1 Βασιλειῶν 17

1

Συνήθροισαν δὲ οἱ Φιλισταῖοι τὰ στρατεύματα αὑτῶν διὰ πόλεμον καὶ ἦσαν συνηθροισμένοι ἐν Σοκχώ, ἥτις εἶναι τοῦ Ἰούδα, καὶ ἐστρατοπέδευσαν μεταξὺ Σοκχὼ καὶ Ἀζηκά, ἐν Ἐφὲς-δαμμείμ.

2

Ὁ δὲ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ συνηθροίσθησαν, καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἐν τῇ κοιλάδι Ἠλά, καὶ παρετάχθησαν εἰς μάχην ἐναντίον τῶν Φιλισταίων.

3

Καὶ οἱ μὲν Φιλισταῖοι ἵσταντο ἐπὶ τοῦ ὄρους ἐντεῦθεν, ὁ δὲ Ἰσραήλ ἵστατο ἐπὶ τοῦ ὄρους ἐκεῖθεν· ἡ δὲ κοιλὰς ἦτο μεταξὺ αὐτῶν.

4

Καὶ ἐξῆλθεν ἀνήρ προμαχητής ἐκ τοῦ στρατοπέδου τῶν Φιλισταίων ὀνομαζόμενος Γολιάθ, ἐκ τῆς Γάθ, ὕψους ἕξ πηχῶν καὶ σπιθαμῆς·

5

εἶχε δὲ περικεφαλαίαν χαλκίνην ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὑτοῦ καὶ ἦτο ἐνδεδυμένος θώρακα ἁλυσιδωτόν· καὶ τὸ βάρος τοῦ θώρακος ἦτο πέντε χιλιάδες σίκλων χαλκοῦ·

6

καὶ κνημίδας χαλκίνας ἐπὶ τῶν σκελῶν αὑτοῦ καὶ ἀσπίδα χαλκίνην μεταξὺ τῶν ὤμων αὑτοῦ.

7

Καὶ τὸ κοντάριον τοῦ δόρατος αὐτοῦ ἦτο ὡς ἀντίον ὑφαντοῦ· καί ἡ λόγχη τοῦ δόρατος αὐτοῦ ἐζύγιζεν ἑξακοσίους σίκλους σιδήρου· εἷς δὲ κρατῶν τὸν θυρεὸν προεπορεύετο αὐτοῦ.

8

Καὶ σταθεὶς ἐβόησε πρὸς τὰς παρατάξεις τοῦ Ἰσραήλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Διὰ τί ἐξέρχεσθε νὰ παραταχθῆτε εἰς μάχην; δὲν εἶμαι ἐγὼ ὁ Φιλισταῖος, καὶ σεῖς δοῦλοι τοῦ Σαούλ; ἐκλέξατε εἰς ἑαυτοὺς ἄνδρα, καὶ ἄς καταβῇ πρὸς ἐμέ·

9

ἐὰν μὲν δυνηθῇ νὰ πολεμήσῃ μετ᾿ ἐμοῦ καὶ μὲ θανατώσῃ, τότε ἡμεῖς θέλομεν εἶσθαι δοῦλοί σας· ἀλλ᾿ ἐὰν ἐγὼ ὑπερισχύσω κατ᾿ αὐτοῦ καὶ θανατώσω αὐτόν, τότε σεῖς θέλετε εἶσθαι δοῦλοι ἡμῶν καὶ θέλετε δουλεύει ἡμᾶς.

10

Καὶ εἶπεν ὁ Φιλισταῖος, Ἐγὼ ἐξουθένησα τὰς παρατάξεις τοῦ Ἰσραήλ τὴν ἡμέραν ταύτην· δότε εἰς ἐμὲ ἄνδρα, διὰ νὰ μονομαχήσωμεν.

11

Ὅτε ἤκουσεν ὁ Σαοὺλ καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ ἐκείνους τοὺς λόγους τοῦ Φιλισταίου, ἐξέστησαν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα.

12

Ἦτο δὲ Δαβὶδ ὁ υἱὸς ἐκείνου τοῦ Ἐφραθαίου ἐκ Βηθλεὲμ Ἰούδα, ὀνομαζομένου Ἰεσσαί· εἶχε δὲ ὀκτὼ υἱούς· καὶ ὁ ἄνθρωπος εἰς τὰς ἡμέρας τοῦ Σαοὺλ εἶχε τάξιν γέροντος μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων.

13

Καὶ ὑπῆγαν οἱ τρεῖς υἱοὶ τοῦ Ἰεσσαὶ οἱ μεγαλήτεροι ἀκολουθοῦντες τὸν Σαοὺλ εἰς τὴν μάχην· καὶ τὰ ὀνόματα τῶν τριῶν υἱῶν αὐτοῦ οἵτινες ὑπῆγαν εἰς τὴν μάχην ἦσαν Ἐλιὰβ ὁ πρωτότοκος, καὶ ὁ δεύτερος αὐτοῦ Ἀβιναδάβ, καὶ ὁ τρίτος Σαμμά.

14

Ὁ δὲ Δαβὶδ ἦτο ὁ νεώτερος· καὶ οἱ τρεῖς οἱ μεγαλήτεροι ἠκολούθουν τὸν Σαούλ.

15

Καὶ ἀνεχώρει ὁ Δαβὶδ καὶ ἐπέστρεφεν ἀπὸ τοῦ Σαούλ, διὰ νὰ ποιμαίνῃ τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ ἐν Βηθλεέμ.

16

Ὁ δὲ Φιλισταῖος ἐπλησίαζε πρωΐ καὶ ἑσπέρας καὶ ἐστηλόνετο τεσσαράκοντα ἡμέρας.

17

Καὶ εἶπεν Ἰεσσαὶ πρὸς Δαβὶδ τὸν υἱὸν αὑτοῦ, Λάβε τώρα διὰ τοὺς ἀδελφοὺς σου ἕν ἐφὰ ἐκ τούτου τοῦ πεφρυγανισμένου σίτου καὶ τοὺς δέκα τούτους ἄρτους, καὶ τρέξον εἰς τὸ στρατόπεδον πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς σου·

18

καὶ τὰ δέκα ταῦτα νωπὰ τυρία φέρε πρὸς τὸν χιλίαρχον, καὶ ἰδὲ ἄν ὑγιαίνωσιν οἱ ἀδελφοὶ σου καὶ λάβε σημεῖον παρ᾿ αὐτῶν.

19

Ὁ δὲ Σαοὺλ καὶ αὐτοὶ καὶ πάντες οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ ἦσαν ἐν τῇ κοιλάδι Ἠλά, μαχόμενοι μετὰ τῶν Φιλισταίων.

20

Καὶ ἐξηγέρθη ὁ Δαβὶδ ἐνωρὶς τὸ πρωΐ· καὶ ἀφήσας τὰ πρόβατα εἰς φύλακα, ἔλαβε καὶ ὑπῆγε, καθὼς προσέταξεν αὐτὸν ὁ Ἰεσσαί· καὶ ἦλθεν εἰς τὸ περιχαράκωμα, ἐνῷ τὸ στράτευμα ἐξήρχετο εἰς παράταξιν· καὶ ἠλάλαξαν πρὸς τὴν μάχην·

21

διότι παρετάχθησαν ὁ Ἰσραήλ καὶ οἱ Φιλισταῖοι, στράτευμα κατὰ πρόσωπον στρατεύματος.

22

Καὶ ὁ Δαβίδ, ἀφήσας ἐπάνωθεν αὑτοῦ τὰ σκεύη εἰς τὴν χεῖρα τοῦ σκευοφύλακος, ἔδραμε πρὸς τὸ στράτευμα καὶ ἦλθε καὶ ἠρώτησε τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ πῶς ἔχουσι.

23

Καὶ ἐνῷ ὡμίλει μετ᾿ αὐτῶν, ἰδού, ἀνέβαινεν ὁ προμαχητής, ὁ Φιλισταῖος ὁ ἐκ τῆς Γάθ, Γολιὰθ τὸ ὄνομα, ἐκ τῶν στρατευμάτων τῶν Φιλισταίων, καὶ ἐλάλησε κατὰ τοὺς αὐτοὺς λόγους· καὶ ἤκουσεν ὁ Δαβίδ.

24

Πάντες δὲ οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ, ὡς εἶδον τὸν ἄνδρα, ἔφυγον ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα.

25

Καὶ ἔλεγον οἱ ἄνδρες Ἰσραήλ, Εἴδετε τὸν ἄνδρα τοῦτον τὸν ἀναβαίνοντα; βεβαίως ἀνέβη διὰ νὰ ἐξουθενήσῃ τὸν Ἰσραήλ· καὶ ὅστις θανατώσῃ αὐτόν, τοῦτον θέλει πλουτίσει ὁ βασιλεὺς μὲ πλούτη μεγάλα, καὶ τὴν θυγατέρα αὑτοῦ θέλει δώσει εἰς αὐτόν, καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ θέλει κάμει ἐλεύθερον μεταξὺ τοῦ Ἰσραήλ.

