Δευτερονόμιον 33

1

Καὶ αὕτη εἶναι ἡ εὐλογία, τὴν ὁποίαν ηὐλόγησε Μωϋσῆς ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, πρὸ τῆς τελευτῆς αὑτοῦ·

2

καὶ εἶπεν, Ὁ Κύριος ἦλθεν ἐκ Σινά, καὶ ἐπεφάνη εἰς αὐτοὺς ἐκ Σηείρ· ἐπέλαμψεν ἐκ τοῦ ὄρους Φαράν, καὶ ἦλθε μετὰ μυριάδων ἁγίων· ἐκ τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ ἐξῆλθε πῦρ νόμου δι᾿ αὐτούς.

3

Ναί, ἠγάπησε τὸν λαόν· ὑπὸ τὴν χεῖρά σου εἶναι πάντες οἱ ἅγιοι αὐτοῦ· καὶ ἐκάθηντο εἰς τοὺς πόδας σου, διὰ νὰ λάβωσι τοὺς λόγους σου.

4

Νόμον προσέταξεν εἰς ἡμᾶς ὁ Μωϋσῆς, τὴν κληρονομίαν τῆς συναγωγῆς Ἰακώβ.

5

Καὶ ἦτο βασιλεὺς ἐν τῷ Ἰεσουρούν, ὅτε οἱ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ συνήχθησαν μετὰ τῶν φυλῶν Ἰσραήλ.

6

Ζήτω ὁ Ῥουβήν καὶ ἄς μή ἀποθάνῃ, καὶ ἄς ἦναι ὁ λαὸς αὐτοῦ πολυάριθμος.

7

Καὶ αὕτη εἶναι ἡ εὐλογία τοῦ Ἰούδα· καὶ εἶπεν, Εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς φωνῆς τοῦ Ἰούδα, καὶ φέρε αὐτὸν εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ· αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἄς ἦναι αὐτάρκεις εἰς αὐτόν· καὶ ἔσο βοήθεια εἰς αὐτὸν κατὰ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ.

8

Καὶ περὶ τοῦ Λευΐ εἶπε, Τὰ Θουμμὶμ σου καὶ τὰ Οὐρὶμ σου ἄς ἦναι μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ὁσίου σου, τὸν ὁποῖον ἐδοκίμασας ἐν Μασσά, καὶ μετὰ τοῦ ὁποίου ἠντιλόγησας εἰς τὰ ὕδατα τῆς Μεριβά·

9

ὅστις εἶπε πρὸς τὸν πατέρα αὑτοῦ καὶ πρὸς τὴν μητέρα αὑτοῦ, Δὲν εἶδον αὐτόν, καὶ ὅστις ἀπηρνήθη τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, οὐδὲ ἐγνώρισε τοὺς υἱοὺς αὑτοῦ· διότι ἐτήρησαν τὸν λόγον σου, καὶ ἐφύλαξαν τὴν διαθήκην σου.

10

Θέλουσι διδάσκει τὰς κρίσεις σου εἰς τὸν Ἰακώβ, καὶ τὸν νόμον σου εἰς τὸν Ἰσραήλ· θέλουσι βάλει θυμίαμα ἐνώπιόν σου, καὶ ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν σου.

11

Εὐλόγησον, Κύριε, τὰ τάγματα αὐτοῦ, καὶ δέχθητι τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ· σύνθλασον τὴν ὀσφὺν τῶν ἐπανισταμένων ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ τῶν μισούντων αὐτόν, ὥστε νὰ μή ἐγερθῶσι πλέον.

12

Περὶ τοῦ Βενιαμὶν εἶπεν, Ὁ ἠγαπημένος τοῦ Κυρίου θέλει κατοικεῖ ἐν ἀσφαλείᾳ πλησίον αὐτοῦ· ὁ Κύριος θέλει περισκέπει αὐτὸν πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ μεταξὺ τῶν ὤμων αὐτοῦ θέλει ἀναπαύεσθαι.

13

Καὶ περὶ τοῦ Ἰωσήφ εἶπεν, Εὐλογημένη ἄς ἦναι παρὰ Κυρίου ἡ γῆ αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν πολυτίμων δώρων τοῦ οὐρανοῦ, ἀπὸ τῆς δρόσου, καὶ ἀπὸ τῆς κάτω κειμένης ἀβύσσου,

14

καὶ ἀπὸ τῶν ἐκ τοῦ ἡλίου πολυτίμων καρπῶν, καὶ ἀπὸ τῶν ἐκ τῆς σελήνης πολυτίμων δώρων,

15

καὶ ἀπὸ τῶν ἐξαιρέτων ἀγαθῶν τῶν ἀρχαίων ὀρέων, καὶ ἀπὸ τῶν πολυτίμων ἀγαθῶν τῶν αἰωνίων βουνῶν,

16

καὶ ἀπὸ τῶν πολυτίμων ἀγαθῶν τῆς γῆς καὶ τοῦ πληρώματος αὐτῆς· καὶ ἡ εὐδοκία τοῦ φανέντος ἐν τῇ βάτῳ ἄς ἔλθῃ ἐπὶ τὴν κεφαλήν τοῦ Ἰωσήφ, καὶ ἐπὶ τὴν κορυφήν τοῦ ἐκλεκτοῦ μεταξὺ τῶν ἀδελφῶν αὑτοῦ.

