Πράξεις 21

1

Καθὼς δὲ ἀποσπασθέντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀπεπλεύσαμεν, ἤλθομεν κατ᾿ εὐθεῖαν εἰς τὴν Κῶν, τὴν δὲ ἀκόλουθον ἡμέραν εἰς τὴν Ῥόδον, καὶ ἐκεῖθεν εἰς Πάταρα.

2

Καὶ εὑρόντες πλοῖον μέλλον νὰ περάσῃ εἰς Φοινίκην, ἐπέβημεν εἰς αὐτὸ καὶ ἀπεπλεύσαμεν.

3

Καὶ ἀφοῦ διεκρίναμεν μακρόθεν τὴν Κύπρον καὶ ἀφήκαμεν αὐτήν ἀριστερά, ἐπλέομεν εἰς Συρίαν, καὶ κατέβημεν εἰς Τύρον· διότι ἐκεῖ ἔμελλε τὸ πλοῖον νὰ ἐκβάλῃ τὸ φορτίον αὑτοῦ.

4

Καὶ εὑρόντες τοὺς μαθητάς, ἐμείναμεν αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρας· οἵτινες ἔλεγον πρὸς τὸν Παῦλον διὰ τοῦ Πνεύματος νὰ μή ἀναβῇ εἰς Ἱερουσαλήμ.

5

Ἀφοῦ δὲ ἐτελειώσαμεν τὰς ἡμέρας ἐκείνας, ἐξελθόντες ἐπορευόμεθα καὶ προέπεμπον ἡμᾶς πάντες σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοις ἕως ἔξω τῆς πόλεως, καὶ γονατίσαντες ἐπὶ τὸν αἰγιαλὸν προσηυχήθημεν,

6

καὶ ἀσπασθέντες ἀλλήλους ἐπέβημεν εἰς τὸ πλοῖον, ἐκεῖνοι δὲ ὑπέστρεψαν εἰς τὰ ἴδια.

7

Καὶ ἡμεῖς τελειώσαντες τὸν πλοῦν ἀπὸ Τύρου κατηντήσαμεν εἰς Πτολεμαΐδα, καὶ ἀσπασθέντες τοὺς ἀδελφοὺς ἐμείναμεν παρ᾿ αὐτοῖς μίαν ἡμέραν.

8

Τῇ δὲ ἐπαύριον, ὁ Παῦλος καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἀναχωρήσαντες, ἤλθομεν εἰς Καισάρειαν· καὶ εἰσελθόντες εἰς τὸν οἶκον Φιλίππου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, τοῦ ὄντος ἐκ τῶν ἑπτά, ἐμείναμεν παρ᾿ αὐτῷ.

9

Εἶχε δὲ οὗτος τέσσαρας θυγατέρας παρθένους, αἵτινες προεφήτευον.

10

Καὶ ἐνῷ διετρίβομεν ἐκεῖ ἡμέρας πολλάς, κατέβη ἀπὸ τῆς Ἰουδαίας προφήτης τις ὀνόματι Ἄγαβος,

11

καὶ ἐλθὼν πρὸς ἡμᾶς, ἔλαβε τὴν ζώνην τοῦ Παύλου καὶ δέσας τὰς χεῖρας ἑαυτοῦ καὶ τοὺς πόδας εἶπε· Ταῦτα λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ Ἃγιον· Τὸν ἄνδρα, τοῦ ὁποίου εἶναι ἡ ζώνη αὕτη, οὕτω θέλουσι δέσει ἐν Ἱερουσαλήμ οἱ Ἰουδαῖοι καὶ θέλουσι παραδώσει εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἐθνῶν.

12

Καὶ ὡς ἠκούσαμεν ταῦτα, παρεκαλοῦμεν αὐτὸν καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ ἐντόπιοι νὰ μή ἀναβῇ εἰς Ἱερουσαλήμ.

13

Ὁ Παῦλος ὅμως ἀπεκρίθη· Τί κάμνετε, κλαίοντες καὶ καταθλίβοντες τὴν καρδίαν μου; ἐπειδή ἐγὼ οὐχὶ μόνον νὰ δεθῶ, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποθάνω εἰς Ἱερουσαλήμ εἶμαι ἕτοιμος ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ.

14

Καὶ ἐπειδή δὲν ἐπείθετο, ἡσυχάσαμεν εἰπόντες· Ἄς γείνῃ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου.

15

Μετὰ δὲ τὰς ἡμέρας ταύτας ἑτοιμάσαντες τὴν ἀποσκευήν ἡμῶν, ἀνεβαίνομεν εἰς Ἱερουσαλήμ·

16

ἦλθον δὲ μεθ᾿ ἡμῶν καὶ τινὲς τῶν μαθητῶν ἐκ τῆς Καισαρείας, φέροντες Μνάσωνά τινα Κύπριον, παλαιὸν μαθητήν, παρὰ τῷ ὁποίῳ ἐμέλλομεν νὰ ξενισθῶμεν.

17

Καὶ ἀφοῦ ἤλθομεν εἰς Ἱεροσόλυμα, μετὰ χαρᾶς ἐδέχθησαν ἡμᾶς οἱ ἀδελφοί.

18

τὴν δὲ ἀκόλουθον ἡμέραν ὑπῆγεν ὁ Παῦλος μεθ᾿ ἡμῶν πρὸς τὸν Ἰάκωβον, καὶ ἦλθον πάντες οἱ πρεσβύτεροι.

19

Καὶ ἀσπασθεὶς αὐτούς, διηγεῖτο καθ᾿ ἕν ἕκαστον ὅσα ἔκαμεν ὁ Θεὸς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν διὰ τῆς διακονίας αὐτοῦ.

20

Ἐκεῖνοι δὲ ἀκούσαντες ἐδόξαζον τὸν Κύριον, καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· Βλέπεις, ἀδελφέ, πόσαι μυριάδες εἶναι ἐκ τῶν Ἰουδαίων οἵτινες ἐπίστευσαν, καὶ πάντες εἶναι ζηλωταὶ τοῦ νόμου.

21

Ἔμαθον δὲ περὶ σοῦ ὅτι διδάσκεις πάντας τοὺς μεταξὺ τῶν ἐθνῶν Ἰουδαίους νὰ ἀποστατήσωσιν ἀπὸ τοῦ Μωϋσέως, λέγων νὰ μή περιτέμνωσι τὰ τέκνα αὑτῶν μηδὲ νὰ περιπατῶσι κατὰ τὰ ἔθιμα.

22

Τί εἶναι λοιπόν; μέλλει βεβαίως νὰ συναχθῇ πλῆθος· διότι θέλουσιν ἀκούσει ὅτι ἦλθες.

23

Κάμε λοιπὸν τοῦτο, τὸ ὁποῖον σοὶ λέγομεν· Εὑρίσκονται παρ᾿ ἡμῖν τέσσαρες ἄνδρες, οἵτινες ἔχουσιν εὐχήν ἐφ᾿ ἑαυτῶν·

24

παράλαβε τούτους καὶ καθαρίσθητι μετ᾿ αὐτῶν καὶ δαπάνησον δι᾿ αὐτοὺς διὰ νὰ ξυρισθῶσι τὴν κεφαλήν, καὶ νὰ γνωρίσωσι πάντες ὅτι δὲν ὑπάρχει οὐδὲν ἐκ τῶν ὅσα ἔμαθον περὶ σοῦ, ἀλλ᾿ ἀκολουθεῖς καὶ σὺ φυλάττων τὸν νόμον.

25

Περὶ δὲ τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐπίστευσαν, ἡμεῖς ἐγράψαμεν, ἀποφασίσαντες νὰ μή φυλάττωσι μηδὲν τοιοῦτον, παρὰ μόνον νὰ ἀπέχωσιν ἀπὸ τοῦ εἰδωλοθύτου καὶ τοῦ αἵματος καὶ πνικτοῦ καὶ πορνείας.

26

Τότε ὁ Παῦλος παραλαβὼν τοὺς ἄνδρας, τὴν ἀκόλουθον ἡμέραν καθαρισθεὶς μετ᾿ αὐτῶν εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἱερόν, διαγγέλλων πότε ἐκπληροῦνται αἱ ἡμέραι τοῦ καθαρισμοῦ, ὅτε θέλει γείνει προσφορὰ ὑπὲρ ἑνὸς ἑκάστου αὐτῶν.

27

Ὡς δὲ ἔμελλον αἱ ἑπτὰ ἡμέραι νὰ συντελεσθῶσιν, οἱ ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι ἰδόντες αὐτὸν ἐν τῷ ἱερῷ, ἐτάραξαν πάντα τὸν ὄχλον καὶ ἔβαλον τὰς χεῖρας ἐπ᾿ αὐτόν,

28

κράζοντες· Ἄνδρες Ἰσραηλῖται, βοηθεῖτε· οὗτος εἶναι ὁ ἄνθρωπος, ὅστις διδάσκει πάντας πανταχοῦ ἐναντίον τοῦ λαοῦ καὶ τοῦ νόμου καὶ τοῦ τόπου τούτου· πρὸς τούτοις δὲ εἰσήγαγε καὶ Ἕλληνας εἰς τὸ ἱερὸν καὶ ἐβεβήλωσε τὸν ἅγιον τοῦτον τόπον·

29

διότι εἶχον ἰδεῖ προλαβόντως Τρόφιμον τὸν Ἐφέσιον μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ πόλει, τὸν ὁποῖον ἐνόμιζον ὅτι ὁ Παῦλος εἰσήγαγεν εἰς τὸ ἱερόν.

30

Καὶ ἐκινήθη ἡ πόλις ὅλη καὶ ἔγεινε συρροή τοῦ λαοῦ, καὶ πιάσαντες τὸν Παῦλον ἔσυρον αὐτὸν ἔξω τοῦ ἱεροῦ, καὶ εὐθὺς ἐκλείσθησαν αἱ θύραι.

31

Ἐνῷ δὲ ἐζήτουν νὰ θανατώσωσιν αὐτόν, ἀνέβη ἡ φήμη εἰς τὸν χιλίαρχον τοῦ τάγματος, ὅτι ὅλη ἡ Ἱερουσαλήμ εἶναι τεταραγμένη·

32

ὅστις παραλαβὼν εὐθὺς στρατιώτας καὶ ἑκατοντάρχους, ἔδραμε κάτω πρὸς αὐτούς. Οἱ δὲ ἰδόντες τὸν χιλίαρχον καὶ τοὺς στρατιώτας, ἔπαυσαν νὰ τύπτωσι τὸν Παῦλον.

33

Τότε πλησιάσας ὁ χιλίαρχος, ἐπίασεν αὐτὸν καὶ προσέταξε νὰ δεθῇ μὲ δύο ἁλύσεις, καὶ ἠρώτα τίς ἦτο καὶ τί εἶχε πράξει.

34

Καὶ ἐφώναζον μεταξὺ τοῦ ὄχλου ἄλλοι ἄλλο τι καὶ ἄλλοι ἄλλο· μή δυνάμενος δὲ διὰ τὸν θόρυβον νὰ μάθῃ τὸ βέβαιον, προσέταξε νὰ φερθῇ εἰς τὸ φρούριον.

35

Ὅτε δὲ ἔφθασεν εἰς τὰς βαθμίδας, συνέβη νὰ βαστάζηται ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν διὰ τὴν βίαν τοῦ ὄχλου·

36

ἐπειδή τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ ἠκολούθει, κράζον· Σήκωσον αὐτόν.

37

Ἐνῷ δὲ ἔμελλεν ὁ Παῦλος νὰ εἰσαχθῇ εἰς τὸ φρούριον, λέγει πρὸς τὸν χιλίαρχον· Μοὶ εἶναι συγκεχωρημένον νὰ σοὶ εἴπω τι; Ὁ δὲ εἶπεν· Ἐξεύρεις Ἑλληνικά;

38

δὲν εἶσαι σὺ τάχα ὁ Αἰγύπτιος, ὁ πρὸ τῶν ἡμερῶν τούτων διεγείρας εἰς ἀποστασίαν καὶ ἐκβαλὼν εἰς τὴν ἔρημον τοὺς τετρακισχιλίους ἄνδρας φονεῖς;

39

Καὶ ὁ Παῦλος εἶπεν· Ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπος Ἰουδαῖος ἐκ τῆς Ταρσοῦ, πολίτης ἐπισήμου πόλεως τῆς Κιλικίας καὶ σὲ παρακαλῶ, δὸς μοι τὴν ἄδειαν νὰ λαλήσω πρὸς τὸν λαόν.

40

Καὶ ἀφοῦ ἔδωκεν εἰς αὐτὸν τὴν ἄδειαν, ὁ Παῦλος, σταθεὶς ἐπὶ τῶν βαθμίδων, ἔσεισε τὴν χεῖρα εἰς τὸν λαόν· καὶ γενομένης σιωπῆς μεγάλης, ἐλάλησεν εἰς τὴν Ἑβραϊκήν διάλεκτον, λέγων·