26

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τοὺς ἄνδρας τοὺς ἱσταμένους πλησίον αὑτοῦ, λέγων, Τί θέλει γείνει εἰς τὸν ἄνδρα, ὅστις πατάξῃ τὸν Φιλισταῖον τοῦτον καὶ ἀφαιρέσῃ τὸ ὄνειδος ἀπὸ τοῦ Ἰσραήλ; διότι τίς εἶναι ὁ Φιλισταῖος οὗτος ὁ ἀπερίτμητος, ὥστε νὰ ἐξουθενῇ τὰ στρατεύματα τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος;

27

Καὶ ἀπεκρίθη πρὸς αὐτὸν ὁ λαὸς κατὰ τὸν λόγον τοῦτον, λέγων, Οὕτω θέλει γείνει εἰς τὸν ἄνδρα, ὅστις πατάξῃ αὐτόν.

28

Καὶ ἤκουσεν Ἐλιὰβ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ μεγαλήτερος, ἐνῷ ἐλάλει πρὸς τοὺς ἄνδρας· καὶ ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Ἐλιὰβ ἐναντίον τοῦ Δαβίδ, καὶ εἶπε, Διὰ τί κατέβης ἐνταῦθα; καὶ εἰς ποῖον ἀφῆκες τὰ ὀλίγα ἐκεῖνα πρόβατα ἐν τῇ ἐρήμῳ; ἐγὼ ἐξεύρω τὴν ὑπερηφανίαν σου καὶ τὴν πονηρίαν τῆς καρδίας σου· βεβαίως διὰ νὰ ἰδῇς τὴν μάχην κατέβης.

29

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβίδ, Τί ἔκαμα τώρα; δὲν εἶναι αἰτία;

30

Καὶ ἐστράφη ἀπ᾿ αὐτοῦ πρὸς ἄλλον καὶ ἐλάλησε κατὰ τὸν αὐτὸν τρόπον· καὶ ὁ λαὸς ἀπεκρίθη πάλιν πρὸς αὐτὸν κατὰ τὸν πρῶτον λόγον.

31

Καὶ ὅτε ἠκούσθησαν οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐλάλησεν ὁ Δαβίδ, ἀνήγγειλαν πρὸς τὸν Σαούλ· καὶ παρέλαβεν αὐτόν.

32

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Σαούλ, Μηδενὸς ἀνθρώπου ἡ καρδία ἄς μή ταπεινόνηται διὰ τοῦτον· ὁ δοῦλός σου θέλει ὑπάγει καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ Φιλισταίου τούτου.

33

Καὶ εἶπεν ὁ Σαοὺλ πρὸς τὸν Δαβίδ, Δὲν δύνασαι νὰ ὑπάγῃς ἐναντίον τοῦ Φιλισταίου τούτου διὰ νὰ πολεμήσῃς μετ᾿ αὐτοῦ· διότι σὺ εἶσαι παιδίον, αὐτὸς δὲ ἀνήρ πολεμιστής ἐκ νεότητος αὑτοῦ.

34

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Σαούλ, Ὁ δοῦλός σου ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὑτοῦ, καὶ ἦλθε λέων καὶ ἄρκτος καὶ ἥρπασε πρόβατον ἐκ τοῦ ποιμνίου·

35

καὶ ἐξῆλθον κατόπιν αὐτοῦ καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἠλευθέρωσα αὐτὸ ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ· καὶ καθὼς ἐσηκώθη ἐναντίον μου, ἥρπασα αὐτὸν ἀπὸ τῆς σιαγόνος καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσα αὐτόν·

36

ἐπάταξεν ὁ δοῦλός σου καὶ τὸν λέοντα καὶ τὴν ἄρκτον· καὶ ὁ Φιλισταῖος οὗτος ὁ ἀπερίτμητος θέλει εἶσθαι ὡς ἕν ἐκ τούτων, ἐπειδή ἐξουθένησε τὰ στρατεύματα τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος.