17

Ἡ δόξα αὐτοῦ ἄς ἦναι ὡς τοῦ πρωτοτόκου τοῦ ταύρου αὐτοῦ, καὶ τὰ κέρατα αὐτοῦ ὡς τὰ κέρατα τοῦ μονοκέρωτος· δι᾿ αὐτῶν θέλει κερατίσει τὰ ἔθνη ἕως τῶν ἄκρων τῆς γῆς· καὶ αὗται εἶναι αἱ μυριάδες τοῦ Ἐφραΐμ, καὶ αὗται αἱ χιλιάδες τοῦ Μανασσῆ.

18

Καὶ περὶ τοῦ Ζαβουλὼν εἶπεν, Εὐφραίνου, Ζαβουλών, ἐν τῇ ἐξόδῳ σου· καὶ Ἰσσάχαρ, εἰς τὰς σκηνὰς σου.

19

Θέλουσι καλέσει τοὺς λαοὺς εἰς τὸ ὄρος· ἐκεῖ θέλουσι προσφέρει θυσίας δικαιοσύνης· διότι θέλουσι θηλάσει τὴν ἀφθονίαν τῆς θαλάσσης, καὶ τοὺς κεκρυμμένους θησαυροὺς τῆς ἄμμου.

20

Καὶ περὶ τοῦ Γὰδ εἶπεν, Εὐλογημένος ὁ πλατύνων τὸν Γάδ· κάθηται ὡς λέων, καὶ διασπαράττει βραχίονα καὶ κεφαλήν.

21

Καὶ προέβλεψε δι᾿ ἑαυτὸν τὴν πρώτην μερίδα· διότι ἐκεῖ τὸ μερίδιον τοῦ νομοθέτου ἦτο διαπεφυλαγμένον· καὶ ἦλθε μετὰ τῶν ἀρχόντων τοῦ λαοῦ, ἐξεπλήρωσε τὴν δικαιοσύνην τοῦ Κυρίου καὶ τὰς κρίσεις αὐτοῦ μετὰ τοῦ Ἰσραήλ.

22

Καὶ περὶ τοῦ Δὰν εἶπεν, Ὁ Δὰν εἶναι σκύμνος λέοντος· θέλει πηδήσει ἀπὸ Βασάν.

23

Καὶ περὶ τοῦ Νεφθαλὶ εἶπεν, Ὤ Νεφθαλί, κεχορτασμένε εὐδοκίας, καὶ πεπληρωμένε τῆς εὐλογίας τοῦ Κυρίου, κληρονόμησον τὴν δύσιν καὶ τὴν μεσημβρίαν.

24

Καὶ περὶ τοῦ Ἀσήρ εἶπεν, Ἄς ἦναι εὐλογημένος ἀπὸ τέκνων ὁ Ἀσήρ· ἄς ἦναι δεκτὸς εἰς τοὺς ἀδελφοὺς αὑτοῦ, καὶ εἰς ἔλαιον ἄς βάψῃ τὸν πόδα αὑτοῦ.

25

Σίδηρος καὶ χαλκὸς ἄς ἦναι τὰ ὑποδήματά σου, καὶ ἡ δύναμίς σου ὡς αἱ ἡμέραι σου.

26

Δέν εἶναι οὐδεὶς ὡς ὁ Θεὸς τοῦ Ἰεσουρούν, ὅστις ἐπιβαίνει ἐπὶ τοὺς οὐρανοὺς πρὸς βοήθειάν σου, καὶ ἐν τῇ μεγαλοπρεπείᾳ αὑτοῦ ἐπὶ τὸ στερέωμα.

27

Ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος εἶναι καταφυγή, καὶ ὑποστήριγμα οἱ αἰώνιοι βραχίονες· καὶ θέλει ἐκδιώξει τὸν ἐχθρὸν ἀπ᾿ ἔμπροσθέν σου, καὶ θέλει εἰπεῖ, Ἐξολόθρευσον.

28

Τότε ὁ Ἰσραήλ θέλει κατοικήσει μόνος ἐν ἀσφαλείᾳ· ὁ ὀφθαλμὸς τοῦ Ἰακὼβ θέλει εἶσθαι ἐπὶ γῆς σίτου καὶ οἴνου· καὶ οἱ οὐρανοὶ αὐτοῦ θέλουσι σταλάζει δρόσον.

29

Μακάριος σύ, Ἰσραήλ. Τίς ὅμοιός σου, λαὲ σωζόμενε ὑπὸ τοῦ Κυρίου, ὅστις εἶναι ἡ ἀσπὶς τῆς βοηθείας σου, καὶ ἡ μάχαιρα τῆς ὑπεροχῆς σου! Καὶ θέλουσιν ὑποταχθῆ οἱ ἐχθροὶ σου εἰς σέ, καὶ σὺ θέλεις πατήσει ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτῶν.