1 Τιμόθεο 3

1

Πιστὸς ὁ λόγος· Ἐὰν τις ὀρέγηται ἐπισκοπήν, καλὸν ἔργον ἐπιθυμεῖ.

2

Πρέπει λοιπὸν ὁ ἐπίσκοπος νὰ ἦναι ἄμεμπτος, μιᾶς γυναικὸς ἀνήρ, ἄγρυπνος, σώφρων, κόσμιος, φιλόξενος, διδακτικός,

3

οὐχὶ μέθυσος, οὐχὶ πλήκτης, οὐχὶ αἰσχροκερδής, ἀλλ᾿ ἐπιεικής, ἄμαχος, ἀφιλάργυρος,

4

κυβερνῶν καλῶς τὸν ἑαυτοῦ οἶκον, ἔχων τὰ τέκνα αὑτοῦ εἰς ὑποταγήν μετὰ πάσης σεμνότητος·

5

διότι ἐὰν τις δὲν ἐξεύρῃ νὰ κυβερνᾷ τὸν ἑαυτοῦ οἶκον, πῶς θέλει ἐπιμεληθῆ τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ;

6

νὰ μή ἦναι νεοκατήχητος, διὰ νὰ μή ὑπερηφανευθῇ καὶ πέσῃ εἰς τὴν καταδίκην τοῦ διαβόλου.

7

Πρέπει δὲ αὐτὸς νὰ ἔχῃ καὶ παρὰ τῶν ἔξωθεν μαρτυρίαν καλήν, διὰ νὰ μή πέσῃ εἰς ὀνειδισμὸν καὶ παγίδα τοῦ διαβόλου.

8

Οἱ διάκονοι ὡσαύτως πρέπει νὰ ἦναι σεμνοί, οὐχὶ δίγλωσσοι, οὐχὶ δεδομένοι εἰς οἶνον πολύν, οὐχὶ αἰσχροκερδεῖς,

9

ἔχοντες τὸ μυστήριον τῆς πίστεως μετὰ καθαρᾶς συνειδήσεως.

10

Καὶ οὗτοι δὲ ἄς δοκιμάζωνται πρῶτον, ἔπειτα ἄς γίνωνται διάκονοι, ἐὰν ἦναι ἄμεμπτοι.

11

Αἱ γυναῖκες ὡσαύτως σεμναί, οὐχὶ κατάλαλοι, ἐγκρατεῖς, πισταὶ κατὰ πάντα.

12

Οἱ διάκονοι ἄς ἦναι μιᾶς γυναικὸς ἄνδρες, κυβερνῶντες καλῶς τὰ τέκνα αὑτῶν καὶ τοὺς οἴκους αὑτῶν.

13

Διότι οἱ καλῶς διακονήσαντες ἀποκτῶσιν εἰς ἑαυτοὺς βαθμὸν καλὸν καὶ πολλήν παρρησίαν εἰς τὴν πίστιν τὴν εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.

14

Ταῦτα σοὶ γράφω, ἐλπίζων νὰ ἔλθω πρὸς σὲ ταχύτερον·

15

ἀλλ᾿ ἐὰν βραδύνω, διὰ νὰ ἐξεύρῃς πῶς πρέπει νὰ πολιτεύησαι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Θεοῦ, ὅστις εἶναι ἡ ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ὁ στῦλος καὶ τὸ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας.

16

Καὶ ἀναντιρρήτως τὸ μυστήριον τῆς εὐσεβείας εἶναι μέγα· ὁ Θεὸς ἐφανερώθη ἐν σαρκί, ἐδικαιώθη ἐν πνεύματι, ἐφάνη εἰς ἀγγέλους, ἐκηρύχθη εἰς τὰ ἔθνη, ἐπιστεύθη εἰς τὸν κόσμον, ἀνελήφθη ἐν δόξῃ.