραι πληρωθῶσιν,

27

ἐσηκώθη ὁ Δαβὶδ καὶ ὑπῆγεν, αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ, καὶ ἐθανάτωσεν ἐκ τῶν Φιλισταίων διακοσίους ἄνδρας· καὶ ἔφερεν ὁ Δαβὶδ τὰς ἀκροβυστίας αὐτῶν, καὶ ἀπέδωκαν αὐτὰς πλήρεις εἰς τὸν βασιλέα, διὰ νὰ γείνῃ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως. Καὶ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν ὁ Σαοὺλ Μιχὰλ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ εἰς γυναῖκα.

28

Καὶ εἶδεν ὁ Σαοὺλ καὶ ἐγνώρισεν ὅτι ὁ Κύριος ἦτο μετὰ τοῦ Δαβίδ· καὶ Μιχὰλ ἡ θυγάτηρ τοῦ Σαοὺλ ἠγάπα αὐτόν.

29

Καὶ ἔτι μᾶλλον ἐφοβεῖτο ὁ Σαοὺλ ἀπὸ προσώπου τοῦ Δαβίδ· καὶ ἔγεινεν ὁ Σαοὺλ παντοτεινὸς ἐχθρὸς τοῦ Δαβίδ.

30

Ἐξῆλθον δὲ οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων εἰς πόλεμον· καὶ ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐξῆλθον, ὁ Δαβὶδ ἐφέρετο μετὰ συνέσεως μεγαλητέρας παρὰ πάντας τοὺς δούλους τοῦ Σαούλ· ὅθεν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἐτιμήθη σφόδρα.