1 Βασιλειῶν 16

1

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Σαμουήλ, Ἕως πότε σὺ πενθεῖς διὰ τὸν Σαούλ, ἐπειδή ἐγὼ ἀπεδοκίμασα αὐτὸν ἀπὸ τοῦ νὰ βασιλεύῃ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ; γέμισον τὸ κέρας σου ἔλαιον καὶ ὕπαγε· ἐγὼ σὲ ἀποστέλλω πρὸς τὸν Ἰεσσαὶ τὸν Βηθλεεμίτην· διότι προέβλεψα εἰς ἐμαυτὸν βασιλέα μεταξὺ τῶν υἱῶν αὐτοῦ.

2

Καὶ εἶπεν ὁ Σαμουήλ, Πῶς νὰ ὑπάγω; διότι θέλει ἀκούσει τοῦτο ὁ Σαοὺλ καὶ θέλει μὲ θανατώσει. Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος, Λάβε μετὰ σοῦ δάμαλιν καὶ εἰπέ, Ἦλθον νὰ θυσιάσω πρὸς τὸν Κύριον.

3

Καὶ κάλεσον τὸν Ἰεσσαὶ εἰς τὴν θυσίαν, καὶ ἐγὼ θέλω φανερώσει πρὸς σὲ τί θέλεις κάμει καὶ θέλεις χρίσει εἰς ἐμὲ ὅντινα σοὶ εἴπω.

4

Καὶ ἔκαμεν ὁ Σαμουήλ ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον εἶπεν ὁ Κύριος, καὶ ἦλθεν εἰς Βηθλεέμ. Ἐτρόμαξαν δὲ οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως εἰς τὴν συνάντησιν αὐτοῦ καὶ εἶπον, Ἐν εἰρήνῃ ἔρχεσαι;

5

Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐν εἰρήνῃ· ἔρχομαι διὰ νὰ θυσιάσω πρὸς τὸν Κύριον· ἁγιάσθητε καὶ ἔλθετε μετ᾿ ἐμοῦ εἰς τὴν θυσίαν. Καὶ ἡγίασε τὸν Ἰεσσαὶ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς εἰς τὴν θυσίαν.

6

Καὶ ἐνῷ εἰσήρχοντο, ἰδὼν τὸν Ἐλιάβ, εἶπε, Βεβαίως ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου εἶναι ὁ κεχρισμένος αὐτοῦ.

7

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς τὸν Σαμουήλ, Μή ἐπιβλέψῃς εἰς τὴν ὄψιν αὐτοῦ ἤ εἰς τὸ ὕψος τοῦ ἀναστήματος αὐτοῦ, ἐπειδή ἀπεδοκίμασα αὐτόν· διότι δὲν βλέπει ὁ Κύριος καθὼς βλέπει ὁ ἄνθρωπος· διότι ὁ ἄνθρωπος βλέπει τὸ φαινόμενον, ὁ δὲ Κύριος βλέπει τὴν καρδίαν.

8

Τότε ἐκάλεσεν ὁ Ἰεσσαὶ τὸν Ἀβιναδὰβ καὶ διεβίβασεν αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ Σαμουήλ. Καὶ εἶπεν, οὐδὲ τοῦτον δὲν ἐξέλεξεν ὁ Κύριος.

9

Τότε διεβίβασεν ὁ Ἰεσσαὶ τὸν Σαμμά. Ὁ δὲ εἶπεν, Οὐδὲ τοῦτον δὲν ἐξέλεξεν ὁ Κύριος.

10

Καὶ διεβίβασεν ὁ Ἰεσσαὶ ἑπτὰ ἐκ τῶν υἱῶν αὑτοῦ ἐνώπιον τοῦ Σαμουήλ. Καὶ εἶπεν ὁ Σαμουήλ πρὸς τὸν Ἰεσσαί, Ὁ Κύριος δὲν ἐξέλεξε τούτους.

11

Καὶ εἶπεν ὁ Σαμουήλ πρὸς τὸν Ἰεσσαί, Ἐτελείωσαν τὰ παιδία; Καὶ εἶπε, Μένει ἔτι ὁ νεώτερος· καὶ ἰδού, ποιμαίνει τὰ πρόβατα. Καὶ εἶπεν ὁ Σαμουήλ πρὸς τὸν Ἰεσσαί, Πέμψον καὶ φέρε αὐτόν· διότι δὲν θέλομεν καθίσει εἰς τὴν τράπεζαν, ἑωσοῦ ἔλθῃ ἐνταῦθα.