37

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβίδ, Ὁ Κύριος ὁ ἐλευθερώσας με ἐκ χειρὸς τοῦ λέοντος καὶ ἐκ χειρὸς τῆς ἄρκτου, οὗτος θέλει μὲ ἐλευθερώσει ἐκ χειρὸς τοῦ Φιλισταίου τούτου. Καὶ εἶπεν ὁ Σαοὺλ πρὸς τὸν Δαβίδ, Ὕπαγε, καὶ ὁ Κύριος ἄς ἦναι μετὰ σοῦ.

38

Καὶ ὥπλισεν ὁ Σαοὺλ τὸν Δαβὶδ μὲ τὴν πανοπλίαν αὑτοῦ καὶ ἔβαλε χαλκίνην περικεφαλαίαν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ· καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν θώρακα.

39

Καὶ ἐζώσθη ὁ Δαβὶδ τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ ἐπάνωθεν τῆς πανοπλίας αὐτοῦ καὶ ἠθέλησε νὰ περιπατήσῃ· διότι δὲν εἶχε δοκιμάσει. Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Σαούλ, Δὲν δύναμαι νὰ περιπατήσω μὲ ταῦτα· διότι δὲν ἐδοκίμασα ποτέ. Καὶ ἐξεδύθη ὁ Δαβὶδ αὐτὰ ἐπάνωθεν αὑτοῦ.

40

Καὶ ἔλαβε τὴν ῥάβδον αὑτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ, καὶ ἐξέλεξεν εἰς ἑαυτὸν πέντε λίθους ὁμαλοὺς ἐκ τοῦ χειμάρρου, καὶ θέσας αὐτοὺς εἰς τὸ ποιμενικὸν αὑτοῦ σακκίον καὶ θυλάκιον, τὴν δὲ σφενδόνην αὑτοῦ εἰς τὴν χεῖρα αὑτοῦ, ἐπλησίαζε πρὸς τὸν Φιλισταῖον.

41

Ὁ δὲ Φιλισταῖος ἤρχετο προχωρῶν καὶ ἐπλησίαζε πρὸς τὸν Δαβίδ· καὶ ὁ ἀνήρ ὁ ἀσπιδοφόρος ἔμπροσθεν αὐτοῦ.

42

Καὶ ὅτε περιέβλεψεν ὁ Φιλισταῖος καὶ εἶδε τὸν Δαβίδ, κατεφρόνησεν αὐτόν· διότι ἦτο παιδίον καὶ ξανθὸς καὶ ὡραῖος τὴν ὄψιν.

43

Καὶ εἶπεν ὁ Φιλισταῖος πρὸς τὸν Δαβίδ, Κύων εἶμαι ἐγώ, ὥστε ἔρχεσαι πρὸς ἐμὲ μὲ ῥάβδους; Καὶ κατηράσθη ὁ Φιλισταῖος τὸν Δαβὶδ εἰς τοὺς θεοὺς αὑτοῦ.

44

Καὶ εἶπεν ὁ Φιλισταῖος πρὸς τὸν Δαβίδ, Ἐλθὲ πρὸς ἐμέ, καὶ θέλω παραδώσει τὰς σάρκας σου εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἰς τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ.

45

Καὶ εἶπεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Φιλισταῖον, Σὺ ἔρχεσαι ἐναντίον μου μὲ ῥομφαίαν καὶ δόρυ καὶ ἀσπίδα· ἐγὼ δὲ ἔρχομαι ἐναντίον σου ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων, τοῦ Θεοῦ τῶν στρατευμάτων τοῦ Ἰσραήλ, τὰ ὁποῖα σὺ ἐξουθένησας·

46

τὴν ἡμέραν ταύτην θέλει σὲ παραδώσει ὁ Κύριος εἰς τὴν χεῖρά μου· καὶ θέλω σὲ πατάξει καὶ ἀφαιρέσει ἀπὸ σοῦ τὴν κεφαλήν σου· καὶ θέλω παραδώσει τὰ πτώματα τοῦ στρατοπέδου τῶν Φιλισταίων τὴν ἡμέραν ταύτην εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εἰς τά θηρία τῆς γῆς· διὰ νὰ γνωρίσῃ πᾶσα ἡ γῆ ὅτι εἶναι Θεὸς εἰς τὸν Ἰσραήλ·

47

καὶ θέλει γνωρίσει πᾶν τὸ πλῆθος τοῦτο ὅτι ὁ Κύριος δὲν σώζει μὲ ῥομφαίαν καὶ δόρυ· διότι τοῦ Κυρίου εἶναι ἡ μάχη, καὶ αὐτὸς θέλει σᾶς παραδώσει εἰς τὴν χεῖρα ἡμῶν.

48

Καὶ ὅτε ἐσηκώθη ὁ Φιλισταῖος καὶ ἤρχετο καὶ ἐπλησίαζεν εἰς συνάντησιν τοῦ Δαβίδ, ὁ Δαβὶδ ἔσπευσε καὶ ἔδραμε πρὸς μάχην ἐναντίον τοῦ Φιλισταίου.

49

Καὶ ἐκτείνας ὁ Δαβὶδ τὴν χεῖρα αὑτοῦ εἰς τὸ σακκίον, ἔλαβεν ἐκεῖθεν λίθον καὶ ἐσφενδόνησε καὶ ἐκτύπησε τὸν Φιλισταῖον κατὰ τὸ μέτωπον αὐτοῦ, ὥστε ὁ λίθος ἐνεπήχθη εἰς τὸ μέτωπον αὐτοῦ· καὶ ἔπεσε κατὰ πρόσωπον εἰς τὴν γῆν.

50

καὶ ὑπερίσχυσεν ὁ Δαβὶδ κατὰ τοῦ Φιλισταίου διὰ τῆς σφενδόνης καὶ διὰ τοῦ λίθου, καὶ ἐκτύπησε τὸν Φιλισταῖον καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν. Ἀλλὰ δὲν ἦτο ῥομφαία ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Δαβίδ·

51

ὅθεν ὁ Δαβὶδ ἔδραμε καὶ σταθεὶς ἐπὶ τὸν Φιλισταῖον, ἔλαβε τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἔσυρεν αὐτήν ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς, καὶ θανατώσας αὐτόν, ἀπέκοψε τὴν κεφαλήν αὐτοῦ μὲ αὐτήν. Ἰδόντες δὲ οἱ Φιλισταῖοι, ὅτι ἀπέθανεν ὁ ἰσχυρὸς αὐτῶν, ἔφυγον·

52

Τότε ἐσηκώθησαν οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰσραήλ καὶ τοῦ Ἰούδα καὶ ἤλάλαξαν καὶ κατεδίωξαν τοὺς Φιλισταίους, ἕως τῆς εἰσόδου τῆς κοιλάδος, καὶ ἕως τῶν πυλῶν τῆς Ἀκκαρών. Καὶ ἔπεσον οἱ τραυματισμένοι τῶν Φιλισταίων ἐν τῇ ὁδῷ Σααραείμ, ἕως Γὰθ καὶ ἕως Ἀκκαρών.

53

Καὶ ἐπέστρεψαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἐκ τῆς καταδιώξεως τῶν Φιλισταίων καὶ διήρπασαν τὰ στρατόπεδα αὐτῶν.

54

Ὁ δὲ Δαβὶδ ἔλαβε τὴν κεφαλήν τοῦ Φιλισταίου, καὶ ἔφερεν αὐτήν εἰς Ἱερουσαλήμ· τὴν δὲ πανοπλίαν αὐτοῦ ἔβαλεν ἐν τῇ σκηνῇ αὑτοῦ.

55

Ὅτε δὲ εἶδεν ὁ Σαοὺλ τὸν Δαβὶδ ἐξερχόμενον ἐναντίον τοῦ Φιλισταίου, εἶπε πρὸς Ἀβενήρ, τὸν ἀρχηγὸν τοῦ στρατεύματος, Ἀβενήρ, τίνος υἱὸς εἶναι ὁ νέος οὗτος; Καὶ ὁ Ἀβενήρ εἶπε, Ζῇ ἡ ψυχή σου, βασιλεῦ, δέν ἐξεύρω.

56

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, Ἐρώτησον σύ, τίνος υἱὸς εἶναι ὁ νεανίσκος οὗτος.

57

Καὶ καθὼς ἐπέστρεψεν ὁ Δαβίδ, πατάξας τὸν Φιλισταῖον, παρέλαβεν αὐτὸν ὁ Ἀβενήρ καὶ ἔφερεν αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ Σαούλ· καὶ ἡ κεφαλή τοῦ Φιλισταίου ἦτο ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.

58

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ Σαούλ, Τίνος υἱὸς εἶσαι, νέε; καὶ ἀπεκρίθη ὁ Δαβίδ, Ὁ υἱὸς τοῦ δούλου σου Ἰεσσαὶ τοῦ Βηθλεεμίτου.