Κριταί 16

1

Καὶ ὑπῆγεν ὁ Σαμψὼν εἰς τὴν Γάζαν, καὶ εἶδεν ἐκεῖ γυναῖκα πόρνην καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν.

2

Ἀνήγγειλαν δὲ πρὸς τοὺς Γαζαίους, λέγοντες, Ὁ Σαμψὼν ἦλθεν ἐνταῦθα. Καὶ αὐτοὶ περικυκλώσαντες ἐνέδρευον αὐτὸν ὅλην τὴν νύκτα ἐν τῇ πύλῃ τῆς πόλεως· καὶ ἡσύχαζον ὅλην τὴν νύκτα, λέγοντες, Ἄς προσμένωμεν ἕως τῆς αὐγῆς τῆς πρωΐας καὶ θέλομεν φονεύσει αὐτόν.

3

Ὁ δὲ Σαμψὼν ἐκοιμήθη ἕως μεσονυκτίου· καὶ σηκωθεὶς περὶ τὸ μεσονύκτιον ἐπίασε τὰς θύρας τῆς πύλης τῆς πόλεως, καὶ τοὺς δύο παραστάτας, καὶ ἀποσπάσας αὐτὰς μετὰ τοῦ μοχλοῦ, ἐπέθεσεν ἐπὶ τῶν ὤμων αὑτοῦ καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὰς ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ ὄρους τοῦ κατέναντι τῆς Χεβρών.

4

Καὶ μετὰ ταῦτα ἠγάπησε γυναῖκά τινα ἐν τῇ κοιλάδι Σωρήκ, τῆς ὁποίας τὸ ὄνομα ἦτο Δαλιδά.

5

Καὶ ἀνέβησαν πρὸς αὐτήν οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων καὶ εἶπον πρὸς αὐτήν, Κολάκευσον αὐτὸν καὶ ἰδὲ εἰς τί ἵσταται ἡ δύναμις αὐτοῦ ἡ μεγάλη, καὶ τίνι τρόπῳ δυνάμεθα νὰ ὑπερισχύσωμεν κατ᾿ αὐτοῦ, ὥστε νὰ δέσωμεν αὐτόν, διὰ νὰ δαμάσωμεν αὐτόν· καὶ ἡμεῖς θέλομεν σοὶ δώσει ἕκαστος χίλια ἑκατὸν ἀργύρια.

6

Καὶ εἶπεν ἡ Δαλιδὰ πρὸς τὸν Σαμψών, Φανέρωσόν μοι, παρακαλῶ, εἰς τί ἵσταται ἡ δύναμίς σου ἡ μεγάλη, καὶ μὲ τί ἤθελες δεθῆ διὰ νὰ δαμασθῇς.

7

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν ὁ Σαμψών, Ἐὰν μὲ δέσωσι μὲ ἑπτά χορδὰς ὑγράς, αἵτινες δὲν ἐξηράνθησαν, τότε θέλω ἀδυνατήσει καὶ θέλω εἶσθαι ὡς εἷς τῶν ἀνθρώπων.

8

Τότε ἔφεραν πρὸς αὐτήν οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων ἑπτὰ χορδὰς ὑγράς, αἵτινες δὲν εἶχον ξηρανθῆ, καὶ ἔδεσεν αὐτὸν μὲ αὐτάς.

9

Ἐνέδρευον δὲ ἄνθρωποι καθήμενοι μετ᾿ αὐτῆς ἐν τῷ κοιτῶνι. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οἱ Φιλισταῖοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. Καὶ ἐκεῖνος ἔκοψε τὰς χορδάς, καθὼς ἤθελε κοπῆ νῆμα στυπίου, ὅταν μυρισθῇ τὸ πῦρ. Καὶ δὲν ἐγνωρίσθη ἡ δύναμις αὐτοῦ.

10

Καὶ εἶπεν ἡ Δαλιδὰ πρὸς τὸν Σαμψών, Ἰδού, μὲ ἐγέλασας καὶ ἐλάλησας πρὸς ἐμὲ ψεύδη· εἰπὲ μοι λοιπόν, παρακαλῶ, μὲ τί ἤθελες δεθῆ.

11

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἐὰν μὲ δέσωσι δυνατὰ μὲ νέα σχοινία, μὲ τὰ ὁποῖα δὲν ἔγεινεν ἐργασία, τότε θέλω ἀδυνατήσει καὶ θέλω εἶσθαι ὡς εἷς τῶν ἀνθρώπων.

12

Ἔλαβε λοιπὸν ἡ Δαλιδὰ σχοινία νέα, καὶ ἔδεσεν αὐτὸν μὲ αὐτὰ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οἱ Φιλισταῖοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. Ἐνέδρευον δὲ ἄνθρωποι καθήμενοι ἐν τῷ κοιτῶνι. Καὶ ἔκοψεν αὐτὰ ἀπὸ τῶν βραχιόνων αὑτοῦ ὡς νῆμα.

13

Καὶ εἶπεν ἡ Δαλιδὰ πρὸς τὸν Σαμψών, Μέχρι τοῦδε μὲ ἐγέλασας καὶ μὲ εἶπας ψεύδη· εἰπὲ μοι μὲ τί ἤθελες δεθῆ. Καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, Ἐὰν πλέξῃς τοὺς ἑπτὰ πλοκάμους τῆς κεφαλῆς μου εἰς τὸ δίασμα.

14

Καὶ αὐτή ἐπέρασεν αὐτούς, ἐμπήγουσα καὶ τὸν πάσσαλον· καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Οἱ Φιλισταῖοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. Καὶ ἐξύπνησεν ἐκ τοῦ ὕπνου αὑτοῦ καὶ ἀνέσπασε τὸν πάσσαλον τοῦ ὑφάσματος μὲ τὸ δίασμα.

15

Τότε εἶπε πρὸς αὐτόν, Πῶς λέγεις, σὲ ἀγαπῶ, ἐνῷ ἡ καρδία σου δὲν εἶναι μετ᾿ ἐμοῦ; σὺ μὲ ἐγέλασας τρίτην ταύτην τὴν φοράν, καὶ δὲν μὲ ἐφανέρωσας εἰς τί ἵσταται ἡ δύναμίς σου ἡ μεγάλη.

16

Καὶ ἐπειδή ἐστενοχώρει αὐτὸν καθ᾿ ἡμέραν μὲ τοὺς λόγους αὑτῆς καὶ ἐβίαζεν αὐτόν, ὥστε ἡ ψυχή αὑτοῦ ἀπέκαμε μέχρι θανάτου,

17

ἐφανέρωσε πρὸς αὐτήν ὅλην τὴν καρδίαν αὑτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν, ξυράφιον δὲν ἀνέβη ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου· διότι ἐγὼ εἶμαι Ναζηραῖος εἰς τὸν Θεὸν ἐκ κοιλίας μητρὸς μου. Ἐὰν ξυρισθῶ, τότε ἡ δύναμίς μου θέλει φύγει ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ θέλω ἀδυνατίσει καὶ κατασταθῆ ὡς πάντες οἱ ἄνθρωποι.

18

Καὶ ἰδοῦσα ἡ Δαλιδά, ὅτι ἐφανέρωσε πρὸς αὐτήν ὅλην τὴν καρδίαν αὑτοῦ, ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε τοὺς ἄρχοντας τῶν Φιλισταίων, λέγουσα, Ἀνάβητε ταύτην τὴν φοράν· διότι μοὶ ἐφανέρωσεν ὅλην τὴν καρδίαν αὑτοῦ. Τότε ἀνέβησαν πρὸς αὐτήν οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων, φέροντες καὶ τὸ ἀργύριον εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν.

19

Καὶ ἀπεκοίμησεν αὐτὸν ἐπὶ τῶν γονάτων αὑτῆς· καὶ ἐκάλεσεν ἄνθρωπον καὶ ἐξύρισε τοὺς ἑπτὰ πλοκάμους τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ· καὶ ἤρχισε νὰ δαμάζῃ αὐτόν, καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ ἔφυγεν ἀπ᾿ αὐτοῦ.

20

Καὶ αὐτή εἶπεν, Οἱ Φιλισταῖοι ἐπὶ σέ, Σαμψών. Καὶ αὐτὸς ἐξύπνησεν ἐκ τοῦ ὕπνου αὑτοῦ καὶ εἶπε, Θέλω ἐξέλθει καθὼς ἄλλοτε καὶ θέλω ἐκτιναχθῆ. Ἀλλ᾿ αὐτὸς δὲν ἐγνώρισεν ὅτι ὁ Κύριος εἶχεν ἀπομακρυνθῆ ἀπ᾿ αὐτοῦ.

21

Καὶ ἐπίασαν αὐτὸν οἱ Φιλισταῖοι καὶ ἐξώρυξαν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ κατεβίβασαν αὐτὸν εἰς Γάζαν καὶ ἔδεσαν αὐτὸν μὲ δύο χαλκίνας ἁλύσεις· καὶ ἤλεθεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ δεσμωτηρίου.

22

Αἱ δὲ τρίχες τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἤρχισαν νὰ ἐκφύωνται πάλιν, ἀφοῦ ἐξυρίσθη.

23

Συνήχθησαν δὲ οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων, διὰ νὰ προσφέρωσι θυσίαν μεγάλην εἰς Δαγὼν τὸν θεὸν αὑτῶν καὶ νὰ εὐφρανθῶσι διότι εἶπον, Ὁ Θεὸς ἡμῶν παρέδωκεν εἰς τὴν χεῖρα ἡμῶν τὸν Σαμψὼν τὸν ἐχθρὸν ἡμῶν.

24

Καὶ ὅτε εἶδεν αὐτὸν ὁ λαός, ἐδόξασαν τὸν θεὸν αὑτῶν, λέγοντες, Ὁ θεὸς ἡμῶν παρέδωκεν εἰς τὴν χεῖρα ἡμῶν τὸν ἐχθρὸν ἡμῶν καὶ τὸν ὁλοθρευτήν τῆς γῆς ἡμῶν καὶ τὸν φονεύσαντα πλῆθος ἐξ ἡμῶν.

25

Καὶ ὅτε εὐθύμησεν ἡ καρδία αὐτῶν, εἶπαν, Καλέσατε τὸν Σαμψών, διὰ νὰ παίξῃ εἰς ἡμᾶς. Καὶ ἐκάλεσαν τὸν Σαμψὼν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ δεσμωτηρίου, καὶ ἔπαιξεν ἔμπροσθεν αὐτῶν· καὶ ἔστησαν αὐτὸν ἀναμέσον τῶν στύλων.

26

Καὶ εἶπεν ὁ Σαμψὼν πρὸς τὸ παιδίον, τὸ ὁποῖον ἐκράτει αὐτὸν ἐκ τῆς χειρός, Ἄφες με νὰ ψηλαφήσω τοὺς στύλους, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἵσταται ὁ οἶκος, διὰ νὰ στηριχθῶ ἐπ᾿ αὐτούς.

27

Ὁ δὲ οἶκος ἦτο πλήρης ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν· καὶ ἦσαν ἐκεῖ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν Φιλισταίων· καὶ ἐπὶ τοῦ δώματος περίπου τρεῖς χιλιάδες ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν, οἵτινες ἐθεώρουν τὸν Σαμψὼν παίζοντα.

28

Καὶ ἐβόησεν ὁ Σαμψὼν πρὸς τὸν Κύριον καὶ εἶπε, Δέσποτα Κύριε, ἐνθυμήθητί με, δέομαι καὶ ἐνίσχυσόν με, παρακαλῶ, μόνον ταύτην τὴν φοράν, Θεέ, διὰ νὰ ἐκδικηθῶ κατὰ τῶν Φιλισταίων διὰ μιᾶς ὑπὲρ τῶν δύο ὀφθαλμῶν μου.

29

Καὶ ἐνηγκαλίσθη ὁ Σαμψὼν τοὺς δύο μέσους στύλους, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἵστατο ὁ οἶκος, καὶ ἐπεστηρίχθη ἐπ᾿ αὐτούς, τὸν ἕνα μὲ τὴν δεξιὰν αὑτοῦ καὶ τὸν ἄλλον μὲ τὴν ἀριστεράν αὑτοῦ.

30

Καὶ εἶπεν ὁ Σαμψών, Ἀποθανέτω ἡ ψυχή μου μετὰ τῶν Φιλισταίων. Καὶ ἐκάμφθη μὲ δύναμιν· καὶ ὁ οἶκος ἔπεσεν ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν ἐν αὐτῷ. Οἱ δὲ ἀποθανόντες, τοὺς ὁποίους ἐθανάτωσεν ἐν τῷ θανάτῳ αὑτοῦ, ἦσαν περισσότεροι παρὰ ὅσους ἐθανάτωσεν ἐν τῇ ζωῇ αὑτοῦ.

31

Τότε κατέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐσήκωσαν αὐτόν· καὶ ἀνεβίβασαν καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μεταξὺ Σαραὰ καὶ Ἐσθαόλ, ἐν τῷ τάφῳ Μανωὲ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. Ἔκρινε δὲ οὗτος τὸν Ἰσραήλ εἴκοσι ἔτη.