2 Πέτρου 1

1

Συμεὼν Πέτρος, δοῦλος καὶ ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πρὸς τοὺς ὅσοι ἔλαχον ἰσότιμον μὲ ἡμᾶς πίστιν εἰς τὴν δικαιοσύνην τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ·

2

χάρις καὶ εἰρήνη πληθυνθείη εἰς ἐσᾶς διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦ Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν.

3

Καθὼς ἡ θεία δύναμις αὐτοῦ ἐχάρισεν εἰς ἡμᾶς πάντα τὰ πρὸς ζωήν καὶ εὐσέβειαν διὰ τῆς ἐπιγνώσεως τοῦ καλέσαντος ἡμᾶς διὰ τῆς δόξης αὑτοῦ καὶ ἀρετῆς,

4

διὰ τῶν ὁποίων ἐδωρήθησαν εἰς ἡμᾶς αἱ μέγισται καὶ τίμιαι ἐπαγγελίαι, ἵνα διὰ τούτων γείνητε κοινωνοὶ θείας φύσεως, ἀποφυγόντες τὴν ἐν τῷ κόσμῳ ὑπάρχουσαν διὰ τῆς ἐπιθυμίας διαφθοράν.

5

Καὶ δι᾿ αὐτὸ δὲ τοῦτο καταβαλόντες πᾶσαν σπουδήν, προσθέσατε εἰς τὴν πίστιν σας τὴν ἀρετήν, εἰς δὲ τὴν ἀρετήν τὴν γνῶσιν,

6

εἰς δὲ τὴν γνῶσιν τὴν ἐγκράτειαν, εἰς δὲ τὴν ἐγκράτειαν τὴν ὑπομονήν, εἰς δὲ τὴν ὑπομονήν τὴν εὐσέβειαν,

7

εἰς δὲ τὴν εὐσέβειαν τὴν φιλαδελφίαν, εἰς δὲ τὴν φιλαδελφίαν τὴν ἀγάπην.

8

Διότι, ἐὰν ταῦτα ὑπάρχωσιν εἰς ἐσᾶς καὶ περισσεύωσι, σᾶς καθιστῶσιν οὐχὶ ἀργοὺς οὐδὲ ἀκάρπους εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ·

9

ἐπειδή εἰς ὅντινα δὲν ὑπάρχουσι ταῦτα, τυφλὸς εἶναι, μυωπάζει καὶ ἐλησμόνησε τὸν καθαρισμὸν τῶν παλαιῶν αὑτοῦ ἁμαρτιῶν.

10

Διὰ τοῦτο, ἀδελφοί, ἐπιμελήθητε περισσότερον νὰ κάμητε βεβαίαν τὴν κλῆσιν καὶ τὴν ἐκλογήν σας· διότι ταῦτα κάμνοντες δὲν θέλετε πταίσει ποτέ.

11

Διότι οὕτω θέλει σᾶς δοθῆ πλουσίως ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

12

Ὅθεν δὲν θέλω ἀμελήσει νὰ σᾶς ὑπενθυμίζω πάντοτε περὶ τούτων, καίτοι εἰδότας καὶ ἐστηριγμένους εἰς τὴν παροῦσαν ἀλήθειαν.

13

Στοχάζομαι ὅμως δίκαιον, ἐφ᾿ ὅσον εἶμαι ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, νὰ σᾶς διεγείρω διὰ τῆς ὑπενθυμίσεως,

14

ἐπειδή ἐξεύρω ὅτι ἐντὸς ὀλίγου θέλω ἀποθέσει τὸ σκήνωμά μου, καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς μοὶ ἐφανέρωσε.

15

Θέλω ὅμως ἐπιμεληθῆ, ὥστε σεῖς καὶ μετὰ τὴν ἀποβίωσίν μου νὰ δύνασθε πάντοτε νὰ ἐνθυμῆσθε αὐτά.

16

Διότι σᾶς ἐγνωστοποιήσαμεν τὴν δύναμιν καὶ παρουσίαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὐχὶ μύθους σοφιστικοὺς ἀκολουθήσαντες, ἀλλ᾿ αὐτόπται γενόμενοι τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος.

17

Διότι ἔλαβε παρὰ Θεοῦ Πατρὸς τιμήν καὶ δόξαν, ὅτε ἦλθεν εἰς αὐτὸν τοιαύτη φωνή ὑπὸ τῆς μεγαλοπρεποῦς δόξης, Οὗτος εἶναι ὁ Υἱὸς μου ὁ ἀγαπητός, εἰς τὸν ὁποῖον ἐγὼ εὐηρεστήθην·

18

καὶ ταύτην τὴν φωνήν ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐξ οὐρανοῦ ἐλθοῦσαν, ὄντες μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ.

19

Καὶ ἔχομεν βεβαιότερον τὸν προφητικὸν λόγον, εἰς τὸν ὁποῖον κάμνετε καλὰ νὰ προσέχητε ὡς εἰς λύχνον φέγγοντα ἐν σκοτεινῷ τόπῳ, ἑωσοῦ ἔλθῃ ἡ αὐγή τῆς ἡμέρας καὶ ὁ φωσφόρος ἀνατείλῃ ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν·

20

τοῦτο πρῶτον ἐξεύροντες, ὅτι οὐδεμία προφητεία τῆς γραφῆς γίνεται ἐξ ἰδίας τοῦ προφητεύοντος διασαφήσεως·

21

διότι δὲν ἦλθέ ποτε προφητεία ἐκ θελήματος ἀνθρώπου, ἀλλ᾿ ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου κινούμενοι ἐλάλησαν οἱ ἅγιοι ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ.