Γαλάτες 3

1

Ὦ ἀνόητοι Γαλάται, τίς σᾶς ἐβάσκανεν, ὥστε νὰ μή πείθησθε εἰς τὴν ἀλήθειαν σεῖς, ἔμπροσθεν εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ὁποίων ὁ Ἰησοῦς Χριστός, διεγράφη ἐσταυρωμένος μεταξὺ σας;

2

Τοῦτο μόνον θέλω νὰ μάθω ἀπὸ σᾶς· Ἐξ ἔργων νόμου ἐλάβετε τὸ Πνεῦμα, ἤ ἐξ ἀκοῆς τῆς πίστεως;

3

τόσον ἀνόητοι εἶσθε; ἀφοῦ ἠρχίσατε μὲ τὸ Πνεῦμα, τώρα τελειόνετε μὲ τὴν σάρκα;

4

εἰς μάτην ἐπάθετε τόσα; ἄν μόνον εἰς μάτην.

5

Ἐκεῖνος λοιπὸν ὅστις χορηγεῖ εἰς ἐσᾶς τὸ Πνεῦμα καὶ ἐνεργεῖ θαύματα μεταξὺ σας, ἐξ ἔργων νόμου κάμνει ταῦτα ἤ ἐξ ἀκοῆς πίστεως;

6

καθὼς ὁ Ἀβραὰμ ἐπίστευσεν εἰς τὸν Θεόν, καὶ ἐλογίσθη εἰς αὐτὸν εἰς δικαιοσύνην.

7

Ἐξεύρετε λοιπὸν ὅτι οἱ ὄντες ἐκ πίστεως, οὗτοι εἶναι υἱοὶ τοῦ Ἀβραάμ.

8

Προϊδοῦσα δὲ ἡ γραφή ὅτι ἐκ πίστεως δικαιόνει τὰ ἔθνη ὁ Θεός, προήγγειλεν εἰς τὸν Ἀβραὰμ ὅτι θέλουσιν εὐλογηθῆ ἐν σοὶ πάντα τὰ ἔθνη.

9

Ὥστε οἱ ὄντες ἐκ πίστεως εὐλογοῦνται μετὰ τοῦ πιστοῦ Ἀβραάμ.

10

Διότι ὅσοι εἶναι ἐξ ἔργων νόμου, ὑπὸ κατάραν εἶναι· ἐπειδή εἶναι γεγραμμένον· Ἐπικατάρατος πᾶς ὅστις δὲν ἐμμένει ἐν πᾶσι τοῖς γεγραμμένοις ἐν τῷ βιβλίῳ τοῦ νόμου, ὥστε νὰ πράξῃ αὐτά.

11

Ὅτι δὲ οὐδεὶς δικαιοῦται διὰ τοῦ νόμου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, εἶναι φανερόν, διότι ὁ δίκαιος θέλει ζήσει ἐκ πίστεως,

12

ὁ δὲ νόμος δὲν εἶναι ἐκ πίστεως· ἀλλ᾿ ὁ ἄνθρωπος ὁ πράττων αὐτὰ θέλει ζήσει δι᾿ αὐτῶν.

13

Ὁ Χριστὸς ἐξηγόρασεν ἡμᾶς ἐκ τῆς κατάρας τοῦ νόμου, γενόμενος κατάρα ὑπὲρ ἡμῶν· διότι εἶναι γεγραμμένον· Ἐπικατάρατος πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου.

14

Διὰ νὰ ἔλθῃ εἰς τὰ ἔθνη ἡ εὐλογία τοῦ Ἀβραὰμ διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὥστε νὰ λάβωμεν τὴν ἐπαγγελίαν τοῦ Πνεύματος διὰ τῆς πίστεως.

15

Ἀδελφοί, κατὰ ἄνθρωπον ὁμιλῶ· ὅμως καὶ ἀνθρώπου διαθήκην κεκυρωμένην οὐδεὶς ἀθετεῖ ἤ προσθέτει εἰς αὐτήν.

16

Πρὸς δὲ τὸν Ἀβραὰμ ἐλαλήθησαν αἱ ἐπαγγελίαι καὶ πρὸς τὸ σπέρμα αὐτοῦ· δὲν λέγει, Καὶ πρὸς τὰ σπέρματα, ὡς περὶ πολλῶν, ἀλλ᾿ ὡς περὶ ἑνός, Καὶ πρὸς τὸ σπέρμα σου, ὅστις εἶναι ὁ Χριστός.

17

Τοῦτο δὲ λέγω· ὅτι διαθήκην προκεκυρωμένην εἰς τὸν Χριστὸν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ὁ μετὰ ἔτη τετρακόσια τριάκοντα γενόμενος νόμος δὲν ἀκυρόνει, ὥστε νὰ καταργήσῃ τὴν ἐπαγγελίαν.

18

Διότι ἐὰν ἡ κληρονομία ἦναι ἐκ νόμου, δὲν εἶναι πλέον ἐξ ἐπαγγελίας· ἀλλ᾿ εἰς τὸν Ἀβραὰμ δι᾿ ἐπαγγελίας ἐχάρισε ταύτην ὁ Θεός.

19

Διὰ τί λοιπὸν ἐδόθη ὁ νόμος; Ἐξ αἰτίας τῶν παραβάσεων προσετέθη, ἑωσοῦ ἔλθῃ τὸ σπέρμα, πρὸς τὸ ὁποῖον ἔγεινεν ἡ ἐπαγγελία, διαταχθεὶς δι᾿ ἀγγέλων διὰ χειρὸς μεσίτου·

20

ὁ δὲ μεσίτης δὲν εἶναι ἑνός, ὁ Θεὸς ὅμως εἶναι εἷς.

21

Ὁ νόμος λοιπὸν ἐναντίος τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ εἶναι; Μή γένοιτο. Διότι ἐὰν ἤθελε δοθῆ νόμος δυνάμενος νὰ ζωοποιήσῃ, ἡ δικαιοσύνη ἤθελεν εἶσθαι τῳόντι ἐκ τοῦ νόμου·

22

ἡ γραφή ὅμως συνέκλεισε τὰ πάντα ὑπὸ τὴν ἁμαρτίαν, διὰ νὰ δοθῇ ἡ ἐπαγγελία ἐκ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ εἰς τοὺς πιστεύοντας.

23

Πρὶν δὲ ἔλθῃ ἡ πίστις, ἐφρουρούμεθα ὑπὸ τὸν νόμον συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν πίστιν, ἥτις ἔμελλε νὰ ἀποκαλυφθῆ.

24

Ὥστε ὁ νόμος ἔγεινε παιδαγωγὸς ἡμῶν εἰς τὸν Χριστόν, διὰ νὰ δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως.

25

ἀφοῦ ὅμως ἦλθεν ἡ πίστις, δὲν εἴμεθα πλέον ὑπὸ παιδαγωγόν.

26

Διότι πάντες εἶσθε υἱοὶ Θεοῦ διὰ τῆς πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

27

ἐπειδή ὅσοι ἐβαπτίσθητε εἰς Χριστόν, Χριστὸν ἐνεδύθητε.

28

Δὲν εἶναι πλέον Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, δὲν εἶναι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, δὲν εἶναι ἄρσεν καὶ θῆλυ· διότι πάντες σεῖς εἶσθε εἷς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·

29

ἐὰν δὲ ἦσθε τοῦ Χριστοῦ, ἄρα εἶσθε σπέρμα τοῦ Ἀβραὰμ καὶ κατὰ τὴν ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.