Δευτερονόμιον 29

1

Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν προσέταξεν ὁ Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν νὰ κάμῃ πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐν τῇ γῇ Μωάβ· ἐκτὸς τῆς διαθήκης, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς αὐτοὺς ἐν Χωρήβ.

2

Καὶ ἐκάλεσεν ὁ Μωϋσῆς πάντα τὸν Ἰσραήλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς, Σεῖς εἴδετε πάντα ὅσα ἔκαμεν ὁ Κύριος ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν σας ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, εἰς τὸν Φαραὼ καὶ εἰς πάντας τοὺς δούλους αὐτοῦ καὶ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν αὐτοῦ,

3

τοὺς πειρασμοὺς τοὺς μεγάλους τοὺς ὁποίους εἶδον οἱ ὀφθαλμοί σου, τὰ σημεῖα καὶ τὰ τεράστια τὰ μεγάλα ἐκεῖνα·

4

πλήν ὁ Κύριος δὲν ἔδωκεν εἰς ἐσᾶς καρδίαν διὰ νὰ καταλαμβάνητε, καὶ ὀφθαλμοὺς διὰ νὰ βλέπητε, καὶ ὦτα διὰ νὰ ἀκούητε, μέχρι τῆς ἡμέρας ταύτης.

5

Καὶ σᾶς περιέφερα τεσσαράκοντα ἔτη ἐν τῇ ἐρήμῳ· τὰ ἱμάτιά σας δὲν ἐπαλαιώθησαν ἐπάνω σας, καὶ τὸ ὑπόδημά σου δὲν ἐπαλαιώθη εἰς τὸν πόδα σου.

6

Ἄρτον δὲν ἐφάγετε, καὶ οἶνον καὶ σίκερα δὲν ἐπίετε· διὰ νὰ γνωρίσητε ὅτι ἐγὼ εἶμαι Κύριος ὁ Θεὸς σας.

7

Καὶ ὅτε ἤλθετε εἰς τοῦτον τὸν τόπον, Σηὼν ὁ βασιλεὺς τῆς Ἐσεβὼν καὶ Ὤγ ὁ βασιλεὺς τῆς Βασὰν ἐξῆλθον εἰς συνάντησιν ἡμῶν διὰ πόλεμον, καὶ ἡμεῖς ἐπατάξαμεν αὐτούς·

8

καὶ ἐκυριεύσαμεν τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ ἐδώκαμεν αὐτήν κληρονομίαν εἰς τοὺς Ῥουβηνίτας καὶ εἰς τοὺς Γαδίτας καὶ εἰς τὸ ἥμισυ τῆς φυλῆς τοῦ Μανασσῆ.

9

Φυλάττετε λοιπὸν τοὺς λόγους τῆς διαθήκης ταύτης καὶ ἐκτελεῖτε αὐτούς, διὰ νὰ εὐημερῆτε εἰς πάντα ὅσα πράττετε.

10

Σεῖς ἵστασθε σήμερον πάντες ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας, οἱ ἀρχηγοὶ τῶν φυλῶν σας, οἱ πρεσβύτεροί σας καὶ οἱ ἄρχοντές σας, πάντες οἱ ἄνδρες τοῦ Ἰσραήλ,

11

τὰ τέκνα σας, αἱ γυναῖκές σας καὶ ὁ ξένος σου ὁ ἐν μέσῳ τοῦ στρατοπέδου σου, ἀπὸ τοῦ ξυλοκόπου σου ἕως τοῦ ὑδροφόρου σου·

12

διὰ νὰ εἰσέλθῃς εἰς τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου καὶ εἰς τὰς κατάρας αὐτοῦ, τὰ ὁποῖα Κύριος ὁ Θεὸς σου διατίθεται πρὸς σὲ σήμερον·

13

διὰ νὰ σὲ καταστήσῃ σήμερον λαὸν εἰς ἑαυτόν, καὶ αὐτὸς νὰ ἦναι εἰς σὲ Θεός, καθὼς εἶπε πρὸς σέ, καὶ καθὼς ὥμοσε πρὸς τοὺς πατέρας σου, πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ.

14

Καὶ οὐχὶ πρὸς ἐσᾶς μόνον διατίθεμαι ἐγὼ τὴν διαθήκην ταύτην καὶ τὰς κατάρας ταύτας·

15

ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς παρισταμένους ἐνταῦθα μεθ᾿ ἡμῶν σήμερον ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ πρὸς τοὺς μή παρισταμένους ἐνταῦθα μεθ᾿ ἡμῶν σήμερον·

16

διότι σεῖς ἐξεύρετε πῶς κατῳκήσαμεν ἐν τῇ γῇ τῆς Αἰγύπτου, καὶ πῶς ἐπεράσαμεν ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν διὰ τῶν ὁποίων διήλθετε·

17

καὶ εἴδετε τὰ βδελύγματα αὐτῶν καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν, ξύλα καὶ λίθους, ἀργύριον καὶ χρυσίον, τὰ μεταξὺ αὐτῶν·

