Ἀριθμοί 16

1

Ὁ δὲ Κορὲ ὁ υἱὸς τοῦ Ἰσαάρ, υἱοῦ τοῦ Καάθ, υἱοῦ τοῦ Λευΐ, καὶ Δαθὰν καὶ Ἀβειρὼν οἱ υἱοὶ τοῦ Ἐλιάβ, καί Ὤν ὁ υἱὸς τοῦ Φαλέθ, υἱοὶ Ῥουβήν, ἐστασίασαν,

2

καὶ ἐσηκώθησαν ἐναντίον τοῦ Μωϋσέως μετὰ διακοσίων πεντήκοντα ἀνθρώπων ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἀρχηγῶν τῆς συναγωγῆς, συγκλήτων τῆς βουλῆς, ἀνδρῶν ὀνομαστῶν·

3

καὶ συνήχθησαν ἐναντίον τοῦ Μωϋσέως καὶ ἐναντίον τοῦ Ἀαρὼν καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς, Ἀρκεῖ εἰς ἐσᾶς, διότι πᾶσα ἡ συναγωγή, πάντες εἶναι ἅγιοι καὶ ὁ Κύριος εἶναι μεταξὺ αὐτῶν· καὶ διὰ τί ὑψόνεσθε ὑπεράνω τῆς συναγωγῆς τοῦ Κυρίου;

4

Ἀκούσας δὲ ὁ Μωϋσῆς ἔπεσε κατὰ πρόσωπον αὑτοῦ·

5

καὶ ἐλάλησε πρὸς τὸν Κορὲ καὶ πρὸς πᾶσαν τὴν συνοδίαν αὐτοῦ, λέγων, Τὸ πρωΐ θέλει φανερώσει ὁ Κύριος ποῖοι εἶναι αὐτοῦ καὶ ποῖος ἅγιος καὶ θέλει κάμει αὐτὸν νὰ πλησιάσῃ εἰς αὐτόν· καὶ ὅντινα ἐξέλεξε, τοῦτον θέλει κάμει νὰ πλησιάσῃ εἰς αὐτόν.

6

Τοῦτο κάμετε, Λάβετε εἰς ἑαυτοὺς θυμιατήρια, ὁ Κορὲ καὶ πᾶσα ἡ συνοδία αὐτοῦ·

7

καὶ βάλετε ἐπ᾿ αὐτὰ πῦρ καὶ ἐπιθέσατε θυμίαμα ἐπ᾿ αὐτὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου αὔριον· καὶ ὁ ἄνθρωπος τὸν ὁποῖον ἐκλέξῃ ὁ Κύριος, οὗτος θέλει εἶσθαι ἅγιος. Ἀρκεῖ εἰς ἐσᾶς, υἱοὶ Λευΐ.

8

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κορέ, Ἀκούσατε τώρα, υἱοὶ Λευΐ.

9

Μικρὸν πρᾶγμα εἶναι τοῦτο εἰς ἐσᾶς, ὅτι ἐξεχώρισεν ἐσᾶς ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ ἀπὸ τῆς συναγωγῆς τοῦ Ἰσραήλ, διὰ νὰ σᾶς φέρῃ πλησίον αὐτοῦ νὰ κάμνητε τὴν ὑπηρεσίαν τῆς σκηνῆς τοῦ Κυρίου καὶ νὰ στέκησθε ἔμπροσθεν τῆς συναγωγῆς, διὰ νὰ ὑπηρετῆτε εἰς αὐτοὺς;

10

καὶ ἀφοῦ σὲ ἔφερε πλησίον ἑαυτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀδελφοὺς σου τοὺς υἱοὺς Λευΐ μετὰ σοῦ, σεῖς ζητεῖτε καὶ τὴν ἱερατείαν;

11

οὕτω κάμνεις, σὺ καὶ πᾶσα ἡ συνοδία σου, οἵτινες εἶσθε συνηθροισμένοι ἐναντίον τοῦ Κυρίου· καὶ ὁ Ἀαρὼν τίς εἶναι, ὥστε νὰ γογγύζητε ἐναντίον αὐτοῦ;

