Μάρκος 1

1

Ἀρχή τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

2

Καθὼς εἶναι γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις· Ἰδού, ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὅστις θέλει κατασκευάσει τὴν ὁδὸν σου ἔμπροσθέν σου·

3

Φωνή βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν τοῦ Κυρίου, εὐθείας κάμετε τὰς τρίβους αὐτοῦ.

4

Ἦτο ὁ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ κηρύττων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.

5

Καὶ ἐξήρχοντο πρὸς αὐτὸν ὅλος ὁ τόπος τῆς Ἰουδαίας καὶ οἱ Ἱεροσολυμῖται, καὶ ἐβαπτίζοντο πάντες ἐν τῷ Ἰορδάνῃ ποταμῷ ὑπ᾿ αὐτοῦ, ἐξομολογούμενοι τὰς ἁμαρτίας αὑτῶν.

6

Ἦτο δὲ ὁ Ἰωάννης ἐνδεδυμένος τρίχας καμήλου καὶ ἔχων ζώνην δερματίνην περὶ τὴν ὀσφὺν αὑτοῦ, καὶ τρώγων ἀκρίδας καὶ μέλι ἄγριον.

7

Καὶ ἐκήρυττε, λέγων· Ἔρχεται ὁ ἰσχυρότερός μου ὀπίσω μου, τοῦ ὁποίου δὲν εἶμαι ἄξιος σκύψας νὰ λύσω τὸ λωρίον τῶν ὑποδημάτων αὐτοῦ.

8

Ἐγὼ μὲν σᾶς ἐβάπτισα ἐν ὕδατι, αὐτὸς δὲ θέλει σᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι Ἁγίῳ.

9

Καὶ ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ Ναζαρὲτ τῆς Γαλιλαίας καὶ ἐβαπτίσθη ὑπὸ Ἰωάννου εἰς τὸν Ἰορδάνην.

10

Καὶ εὐθὺς ἐνῷ ἀνέβαινεν ἀπὸ τοῦ ὕδατος, εἶδε τοὺς οὐρανοὺς σχιζομένους καὶ τὸ Πνεῦμα καταβαῖνον ὡς περιστερὰν ἐπ᾿ αὐτόν·

11

καὶ φωνή ἔγεινεν ἐκ τῶν οὐρανῶν· Σὺ εἶσαι ὁ Υἱὸς μου ὁ ἀγαπητός, εἰς τὸν ὁποῖον εὐηρεστήθην.

12

Καὶ εὐθὺς τὸ Πνεῦμα ἐκβάλλει αὐτὸν εἰς τὴν ἔρημον·

13

καὶ ἦτο ἐκεῖ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἡμέρας τεσσαράκοντα πειραζόμενος ὑπὸ τοῦ Σατανᾶ, καὶ ἦτο μετὰ τῶν θηρίων, καὶ οἱ ἄγγελοι ὑπηρέτουν αὐτόν.

14

Ἀφοῦ δὲ παρεδόθη ὁ Ἰωάννης, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Γαλιλαίαν κηρύττων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ

15

καὶ λέγων ὅτι ἐπληρώθη ὁ καιρὸς καὶ ἐπλησίασεν ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ· μετανοεῖτε καὶ πιστεύετε εἰς τὸ εὐαγγέλιον.

16

Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας, εἶδε τὸν Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ῥίπτοντας δίκτυον εἰς τὴν θάλασσαν· διότι ἦσαν ἁλιεῖς·

17

καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς· Ἔλθετε ὀπίσω μου, καὶ θέλω σας κάμει νὰ γείνητε ἁλιεῖς ἀνθρώπων.

18

Καὶ εὐθὺς ἀφήσαντες τὰ δίκτυα αὑτῶν, ἠκολούθησαν αὐτόν.

19

Καὶ προχωρήσας ἐκεῖθεν ὀλίγον, εἶδεν Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ αὐτοὺς ἐν τῷ πλοίῳ ἐπισκευάζοντας τὰ δίκτυα,

20

καὶ εὐθὺς ἐκάλεσεν αὐτούς. Καὶ ἀφήσαντες τὸν πατέρα αὑτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν, ὑπῆγον ὀπίσω αὐτοῦ.

21

Καὶ εἰσέρχονται εἰς Καπερναούμ· καὶ εὐθὺς ἐν τῷ σαββάτῳ εἰσελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν συναγωγήν ἐδίδασκε.

22

Καὶ ἐξεπλήττοντο διὰ τὴν διδαχήν αὐτοῦ· διότι ἐδίδασκεν αὐτοὺς ὡς ἔχων ἐξουσίαν, καὶ οὐχὶ ὡς οἱ γραμματεῖς.

23

Καὶ ἦτο ἐν τῇ συναγωγῇ αὐτῶν ἄνθρωπος ἔχων πνεῦμα ἀκάθαρτον, καὶ ἀνέκραξε,

24

λέγων· Φεῦ, τί εἶναι μεταξὺ ἡμῶν καὶ σοῦ, Ἰησοῦ Ναζαρηνέ; ἦλθες νὰ μᾶς ἀπολέσῃς; σὲ γνωρίζω τίς εἶσαι, ὁ Ἃγιος τοῦ Θεοῦ.

