Ἰησοῦς Nαυῆ 17

1

17:1 Ἦτο καὶ κλῆρος διὰ τὴν φυλήν τοῦ Μανασσῆ, διότι αὐτὸς ἦτο ὁ πρωτότοκος τοῦ Ἰωσήφ, διὰ τὸν Μαχεὶρ τὸν πρωτότοκον τοῦ Μανασσῆ, τὸν πατέρα τοῦ Γαλαάδ· ἐπειδή αὐτὸς ἦτο ἀνήρ πολεμιστής, διὰ τοῦτο ἔλαβε τὴν Γαλαὰδ καὶ τὴν Βασάν.

2

Ἦτο κλῆρος καὶ διὰ τοὺς λοιποὺς υἱοὺς Μανασσῆ κατὰ τὰς συγγενείας αὑτῶν, διὰ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀβὶ-ἐζέρ, καὶ διὰ τοὺς υἱοὺς τοῦ Χελέκ, καὶ διὰ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἀσριήλ, καὶ διὰ τοὺς υἱοὺς τοῦ Συχέμ, καὶ διὰ τοὺς υἱοὺς τοῦ Ἑφέρ, καὶ διὰ τοὺς υἱοὺς τοῦ Σεμιδά. Ταῦτα ἦσαν τὰ ἀρσενικὰ τέκνα τοῦ Μανασσῆ υἱοῦ τοῦ Ἰωσήφ, κατὰ τὰς συγγενείας αὐτῶν.

3

Ὁ Σαλπαὰδ ὅμως, ὁ υἱὸς τοῦ Ἑφέρ, υἱοῦ τοῦ Γαλαάδ, υἱοῦ τοῦ Μαχείρ, υἱοῦ τοῦ Μανασσῆ, δὲν εἶχεν υἱούς, ἀλλὰ θυγατέρας· καὶ ταῦτα εἶναι τὰ ὀνόματα τῶν θυγατέρων αὐτοῦ, Μααλὰ καὶ Νουά, Ἀγλά, Μελχὰ καὶ Περσά.

4

Καὶ προσελθοῦσαι ἐνώπιον Ἐλεάζαρ τοῦ ἱερέως, καὶ ἐνώπιον Ἰησοῦ υἱοῦ τοῦ Ναυή καὶ ἐνώπιον τῶν ἀρχόντων, εἶπον, Ὁ Κύριος προσέταξεν εἰς τὸν Μωϋσῆν νὰ δώσῃ εἰς ἡμᾶς κληρονομίαν μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν. Καὶ ἐδόθη εἰς αὐτὰς κατὰ τὴν προσταγήν τοῦ Κυρίου κληρονομία μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν τοῦ πατρὸς αὐτῶν.

5

Καὶ ἔπεσον εἰς τὸν Μανασσῆ δέκα μερίδια, ἐκτὸς τῆς γῆς Γαλαὰδ καὶ Βασάν, τῶν πέραν τοῦ Ἰορδάνου·

6

διότι αἱ θυγατέρες τοῦ Μανασσῆ ἔλαβον κληρονομίαν μεταξὺ τῶν υἱῶν αὐτοῦ· καὶ οἱ ἐπίλοιποι υἱοὶ τοῦ Μανασσῆ ἔλαβον τὴν γῆν Γαλαάδ.

7

Καὶ τὰ ὅρια τοῦ Μανασσῆ ἦσαν ἀπὸ Ἀσήρ ἕως τῆς Μιχμεθὰ κειμένης ἀπέναντι τῆς Συχέμ· καὶ ἐξετείνοντο τὰ ὅρια κατὰ τὰ δεξιά, ἕως τῶν κατοίκων τῆς Ἔν-θαπφουά.

8

Ὁ δὲ Μανασσῆς εἶχε τὴν γῆν Θαπφουά· ἡ δὲ Θαπφουὰ ἐπὶ τῶν ὁρίων τοῦ Μανασσῆ ἀνῆκεν εἰς τοὺς υἱοὺς Ἐφραΐμ.

9

Καὶ κατέβαινε τὸ ὅριον ἕως τοῦ χειμάρρου Κανά, πρὸς μεσημβρίαν τοῦ χειμάρρου· αὗται αἱ πόλεις τοῦ Ἐφραΐμ ἦσαν μεταξὺ τῶν πόλεων τοῦ Μανασσῆ· καὶ τὸ ὅριον τοῦ Μανασσῆ ἦτο πρὸς βορρᾶν τοῦ χειμάρρου, καὶ ἡ διέξοδος αὐτοῦ πρὸς τὴν θάλασσαν.

