Ζαχαρίας 2

1

Καὶ ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ἀνήρ καὶ σχοινίον μετρικὸν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ·

2

καὶ εἶπα, Ποῦ ὑπάγεις σύ; Ὁ δὲ εἶπε πρὸς ἐμέ, νὰ μετρήσω τὴν Ἱερουσαλήμ, διὰ νὰ ἴδω ποῖον τὸ πλάτος αὐτῆς καὶ ποῖον τὸ μῆκος αὐτῆς.

3

Καὶ ἰδού, ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ ἐξῆλθε, καὶ ἕτερος ἄγγελος ἐξῆλθεν εἰς συνάντησιν αὐτοῦ

4

καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν, Δράμε, λάλησον πρὸς τὸν νεανίαν τοῦτον, λέγων, Ἡ Ἱερουσαλήμ θέλει κατοικηθῆ ἀτειχίστως ἐξ αἰτίας τοῦ πλήθους τῶν ἐν αὐτῇ ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν·

5

διότι ἐγώ, λέγει Κύριος, θέλω εἶσθαι εἰς αὐτήν τεῖχος πυρὸς κύκλῳ καὶ θέλω εἶσθαι πρὸς δόξαν ἐν μέσῳ αὐτῆς.

6

Ὤ, ὤ· φεύγετε ἀπὸ τῆς γῆς τοῦ βορρᾶ, λέγει Κύριος· διότι σᾶς διεσκόρπισα πρὸς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ, λέγει Κύριος.

7

Ὤ, διασώθητι, Σιών, ἡ κατοικοῦσα μετὰ τῆς θυγατρὸς τῆς Βαβυλῶνος.

8

Διότι οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Μετὰ τὴν δόξαν μὲ ἀπέστειλε πρὸς τὰ ἔθνη, τὰ ὁποῖα σᾶς ἐλεηλάτησαν· διότι ὅστις ἐγγίζει ἐσᾶς, ἐγγίζει τὴν κόρην τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ.

9

Διότι, ἰδού, ἐγὼ θέλω σείσει τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτὰ καὶ θέλουσιν εἶσθαι λάφυρον εἰς τοὺς δουλεύοντας αὐτά· καὶ θέλετε γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων μὲ ἀπέστειλε.

10

Τέρπου καὶ εὐφραίνου, θύγατερ Σιών· διότι ἰδού, ἐγὼ ἔρχομαι καὶ θέλω κατοικήσει ἐν μέσῳ σοῦ, λέγει Κύριος.

11

Καὶ ἔθνη πολλὰ θέλουσιν ἑνωθῆ μετὰ τοῦ Κυρίου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ θέλουσιν εἶσθαι λαὸς μου, καὶ θέλω κατοικήσει ἐν μέσῳ σου, καὶ θέλει, γνωρίσει ὅτι ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων μὲ ἐξαπέστειλε πρὸς σέ.

12

Καὶ ὁ Κύριος θέλει κατακληρονομήσει τὸν Ἰούδαν διὰ μερίδα αὑτοῦ ἐν τῇ γῇ τῇ ἁγίᾳ καὶ θέλει ἐκλέξει πάλιν τὴν Ἱερουσαλήμ.

13

Σιώπα, πᾶσα σάρξ, ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· διότι ἐξηγέρθη ἀπὸ τῆς κατοικίας τῆς ἁγιότητος αὑτοῦ.