25

Καὶ ἐπετίμησεν αὐτὸ ὁ Ἰησοῦς, λέγων· Σιώπα καὶ ἔξελθε ἐξ αὐτοῦ.

26

Καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον, ἀφοῦ ἐσπάραξεν αὐτὸν καὶ ἔκραξε μετὰ φωνῆς μεγάλης, ἐξῆλθεν ἐξ αὐτοῦ.

27

Καὶ πάντες ἐξεπλάγησαν, ὥστε συνεζήτουν πρὸς ἀλλήλους, λέγοντες· Τί εἶναι τοῦτο; τίς αὕτη ἡ νέα διδαχή, διότι μετὰ ἐξουσίας προστάζει καὶ τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα, καὶ ὑπακούουσιν εἰς αὐτόν;

28

Ἐξῆλθε δὲ ἡ φήμη αὐτοῦ εὐθὺς εἰς ὅλην τὴν περίχωρον τῆς Γαλιλαίας.

29

Καὶ εὐθὺς ἐξελθόντες ἐκ τῆς συναγωγῆς, ἦλθον εἰς τὴν οἰκίαν Σίμωνος καὶ Ἀνδρέου μετὰ τοῦ Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου.

30

Ἡ δὲ πενθερὰ τοῦ Σίμωνος ἦτο κατάκοιτος πάσχουσα πυρετόν. Καὶ εὐθὺς ἐλάλησαν πρὸς αὐτὸν περὶ αὐτῆς.

31

Καὶ πλησιάσας ἤγειρεν αὐτήν πιάσας τὴν χεῖρα αὐτῆς, καὶ ἀφῆκεν αὐτήν ὁ πυρετὸς εὐθύς, καὶ ὑπηρέτει αὐτούς.

32

Ἀφοῦ δὲ ἔγεινεν ἑσπέρα, ὅτε ἔδυσεν ὁ ἥλιος, ἔφεραν πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς πάσχοντας καὶ τοὺς δαιμονιζομένους·

33

καὶ ἡ πόλις ὅλη ἦτο συνηγμένη ἔμπροσθεν τῆς θύρας·

34

καὶ ἐθεράπευσε πολλοὺς πάσχοντας διαφόρους ἀρρωστίας, καὶ δαιμόνια πολλὰ ἐξέβαλε, καὶ δὲν ἄφινε τὰ δαιμόνια νὰ λαλῶσιν, ἐπειδή ἐγνώριζον αὐτόν.

35

Καὶ τὸ πρωΐ ἐνῷ ἦτο ὄρθρος βαθύς, σηκωθεὶς ἐξῆλθε· καὶ ὑπῆγεν εἰς ἔρημον τόπον καὶ ἐκεῖ προσηύχετο.

36

Καὶ ἔδραμον κατόπιν αὐτοῦ ὁ Σίμων καὶ οἱ μετ᾿ αὐτοῦ,

37

καὶ εὑρόντες αὐτὸν λέγουσι πρὸς αὐτὸν ὅτι πάντες σε ζητοῦσι.

38

Καὶ λέγει πρὸς αὐτούς· Ἄς ὑπάγωμεν εἰς τὰς πλησίον κωμοπόλεις, διὰ νὰ κηρύξω καὶ ἐκεῖ· ἐπειδή διὰ τοῦτο ἐξῆλθον.

39

Καὶ ἐκήρυττεν ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν εἰς ὅλην τὴν Γαλιλαίαν καὶ ἐξέβαλλε τὰ δαιμόνια.

40

Καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτὸν λεπρὸς παρακαλῶν αὐτὸν καὶ γονυπετῶν ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ λέγων πρὸς αὐτὸν ὅτι, ἐὰν θέλῃς, δύνασαι νὰ μὲ καθαρίσῃς.

41

Ὁ δὲ Ἰησοῦς σπλαγχνισθείς, ἐξέτεινε τὴν χεῖρα καὶ ἤγγισεν αὐτὸν καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· Θέλω, καθαρίσθητι.

42

Καὶ ὡς εἶπε τοῦτο, εὐθὺς ἔφυγεν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἡ λέπρα, καὶ ἐκαθαρίσθη.

43

Καὶ προστάξας αὐτὸν ἐντόνως, εὐθὺς ἀπέπεμψεν αὐτόν

44

καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· Πρόσεχε μή εἴπῃς πρὸς μηδένα μηδέν, ἀλλ᾿ ὕπαγε, δεῖξον σεαυτὸν εἰς τὸν ἱερέα καὶ πρόσφερε περὶ τοῦ καθαρισμοῦ σου ὅσα προσέταξεν ὁ Μωϋσῆς διὰ μαρτυρίαν εἰς αὐτούς.

45

Ἀλλ᾿ ἐκεῖνος ἐξελθὼν ἤρχισε νὰ κηρύττῃ πολλὰ καὶ νὰ διαφημίζῃ τὸν λόγον, ὥστε πλέον δὲν ἠδύνατο αὐτὸς νὰ εἰσέλθῃ φανερὰ εἰς πόλιν, ἀλλ᾿ ἦτο ἔξω ἐν ἐρήμοις τόποις· καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτὸν πανταχόθεν.