18

διὰ νὰ μή ἦναι μεταξὺ σας ἀνήρ ἤ γυνή ἤ συγγένεια ἤ φυλή, τῶν ὁποίων ἡ καρδία νὰ ἐκκλίνῃ σήμερον ἀπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, διὰ νὰ ὑπάγῃ νὰ λατρεύσῃ τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν ἐκείνων· διὰ νὰ μή ἦναι μεταξὺ σας ῥίζα ἀναβρύουσα χολήν καὶ πικρίαν·

19

καὶ ὅταν ἀκούῃ τοὺς λόγους τῆς κατάρας ταύτης, νὰ μακαρίζῃ ἑαυτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ, λέγων, Ἐγὼ θέλω ἔχει εἰρήνην, καίτοι περιπατῶν ἐν τῇ ἀποπλανήσει τῆς καρδίας μου, προσθέτων μέθην εἰς τὴν δίψαν·

20

δὲν θέλει σπλαγχνισθῆ αὐτὸν ὁ Κύριος, ἀλλὰ τότε ἡ ὀργή τοῦ Κυρίου καὶ ὁ ζῆλος αὐτοῦ θέλουσιν ἐξαφθῆ κατὰ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου· καὶ πᾶσαι αἱ κατάραι αἱ γεγραμμέναι ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ θέλουσι πέσει ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ὁ Κύριος θέλει ἐξαλείψει τὸ ὄνομα αὐτοῦ ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ.

21

Καὶ θέλει ἀποχωρίσει αὐτὸν ὁ Κύριος πρὸς ἀπώλειαν ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ Ἰσραήλ, κατὰ πάσας τὰς κατάρας τῆς διαθήκης τὰς γεγραμμένας ἐν τούτῳ τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου·

22

καὶ ἡ ἐπερχομένη γενεὰ τῶν υἱῶν σας, οἵτινες θέλουσιν ἀναστηθῆ ὕστερον ἀπὸ σᾶς, καὶ ὁ ξένος ὅστις ἔλθῃ ἀπὸ μακρᾶς γῆς, θέλουσιν εἰπεῖ, ὅταν ἴδωσι τὰς πληγὰς τῆς γῆς ἐκείνης, καὶ τὰς ἀρρωστίας τὰς ὁποίας ὁ Κύριος ἐπέφερεν ἐπ᾿ αὐτήν,

23

πᾶς ὁ τόπος αὐτῆς εἶναι μὲ θεῖον καὶ ἅλας κατακεκαυμένος, οὔτε σπείρεται οὔτε βλαστάνει, οὔτε χόρτος αὐξάνει ἐπ᾿ αὐτῆς, κατὰ τὴν καταστροφήν τῶν Σοδόμων καὶ τῶν Γομόρρων, τῆς Ἀδαμὰ καὶ Σεβωείμ, τὰς ὁποίας κατέστρεψεν ὁ Κύριος ἐν τῷ θυμῷ αὑτοῦ καὶ ἐν τῇ ὀργῇ αὑτοῦ,

24

καὶ θέλουσιν εἰπεῖ πάντα τὰ ἔθνη, Διὰ τί ὁ Κύριος ἔκαμεν οὕτως εἰς τὴν γῆν ταύτην; διὰ τί ὁ θυμὸς τῆς μεγάλης ταύτης ὀργῆς;

25

Τότε θέλουσιν εἰπεῖ, Διότι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην Κυρίου τοῦ Θεοῦ τῶν πατέρων αὑτῶν, τὴν ὁποίαν ἔκαμε πρὸς αὐτούς, ὅτε ἐξήγαγεν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου·

26

καὶ ὑπῆγαν καὶ ἐλάτρευσαν ἄλλους θεοὺς καὶ προσεκύνησαν αὐτούς, θεοὺς τοὺς ὁποίους δὲν ἤξευρον, οὐδὲ ἔδωκεν εἰς αὐτούς·

27

διὰ τοῦτο ἐξήφθη ὁ θυμὸς τοῦ Κυρίου ἐναντίον τῆς γῆς ἐκείνης, διὰ νὰ ἐπιφέρῃ ἐπ᾿ αὐτήν πάσας τὰς κατάρας τὰς γεγραμμένας ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ,

28

καὶ ἐξερρίζωσεν αὐτοὺς ὁ Κύριος ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν μετὰ θυμοῦ καὶ μετὰ ὀργῆς· καὶ μετὰ μεγάλης ἀγανακτήσεως· καὶ ἔρριψεν αὐτοὺς εἰς ἄλλην γῆν, καθὼς εἶναι τὴν ἡμέραν ταύτην.

29

Τὰ κρυπτὰ ἀνήκουσιν εἰς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν· τὰ δὲ ἀποκεκαλυμμένα εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὰ τέκνα ἡμῶν διαπαντός, διὰ νὰ ἐκτελέσωμεν πάντας τοὺς λόγους τοῦ νόμου τούτου.