12

Καὶ ἔστειλε καὶ ἔφερεν αὐτόν. Ἦτο δὲ ξανθὸς καὶ εὐόφθαλμος καὶ ὡραῖος τὴν ὄψιν. Καὶ εἶπεν ὁ Κύριος, Σηκώθητι, χρίσον αὐτόν· διότι οὗτος εἶναι.

13

Τότε ἔλαβεν ὁ Σαμουήλ τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου καὶ ἔχρισεν αὐτὸν ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ· καὶ ἐπῆλθε πνεῦμα Κυρίου ἐπὶ τὸν Δαβὶδ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐφεξῆς. Σηκωθεὶς δὲ ὁ Σαμουήλ ἀπῆλθεν εἰς Ῥαμά.

14

Καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Κυρίου ἀπεσύρθη ἀπὸ τοῦ Σαούλ, καὶ πνεῦμα πονηρὸν παρὰ Κυρίου ἐτάραττεν αὐτόν.

15

Καὶ εἶπον οἱ δοῦλοι τοῦ Σαοὺλ πρὸς αὐτόν, Ἰδοὺ τώρα, πονηρὸν πνεῦμα παρὰ Θεοῦ σὲ ταράττει·

16

ἄς προστάξῃ τώρα ὁ κύριος ἡμῶν τοὺς δούλους σου, τοὺς ἔμπροσθέν σου, νὰ ζητήσωσιν ἄνθρωπον εἰδήμονα εἰς τὸ νὰ παίζῃ κιθάραν· καὶ ὁπότε τὸ πονηρὸν πνεῦμα παρὰ Θεοῦ εἶναι ἐπὶ σέ, νὰ παίζῃ μὲ τὴν χεῖρα αὑτοῦ, καὶ καλὸν θέλει εἶσθαι εἰς σέ.

17

Καὶ εἶπεν ὁ Σαοὺλ πρὸς τοὺς δούλους αὑτοῦ, Προβλέψατέ μοι λοιπὸν ἄνθρωπον παίζοντα καλῶς καὶ φέρετε πρὸς ἐμέ.

18

Τότε ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τῶν δούλων καὶ εἶπεν, Ἰδού, εἶδον υἱὸν τοῦ Ἰεσσαὶ τοῦ Βηθλεεμίτου, εἰδήμονα εἰς τὸ παίζειν καὶ ἀνδρειότατον καὶ ἄνδρα πολεμικὸν καὶ συνετὸν εἰς λόγον καὶ ἄνθρωπον ὡραῖον, καὶ ὁ Κύριος εἶναι μετ᾿ αὑτοῦ.

19

Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Σαοὺλ μηνυτὰς πρὸς τὸν Ἰεσσαί, λέγων, Πέμψον μοι Δαβὶδ τὸν υἱὸν σου, ὅστις εἶναι μετὰ τῶν προβάτων.

20

Καὶ ἔλαβεν ὁ Ἰεσσαὶ ὄνον φορτωμένον μὲ ἄρτους καὶ ἀσκὸν οἴνου καὶ ἕν ἐρίφιον ἐξ αἰγῶν, καὶ ἔπεμψεν αὐτὰ διὰ τοῦ Δαβὶδ τοῦ υἱοῦ αὑτοῦ πρὸς τὸν Σαούλ.

21

Καὶ ἦλθεν ὁ Δαβὶδ πρὸς τὸν Σαοὺλ καὶ ἐστάθη ἔμπροσθεν αὐτοῦ· καὶ ἠγάπησεν αὐτὸν σφόδρα· καὶ ἔγεινεν ὁπλοφόρος αὐτοῦ.

22

Καὶ ἀπέστειλεν ὁ Σαοὺλ πρὸς τὸν Ἰεσσαί, λέγων, Ὁ Δαβὶδ ἄς στέκηται, παρακαλῶ, ἔμπροσθέν μου· διότι εὕρηκε χάριν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς μου.

23

Καὶ ὁπότε τὸ πονηρὸν πνεῦμα παρὰ Θεοῦ ἦτο ἐπὶ τὸν Σαούλ, ὁ Δαβὶδ ἐλάμβανε τὴν κιθάραν καὶ ἔπαιζε διὰ τῆς χειρὸς αὑτοῦ· τότε ἀνεκουφίζετο ὁ Σαοὺλ καὶ ἀνεπαύετο καὶ ἀπεσύρετο ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ πνεῦμα τὸ πονηρόν.