12

Καὶ ἔστειλεν ὁ Μωϋσῆς νὰ καλέσῃ τὸν Δαθὰν καὶ τὸν Ἀβειρὼν τοὺς υἱοὺς Ἐλιάβ· οἱ δὲ εἶπον, Δὲν ἀναβαίνομεν·

13

μικρὸν εἶναι τοῦτο, ὅτι ἀνήγαγες ἡμᾶς ἐκ γῆς ῥεούσης γάλα καὶ μέλι, διὰ νὰ θανατώσῃς ἡμᾶς ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ὅτι ὡς ἄρχων θέλεις νὰ κατεξουσιάζῃς ἡμᾶς;

14

ἀλλὰ σὺ δὲν ἔφερες ἡμᾶς εἰς γῆν ῥέουσαν γάλα καὶ μέλι οὐδὲ ἔδωκας εἰς ἡμᾶς κληρονομίαν ἀγρῶν καὶ ἀμπελώνων· τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν ἀνθρώπων τούτων θέλεις νὰ ἐκβάλῃς; δὲν ἀναβαίνομεν.

15

Καὶ ἐβαρυθύμησεν ὁ Μωϋσῆς σφόδρα καὶ εἶπε πρὸς τὸν Κύριον, Μή ἐπιβλέψῃς εἰς τὴν προσφορὰν αὐτῶν· οὐδὲ ἕνα ὄνον ἀπ᾿ αὐτῶν ἔλαβον οὐδὲ ἔβλαψα τινὰ ἐξ αὐτῶν.

16

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Κορέ, Σὺ καὶ πᾶσα ἡ συνοδία σου νὰ ἦσθε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, σύ, καὶ αὐτοί, καὶ ὁ Ἀαρών, αὔριον·

17

καὶ λάβετε ἕκαστος τὸ θυμιατήριον αὑτοῦ καὶ ἐπιθέσατε θυμίαμα ἐπ᾿ αὐτὰ καὶ φέρετε ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, ἕκαστος τὸ θυμιατήριον αὑτοῦ, διακόσια πεντήκοντα θυμιατήρια· καὶ σύ, καὶ ὁ Ἀαρών, ἕκαστος τὸ θυμιατήριον αὑτοῦ.

18

Καὶ ἔλαβον ἕκαστος τὸ θυμιατήριον αὑτοῦ καὶ ἔβαλον ἐπ᾿ αὐτὰ πῦρ, καὶ ἐπέθεσαν ἐπ᾿ αὐτὰ θυμίαμα καὶ ἐστάθησαν εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου μετὰ τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρών.

19

Καὶ συνήγαγεν ἐναντίον αὐτῶν ὁ Κορὲ πᾶσαν τὴν συναγωγήν εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου. Καὶ ἡ δόξα τοῦ Κυρίου ἐφάνη εἰς πᾶσαν τὴν συναγωγήν.

20

Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρὼν λέγων,

21

Ἀποχωρίσθητε ἐκ μέσου τῆς συναγωγῆς ταύτης, διὰ νὰ ἐξαναλώσω αὐτοὺς διὰ μιᾶς.

22

Καὶ ἔπεσαν κατὰ πρόσωπον αὑτῶν, καὶ εἶπον, Ὦ Θεέ, Θεὲ τῶν πνευμάτων πάσης σαρκός, εἷς ἄνθρωπος ἡμάρτησε καὶ θέλεις ὀργισθῆ ἐναντίον πάσης τῆς συναγωγῆς;

23

Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,

24

Λάλησον πρὸς τὴν συναγωγήν, λέγων, Ἀναχωρήσατε ἀπὸ τῆς σκηνῆς τοῦ Κορέ, τοῦ Δαθὰν καὶ τοῦ Ἀβειρὼν κυκλόθεν.

25

Καὶ ἐσηκώθη ὁ Μωϋσῆς, καὶ ὑπῆγε πρὸς τὸν Δαθὰν καὶ Ἀβειρών· καὶ ἠκολούθησαν αὐτὸν οἱ πρεσβύτεροι τοῦ Ἰσραήλ.

26

Καὶ ἐλάλησε πρὸς τὴν συναγωγήν λέγων, Ἀποχωρίσθητε εὐθὺς ἀπὸ τῶν σκηνῶν τῶν ἀσεβῶν τούτων ἀνθρώπων καὶ μή ἐγγίσητε μηδὲν ἐκ τῶν ὅσα εἶναι αὐτῶν, διὰ νὰ μή ἀφανισθῆτε ἐν μέσῳ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὑτῶν.

27

Ἀνεχώρησαν λοιπὸν ἀπὸ τῆς σκηνῆς τοῦ Κορέ, τοῦ Δαθὰν καὶ τοῦ Ἀβειρὼν κυκλόθεν· καὶ ὁ Δαθὰν καὶ ὁ Ἀβειρὼν ἐξῆλθον, καὶ ἐστάθησαν εἰς τὴν θύραν τῶν σκηνῶν αὑτῶν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ οἰκογένειαι αὐτῶν.

28

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς, Ἐκ τούτου θέλετε γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος μὲ ἀπέστειλε διὰ νὰ πράξω πάντα τὰ ἔργα ταῦτα, καὶ ὅτι δὲν ἔπραξα ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ.

29

Ἐὰν οἱ ἄνθρωποι οὗτοι ἀποθάνωσι τὸν κοινὸν θάνατον πάντων τῶν ἀνθρώπων, ἤ ἐὰν γείνῃ ἀνταπόδοσις εἰς αὐτοὺς κατὰ τὴν ἀνταπόδοσιν πάντων τῶν ἀνθρώπων, δὲν μὲ ἀπέστειλεν ὁ Κύριος·

30

ἐὰν ὅμως ὁ Κύριος κάμῃ θαῦμα, καὶ ἀνοίξῃ ἡ γῆ τὸ στόμα αὑτῆς καὶ καταπίῃ αὐτοὺς καὶ πάντα τὰ αὐτῶν καὶ καταβῶσι ζῶντες εἰς τὸν δην, τότε θέλετε γνωρίσει ὅτι παρώξυναν οἱ ἄνθρωποι οὗτοι τὸν Κύριον.

31

Καὶ ὡς ἔπαυσε λαλῶν πάντας τοὺς λόγους τούτους, ἐσχίσθη τὸ ἔδαφος τὸ ὑποκάτω αὐτῶν.

32

Καὶ ἡ γῆ ἤνοιξε τὸ στόμα αὑτῆς καὶ κατέπιεν αὐτοὺς καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν καὶ πάντας τοὺς ἀνθρώπους τοὺς μετὰ τοῦ Κορὲ καὶ πᾶσαν τὴν περιουσίαν αὐτῶν.

33

Καὶ κατέβησαν αὐτοὶ καὶ πάντα τὰ αὐτῶν ζῶντες εἰς τὸν δην, καὶ ἡ γῆ ἐκλείσθη ἐπάνωθεν αὐτῶν· καὶ ἠφανίσθησαν ἐκ μέσου τῆς συναγωγῆς.

34

Καὶ πᾶς ὁ Ἰσραήλ ὁ πέριξ αὐτῶν ἔφυγον εἰς τὴν βοήν αὐτῶν, λέγοντες, Μήπως καταπίῃ καὶ ἡμᾶς ἡ γῆ.

35

Καὶ πῦρ ἐξῆλθε παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε τοὺς διακοσίους πεντήκοντα ἄνδρας τοὺς προσφέροντας τὸ θυμίαμα.

36

Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων,

37

Εἰπὲ πρὸς τὸν Ἐλεάζαρ τὸν υἱὸν Ἀαρὼν τοῦ ἱερέως, νὰ λάβῃ τὰ θυμιατήρια ἀπὸ τῆς πυρκαϊᾶς καὶ τὸ πῦρ σκόρπισον ἐκεῖ· διότι εἶναι ἡγιασμένα,

38

τὰ θυμιατήρια τούτων τῶν ἁμαρτησάντων ἐναντίον εἰς τὰς ψυχὰς αὑτῶν· καὶ ἄς κάμωσιν αὐτὰ πλάκας διὰ κάλυμμα τοῦ θυσιαστηρίου· ἐπειδή οὗτοι προσέφεραν αὐτὰ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ τοῦτο εἶναι ἡγιασμένα· καὶ θέλουσιν εἶσθαι διὰ σημεῖον εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ.

39

Καὶ ἔλαβεν Ἐλεάζαρ ὁ ἱερεὺς τὰ χάλκινα θυμιατήρια, τὰ ὁποῖα προσέφεραν οἱ καυθέντες· καὶ ἔκαμον αὐτὰ πλάκας διὰ νὰ καλύψωσι τὸ θυσιαστήριον·

40

πρὸς μνημόσυνον εἰς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, ὥστε μηδεὶς ἀλλογενής, μή ὤν ἐκ τοῦ σπέρματος τοῦ Ἀαρών, νὰ μή πλησιάζῃ διὰ νὰ προσφέρῃ θυμίαμα ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, διὰ νὰ μή γείνῃ ὡς ὁ Κορὲ καὶ ὡς ἡ συνοδία αὐτοῦ, καθὼς εἶπε Κύριος πρὸς αὐτὸν διὰ χειρὸς τοῦ Μωϋσέως.

41

τὴν δὲ ἀκόλουθον ἡμέραν πᾶσα ἡ συναγωγή τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἐγόγγυσαν ἐναντίον τοῦ Μωϋσέως καὶ τοῦ Ἀαρών, λέγοντες, Σεῖς ἐφονεύσατε τὸν λαὸν τοῦ Κυρίου.

42

Καὶ ἐνῷ ἡ συναγωγή ἦτο συνηθροισμένη ἐναντίον τοῦ Μωϋσέως καὶ ἐναντίον τοῦ Ἀαρών, ἀνέβλεψαν πρὸς τὴν σκηνήν τοῦ μαρτυρίου, καὶ ἰδού, ἡ νεφέλη ἐσκέπασεν αὐτήν, καὶ ἐφάνη ἡ δόξα τοῦ Κυρίου.

43

Καὶ ἦλθεν ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἀαρὼν ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.

44

Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν λέγων·

45

Ἀποσύρθητε ἐκ μέσου τῆς συναγωγῆς ταύτης, διὰ νὰ ἀναλώσω αὐτοὺς διὰ μιᾶς. Καὶ ἔπεσον κατὰ πρόσωπον αὑτῶν.

46

Καὶ εἶπεν ὁ Μωϋσῆς πρὸς τὸν Ἀαρών, Λάβε τὸ θυμιατήριον καὶ βάλε πῦρ εἰς αὐτὸ ἐκ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐπίθες θυμίαμα καὶ ὕπαγε ταχέως εἰς τὴν συναγωγήν καὶ κάμε ἐξιλέωσιν ὑπὲρ αὐτῶν· διότι ἐξῆλθεν ὀργή παρὰ τοῦ Κυρίου· ἡ πληγή ἤρχισε.

47

Καὶ ἔλαβε τὸ θυμιατήριον ὁ Ἀαρών, καθὼς ἐλάλησεν ὁ Μωϋσῆς, καὶ ἔδραμεν εἰς τὸ μέσον τῆς συναγωγῆς· καὶ ἰδού, ἡ πληγή εἶχεν ἀρχίσει ἐν τῷ λαῷ· καὶ ἐπέθεσε θυμίαμα καὶ ἔκαμεν ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ.

48

Καὶ ἐστάθη ἀναμέσον τῶν ἀποθανόντων καὶ τῶν ζώντων, καὶ ἔπαυσεν ἡ θραῦσις.

49

Ἦσαν δὲ οἱ ἀποθανόντες εἰς τὴν θραῦσιν δεκατέσσαρες χιλιάδες καὶ ἑπτακόσιοι, ἐκτὸς τῶν ἀποθανόντων ἐξ αἰτίας τοῦ Κορέ.

50

Καὶ ἐπέστρεψεν ὁ Ἀαρὼν πρὸς τὸν Μωϋσῆν, εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου· καὶ ἔπαυσεν ἡ θραῦσις.