Ιακώβου 5

1

Ἔλθετε τώρα οἱ πλούσιοι, κλαύσατε ὀλολύζοντες διὰ τὰς ἐπερχομένας ταλαιπωρίας σας.

2

Ὁ πλοῦτός σας ἐσάπη καὶ τὰ ἱμάτιά σας ἔγειναν σκωληκόβρωτα,

3

ὁ χρυσὸς σας καὶ ὁ ἄργυρος ἐσκωρίασε, καὶ ἡ σκωρία αὐτῶν θέλει εἶσθαι εἰς μαρτυρίαν ἐναντίον σας καὶ θέλει φάγει τὰς σάρκας σας ὡς πῦρ. Ἐθησαυρίσατε διὰ τὰς ἐσχάτας ἡμέρας.

4

Ἰδού, ὁ μισθὸς τῶν ἐργατῶν τῶν θερισάντων τὰ χωράφιά σας, τὸν ὁποῖον ἐστερήθησαν ἀπὸ σᾶς, κράζει, καὶ αἱ κραυγαὶ τῶν θερισάντων εἰσῆλθον εἰς τὰ ὦτα Κυρίου Σαβαώθ.

5

Ἐτρυφήσατε ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἐσπαταλήσατε, ἐθρέψατε τὰς καρδίας σας ὡς ἐν ἡμέρᾳ σφαγῆς.

6

Κατεδικάσατε, ἐφονεύσατε τὸν δίκαιον· δὲν σᾶς ἀντιστέκεται.

7

Μακροθυμήσατε λοιπόν, ἀδελφοί, ἕως τῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου. Ἰδού, ὁ γεωργὸς περιμένει τὸν πολύτιμον καρπὸν τῆς γῆς καὶ μακροθυμεῖ δι᾿ αὐτόν, ἑωσοῦ λάβῃ βροχήν πρώϊμον καὶ ὄψιμον·

8

μακροθυμήσατε καὶ σεῖς, στηρίξατε τὰς καρδίας σας, διότι ἡ παρουσία τοῦ Κυρίου ἐπλησίασε.

9

Μή στενάζετε κατ᾿ ἀλλήλων, ἀδελφοί, διὰ νὰ μή κατακριθῆτε· ἰδού, ὁ κριτής ἵσταται ἔμπροσθεν τῶν θυρῶν.

10

Λάβετε, ἀδελφοὶ μου, παράδειγμα τῆς κακοπαθείας καὶ τῆς μακροθυμίας τοὺς προφήτας, οἵτινες ἐλάλησαν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου.

11

Ἰδού, μακαρίζομεν τοὺς ὑπομένοντας· ἠκούσατε τὴν ὑπομονήν τοῦ Ἰὼβ καὶ εἴδετε τὸ τέλος τοῦ Κυρίου, ὅτι εἶναι πολυεύσπλαγχνος ὁ Κύριος καὶ οἰκτίρμων.

12

Πρὸ πάντων δέ, ἀδελφοὶ μου, μή ὁμνύετε μήτε τὸν οὐρανὸν μήτε τὴν γῆν μήτε ἄλλον τινὰ ὅρκον· ἀλλ᾿ ἔστω ὑμῶν τὸ ναὶ ναί, καὶ τὸ οὔ, διὰ νὰ μή πέσητε ὑπὸ κρίσιν.

13

Κακοπαθεῖ τις μεταξὺ σας; ἄς προσεύχηται· εὐθυμεῖ τις; ἄς ψάλλῃ.

14

Ἀσθενεῖ τις μεταξὺ σας; ἄς προσκαλέσῃ τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καὶ ἄς προσευχηθῶσιν ἐπ᾿ αὐτόν, ἀλείψαντες αὐτὸν μὲ ἔλαιον ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου.

15

Καὶ ἡ μετὰ πίστεως εὐχή θέλει σώσει τὸν πάσχοντα, καὶ ὁ Κύριος θέλει ἐγείρει αὐτόν· καὶ ἁμαρτίας ἄν ἔπραξε, θέλουσι συγχωρηθῆ εἰς αὐτόν.

16

Ἐξομολογεῖσθε εἰς ἀλλήλους τὰ πταίσματά σας καὶ εὔχεσθε ὑπὲρ ἀλλήλων, διὰ νὰ ἰατρευθῆτε· πολὺ ἰσχύει ἡ δέησις τοῦ δικαίου ἐνθέρμως γενομένη.

17

Ὁ Ἠλίας ἦτο ἄνθρωπος ὁμοιοπαθής μὲ ἡμᾶς καὶ προσηυχήθη ἐνθέρμως νὰ μή βρέξῃ, καὶ δὲν ἔβρεξεν ἐπὶ τῆς γῆς ἔτη τρία καὶ μῆνας ἕξ·

18

καὶ πάλιν προσηυχήθη, καὶ ὁ οὐρανὸς ἔδωκε βροχήν καὶ ἡ γῆ ἐβλάστησε τὸν καρπὸν αὑτῆς.

19

Ἀδελφοί, ἐὰν τις μεταξὺ σας ἀποπλανηθῇ ἀπὸ τῆς ἀληθείας, καὶ ἐπιστρέψῃ τις αὐτόν,

20

ἄς ἐξεύρῃ ὅτι ὁ ἐπιστρέψας ἁμαρτωλὸν ἀπὸ τῆς πλάνης τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ θέλει σώσει ψυχήν ἐκ θανάτου καὶ θέλει καλύψει πλῆθος ἁμαρτιῶν.