Δευτερονόμιον 1

1

Οὗτοι εἶναι οἱ λόγοι, τοὺς ὁποίους ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς πάντα τὸν Ἰσραήλ, ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν τῇ πεδιάδι κατέναντι Σούφ, μεταξὺ Φαρὰν καὶ Τοφὲλ καὶ Λαβὰν καὶ Ἁσηρὼθ καὶ Διζαάβ.

2

Ἕνδεκα ἡμέραι εἶναι ἀπὸ Χωρήβ, διὰ τῆς ὁδοῦ τοῦ ὄρους Σηείρ, ἕως Κάδης-βαρνή.

3

Καὶ τὸ τεσσαρακοστὸν ἔτος τὸν ἑνδέκατον μῆνα, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνὸς ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς αὐτὸν ὁ Κύριος περὶ αὐτῶν·

4

ἀφοῦ ἐπάταξε τὸν Σηὼν βασιλέα τῶν Ἀμορραίων, ὅστις κατῴκει ἐν Ἑσεβών, καὶ τὸν Ὤγ βασιλέα τῆς Βασάν, ὅστις κατῴκει ἐν Ἀσταρὼθ ἐν Ἐδρεΐ·

5

ἐντεῦθεν τοῦ Ἰορδάνου ἐν τῇ γῇ Μωὰβ ἤρχισεν ὁ Μωϋσῆς νὰ διασαφῇ τὸν νόμον τοῦτον, λέγων,

6

Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐλάλησε πρὸς ἡμᾶς ἐν Χωρήβ λέγων, Ἀρκεῖ ὅσον ἐμείνατε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ·

7

στρέψατε καὶ ἀκολουθήσατε τὴν ὁδὸν σας καὶ ὑπάγετε εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἀμορραίων καὶ εἰς πάντας τοὺς περιοίκους αὐτοῦ εἰς τὴν πεδιάδα, εἰς τὸ ὄρος καὶ εἰς τὴν κοιλάδα καὶ εἰς τὴν μεσημβρίαν καὶ εἰς τὰ παράλια, τὴν γῆν τῶν Χαναναίων καὶ τὸν Λίβανον, ἕως τοῦ μεγάλου ποταμοῦ, τοῦ ποταμοῦ Εὐφράτου·

8

ἰδοὺ, ἐγὼ παρέδωκα ἔμπροσθέν σας τὴν γῆν· εἰσέλθετε καὶ κυριεύσατε τὴν γῆν, τὴν ὁποίαν ὥμοσε Κύριος πρὸς τοὺς πατέρας σας, πρὸς τὸν Ἀβραάμ, πρὸς τὸν Ἰσαὰκ καὶ πρὸς τὸν Ἰακώβ, νὰ δώσῃ εἰς αὐτοὺς καὶ εἰς τὸ σπέρμα αὐτῶν μετ᾿ αὐτούς.

9

Καὶ εἶπα πρὸς ἐσᾶς κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρόν, λέγων, Δὲν δύναμαι ἐγὼ μόνος νὰ σᾶς βαστάζω·

10

Κύριος ὁ Θεὸς σας σᾶς ἐπλήθυνε καὶ ἰδού, τὴν σήμερον εἶσθε ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ κατὰ τὸ πλῆθος·

11

Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σας νὰ σᾶς κάμῃ χιλιάκις περισσοτέρους παρ᾿ ὅ, τι εἶσθε καὶ νὰ σᾶς εὐλογήσῃ, καθὼς ἐλάλησε πρὸς ἐσᾶς·

12

πῶς θέλω δυνηθῆ ἐγὼ μόνος νὰ βαστάσω τὴν ἐνόχλησίν σας καὶ τὸ φορτίον σας καὶ τὰς ἀντιλογίας σας;

13

λάβετε ἄνδρας σοφοὺς καὶ συνετοὺς καὶ γνωστοὺς μεταξὺ τῶν φυλῶν σας, καὶ θέλω καταστήσει αὐτοὺς ἀρχηγοὺς ἐφ᾿ ὑμᾶς.

14

Καὶ ἀπεκρίθητε πρὸς ἐμὲ λέγοντες, Καλὸς ὁ λόγος, τὸν ὁποῖον ἐλάλησας, διὰ νὰ κάμωμεν αὐτόν.

15

Τότε ἔλαβον τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν φυλῶν σας, ἄνδρας σοφοὺς καὶ γνωστοὺς καὶ κατέστησα αὐτοὺς ἀρχηγοὺς ἐφ᾿ ὑμᾶς, χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους καὶ πεντηκοντάρχους καὶ δεκάρχους καὶ ἐπιστάτας τῶν φυλῶν σας.

16

Καὶ προσέταξα εἰς τοὺς κριτὰς σας κατ᾿ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν λέγων, Ἀκούετε ἀναμέσον τῶν ἀδελφῶν σας καὶ κρίνετε δικαίως ἀναμέσον ἀνθρώπου καὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ τοῦ ξένου αὐτοῦ.

17

Ἐν τῇ κρίσει δὲν θέλετε ἀποβλέπει εἰς πρόσωπα· θέλετε ἀκούει τὸν μικρὸν ὡς τὸν μεγάλον· δὲν θέλετε φοβεῖσθαι πρόσωπον ἀνθρώπου· διότι ἡ κρίσις εἶναι τοῦ Θεοῦ· καὶ πᾶσαν ὑπόθεσιν, ἥτις ἤθελεν εἶσθαι πολὺ δύσκολος διὰ σᾶς, ἀναφέρετε αὐτήν εἰς ἐμέ, καὶ ἐγὼ θέλω ἀκούει αὐτήν.

18

Καὶ προσέταξα εἰς ἐσᾶς κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον πάντα ὅσα ἔπρεπε νὰ πράττητε.

19

Καὶ σηκωθέντες ἀπὸ Χωρήβ, διεπεράσαμεν πᾶσαν τὴν ἔρημον τὴν μεγάλην καὶ φοβερὰν ἐκείνην, τὴν ὁποίαν εἴδετε, ὁδοιποροῦντες πρὸς τὸ ὄρος τῶν Ἀμορραίων, καθὼς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν προσέταξεν εἰς ἡμᾶς, καὶ ἤλθομεν ἕως Κάδης-βαρνή.

20

Καὶ εἶπα πρὸς ἐσᾶς, Ἤλθετε εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἀμορραίων, τὸ ὁποῖον δίδει εἰς ἡμᾶς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν·

21

ἰδού, Κύριος ὁ Θεὸς σου παρέδωκε τὴν γῆν ἔμπροσθέν σου· ἀνάβα, κυρίευσον, καθὼς ἐλάλησε πρὸς σὲ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων σου· μή φοβηθῇς μηδὲ δειλιάσῃς.

22

Καὶ ἤλθετε πρὸς ἐμὲ πάντες ὑμεῖς καὶ εἴπετε, Ἄς ἀποστείλωμεν ἄνδρας ἔμπροσθεν ἡμῶν καὶ ἄς κατασκοπεύσωσιν εἰς ἡμᾶς τὴν γῆν καὶ ἄς ἀπαγγείλωσι πρὸς ἡμᾶς τὴν ὁδὸν δι᾿ ἧς πρέπει νὰ ἀναβῶμεν· καὶ τὰς πόλεις εἰς τὰς ὁποίας θέλομεν ὑπάγει.

23

Καὶ ἤρεσεν εἰς ἐμὲ ὁ λόγος καὶ ἔλαβον ἐξ ὑμῶν δώδεκα ἄνδρας, ἄνδρα ἕνα κατὰ φυλήν.

24

Καὶ στραφέντες ἀνέβησαν εἰς τὸ ὄρος, καὶ ἦλθον μέχρι τῆς φάραγγος Ἐσχὼλ καὶ κατεσκόπευσαν αὐτήν.

25

Καὶ λαβόντες εἰς τὰς χεῖρας αὑτῶν ἐκ τῶν καρπῶν τῆς γῆς, ἔφεραν πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἀπήγγειλαν πρὸς ἡμᾶς, λέγοντες, Καλή εἶναι ἡ γῆ, τὴν ὁποίαν Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν δίδει εἰς ἡμᾶς.

26

Ἀλλὰ σεῖς δὲν ἤθελήσατε νὰ ἀναβῆτε, ἀλλ᾿ ἠπειθήσατε εἰς τὴν προσταγήν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σας.

27

Καὶ ἐγογγύσατε εἰς τὰς σκηνὰς σας, λέγοντες, Ἐπειδή ἐμίσει ἡμᾶς ὁ Κύριος, ἐξέβαλεν ἡμᾶς ἐκ τῆς γῆς Αἰγύπτου, διὰ νὰ παραδώσῃ ἡμᾶς εἰς τὴν χεῖρα τῶν Ἀμορραίων, ὥστε νὰ ἐξολοθρευθῶμεν·

28

ποῦ ἀναβαίνομεν ἡμεῖς; οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἐδειλίασαν τὴν καρδίαν ἡμῶν, λέγοντες, Ὁ λαὸς εἶναι μεγαλήτερος καὶ ὑψηλότερος ἡμῶν· αἱ πόλεις μεγάλαι καὶ τετειχισμέναι ἕως τοῦ οὐρανοῦ· ἀλλὰ καὶ υἱοὺς τῶν Ἀνακεὶμ εἴδομεν ἐκεῖ.

29

Ἐγὼ δὲ εἶπα πρὸς ἐσᾶς, Μή τρομάξητε μηδὲ φοβηθῆτε ἀπ᾿ αὐτῶν·

30

Κύριος ὁ Θεὸς σας, ὅστις προπορεύεται ἔμπροσθέν σας, αὐτὸς θέλει πολεμήσει ὑπὲρ ὑμῶν κατὰ πάντα ὅσα ἔκαμεν ὑπὲρ ὑμῶν ἐν Αἰγύπτῳ ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν·

31

καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅπου εἶδες τίνι τρόπῳ Κύριος ὁ Θεὸς σου σὲ ἐβάστασε, καθὼς βαστάζει ἄνθρωπος τὸν υἱὸν αὑτοῦ, κατὰ πᾶσαν τὴν ὁδὸν τὴν ὁποίαν περιεπατήσατε ἑωσοῦ ἤλθετε εἰς τοῦτον τὸν τόπον.

32

κατὰ τοῦτο ὅμως δὲν ἐπιστεύσατε εἰς Κύριον τὸν Θεὸν σας,

33

ὅστις προεπορεύετο ἔμπροσθέν σας ἐν τῇ ὁδῷ, διὰ νὰ σᾶς εὑρίσκῃ τόπον στρατοπεδεύσεως, τὴν μὲν νύκτα διὰ πυρός, διὰ νὰ δεικνύῃ εἰς ἐσᾶς τὴν ὁδὸν καθ᾿ ἥν ἔπρεπε νὰ βαδίζητε, τὴν δὲ ἡμέραν διὰ νεφέλης.

34

Καὶ ἤκουσεν ὁ Κύριος τὴν φωνήν τῶν λόγων σας καὶ ὠργίσθη, καὶ ὥμοσε λέγων,

35

Οὐδεὶς ἐκ τῶν ἀνθρώπων τούτων τῆς κακῆς ταύτης γενεᾶς θέλει ἰδεῖ τὴν γῆν τὴν καλήν, τὴν ὁποίαν ὥμοσα νὰ δώσω εἰς τοὺς πατέρας σας,

36

ἐκτὸς Χάλεβ υἱοῦ τοῦ Ἰεφοννή· οὗτος θέλει ἰδεῖ αὐτήν, καὶ εἰς τοῦτον θέλω δώσει τὴν γῆν, εἰς τὴν ὁποίαν ἐπάτησε καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ, διότι οὗτος ἐντελῶς ἠκολούθησε τὸν Κύριον.

37

Καὶ κατ᾿ ἐμοῦ ἐθυμώθη ὁ Κύριος διὰ σᾶς, λέγων, Οὐδὲ σὺ θέλεις εἰσέλθει ἐκεῖ·

38

Ἰησοῦς ὁ υἱὸς τοῦ Ναυή, ὁ παριστάμενος ἐνώπιόν σου, οὗτος θέλει εἰσέλθει ἐκεῖ· ἐνίσχυσον αὐτόν, διότι αὐτὸς θέλει κληροδοτήσει αὐτήν εἰς τὸν Ἰσραήλ·

39

καὶ τὰ παιδία σας, τὰ ὁποῖα ἐλέγετε ὅτι θέλουσι γείνει λάφυρον, καὶ οἱ υἱοὶ σας, οἵτινες τὴν σήμερον δὲν γνωρίζουσι καλὸν ἤ κακόν, αὐτοὶ θέλουσιν εἰσέλθει ἐκεῖ καὶ εἰς αὐτοὺς θέλω δώσει αὐτήν, καὶ αὐτοὶ θέλουσι κληρονομήσει αὐτήν·

40

σεῖς ὅμως ἐπιστρέψατε καὶ ὑπάγετε εἰς τὴν ἔρημον, κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης.

41

Τότε ἀπεκρίθητε καὶ εἴπετε πρὸς ἐμέ, Ἡμαρτήσαμεν εἰς τὸν Κύριον· ἡμεῖς θέλομεν ἀναβῆ καὶ πολεμήσει κατὰ πάντα ὅσα προσέταξεν εἰς ἡμᾶς Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν. Καὶ ζωσθέντες ἕκαστος τὰ πολεμικὰ ὅπλα αὑτοῦ, ἦσθε προπετεῖς νὰ ἀναβῆτε εἰς τὸ ὄρος.

42

Καὶ εἶπε Κυριος πρὸς ἐμέ, Εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Μή ἀναβῆτε μηδὲ πολεμήσητε, διότι ἐγὼ δὲν εἶμαι ἐν μέσῳ ὑμῶν, διὰ νὰ μή συντριφθῆτε ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σας.

43

Οὕτως ἐλάλησα πρὸς ἐσᾶς· καὶ δὲν εἰσηκούσατε, ἀλλ᾿ ἠπειθήσατε εἰς τὴν προσταγήν τοῦ Κυρίου, καὶ θρασυνόμενοι ἀνέβητε εἰς τὸ ὄρος.

44

Καὶ ἐξῆλθον οἱ Ἀμορραῖοι, οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ, εἰς συνάντησιν ὑμῶν καὶ κατεδίωξαν ὑμᾶς, καθὼς κάμνουσιν αἱ μέλισσαι, καὶ ἐπάταξαν ὑμᾶς ἐν Σηείρ, ἕως Ὁρμά.

45

Τότε ἐπιστρέψαντες ἐκλαύσατε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· ἀλλ᾿ ὁ Κύριος δὲν εἰσήκουσε τῆς φωνῆς ὑμῶν οὐδὲ ἔδωκεν εἰς ὑμᾶς ἀκρόασιν.

46

Καὶ ἐμείνατε ἐν Κάδης ἡμέρας πολλάς, ὁσασδήποτε ἡμέρας ἐμείνατε.