10

πρὸς μεσημβρίαν ἦτο τοῦ Ἐφραΐμ, καὶ πρὸς βορρᾶν τοῦ Μανασσῆ· καὶ ἡ θάλασσα ἦτο τὸ ὅριον αὑτοῦ· καὶ ἡνόνοντο πρὸς βορρᾶν μὲ τὸ τοῦ Ἀσήρ, καὶ πρὸς ἀνατολὰς μὲ τὸ τοῦ Ἰσσάχαρ.

11

Καὶ εἶχεν ὁ Μανασσῆς, ἐν τῇ γῇ Ἰσσάχαρ καὶ Ἀσήρ, τὴν Βαὶθ-σὰν καὶ τὰς κωμοπόλεις αὐτῆς, καὶ τὴν Ἰβλεὰμ καὶ τὰς κωμοπόλεις αὐτῆς, καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Δὼρ καὶ τὰς κωμοπόλεις αὐτῆς, καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Ἔν-δὼρ καὶ τὰς κωμοπόλεις αὐτῆς, καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Θαανὰχ καὶ τὰς κωμοπόλεις αὐτῆς, καὶ τοὺς κατοίκους τῆς Μεγιδδὼ καὶ τὰς κωμοπόλεις αὐτῆς, τρεῖς ἐπαρχίας.

12

Οἱ δὲ υἱοὶ Μανασσῆ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ ἐκδιώξωσι τοὺς κατοίκους τῶν πόλεων τούτων, ἀλλ᾿ οἱ Χαναναῖοι ἐπέμενον νὰ κατοικῶσιν ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ.

13

Ἀφοῦ ὅμως ὑπερίσχυσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, καθυπέβαλον τοὺς Χαναναίους εἰς φόρον, πλήν δὲν ἐξεδίωξαν αὐτοὺς ὁλοκλήρως.

14

Καὶ εἶπον πρὸς τὸν Ἰησοῦν οἱ υἱοὶ Ἰωσήφ λέγοντες, Διὰ τί ἔδωκας εἰς ἡμᾶς ἕνα μόνον κλῆρον καὶ μίαν μερίδα νὰ κληρονομήσωμεν, ἐνῷ εἴμεθα λαὸς πολύς, καθὼς ὁ Κύριος εὐλόγησεν ἡμᾶς ἕως τοῦ νῦν;

15

Καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς, Ἐὰν ἦσθε λαὸς πολύς, ἀνάβητε εἰς τὸν δρυμὸν καὶ κόψατε μέρος αὐτοῦ δι᾿ ἑαυτοὺς ἐν τῇ γῇ τῶν Φερεζαίων καὶ τῶν Ῥαφαείμ, ἐὰν τὸ ὄρος Ἐφραΐμ ἦναι παραπολὺ στενόχωρον διὰ σᾶς.

16

Καὶ εἶπον οἱ υἱοὶ Ἰωσήφ, Δὲν ἀρκεῖ εἰς ἡμᾶς τὸ ὄρος· καὶ πάντες οἱ Χαναναῖοι οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν τῆς κοιλάδος ἔχουσιν ἁμάξας σιδηράς, καὶ οἱ τῆς Βαὶθ-σὰν καὶ τῶν κωμοπόλεων αὐτῆς καὶ οἱ τῆς κοιλάδος Ἰεζραέλ.

17

Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τὸν οἶκον Ἰωσήφ, πρὸς τὸν Ἐφραΐμ καὶ πρὸς τὸν Μανασσῆ, λέγων, Σὺ εἶσαι λαὸς πολύς· καὶ εἰς δύναμιν μεγάλην· σὺ δὲν θέλεις ἔχει ἕνα μόνον κλῆρον·

18

ἀλλὰ τὸ ὄρος θέλει εἶσθαι ἰδικὸν σου· ἐπειδή εἶναι δρυμός, καὶ θέλεις κατακόψει αὐτόν· καὶ ἕως τῶν ἄκρων αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἰδικὸν σου· ἐπειδή θέλεις ἐκδιώξει τοὺς Χαναναίους, ἄν καὶ ἔχωσιν ἁμάξας σιδηρὰς καὶ ἦναι δυνατοί.