Ζαχαρίας 1

1

Ἐν τῷ ὀγδόῳ μηνί, τῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Δαρείου, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν, τὸν υἱὸν τοῦ Βαραχίου υἱοῦ τοῦ Ἰδδώ, τὸν προφήτην, λέγων,

2

Ὁ Κύριος ὠργίσθη μεγάλως ἐπὶ τοὺς πατέρας σας.

3

Διὰ τοῦτο εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Ἐπιστρέψατε πρὸς ἐμέ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ θέλω ἐπιστρέψει πρὸς ἐσᾶς, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων.

4

Μή γίνεσθε ὡς οἱ πατέρες σας, πρὸς τοὺς ὁποίους οἱ πρότεροι προφῆται ἔκραξαν λέγοντες, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων. Ἐπιστρέψατε τώρα ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ τῶν πράξεων ὑμῶν τῶν πονηρῶν· καὶ δὲν ὑπήκουσαν καὶ δὲν ἔδωκαν προσοχήν εἰς ἐμέ, λέγει Κύριος.

5

Οἱ πατέρες σας ποῦ εἶναι, καὶ οἱ προφῆται μήπως θέλουσι ζήσει εἰς τὸν αἰῶνα;

6

Ἀλλ᾿ οἱ λόγοι μου καὶ τὰ διατάγματά μου, τὰ ὁποῖα προσέταξα εἰς τοὺς δούλους μου τοὺς προφήτας, δὲν ἔφθασαν εἰς τοὺς πατέρας σας; καὶ αὐτοὶ ἐστράφησαν καὶ εἶπον, Καθὼς ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων ἐβουλεύθη νὰ κάμῃ εἰς ἡμᾶς, κατὰ τὰς ὁδοὺς ἡμῶν καὶ κατὰ τὰς πράξεις ἡμῶν, οὕτως ἔκαμεν εἰς ἡμᾶς.

7

Ἐν τῇ εἰκοστῇ τετάρτῃ ἡμέρᾳ τοῦ ἑνδεκάτου μηνός, ὅστις εἶναι ὁ μήν Σαβάτ, ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει τοῦ Δαρείου, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν υἱὸν τοῦ Βαραχίου υἱοῦ τοῦ Ἰδδὼ τὸν προφήτην, λέγων,

8

Εἶδον τὴν νύκτα καὶ ἰδού, ἄνθρωπος ἱππεύων ἐφ᾿ ἵππου κοκκίνου καὶ οὗτος ἵστατο μεταξὺ τῶν μυρσινῶν, αἵτινες ἦσαν ἐν κοιλώματι· καὶ ὄπισθεν αὐτοῦ, ἵπποι κόκκινοι, ποικίλοι καὶ λευκοί.

9

Καὶ εἶπα, Κύριέ μου, τί εἶναι οὗτοι; Καὶ εἶπε πρὸς ἐμὲ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ, Ἐγὼ θέλω σοὶ δείξει τί εἶναι ταῦτα.

10

Καὶ ὁ ἄνθρωπος ὁ ἱστάμενος μεταξὺ τῶν μυρσινῶν ἀπεκρίθη καὶ εἶπεν, Οὗτοι εἶναι ἐκεῖνοι, τοὺς ὁποίους ὁ Κύριος ἐξαπέστειλε νὰ περιοδεύσωσι τὴν γῆν.

11

Καὶ ἀπεκρίθησαν πρὸς τὸν ἄγγελον τοῦ Κυρίου τὸν ἱστάμενον μεταξὺ τῶν μυρσινῶν καὶ εἶπον, Ἡμεῖς περιωδεύσαμεν τὴν γῆν καὶ ἰδού, πᾶσα ἡ γῆ κάθηται καὶ ἡσυχάζει.

12

Καὶ ὁ ἄγγελος τοῦ Κυρίου ἀπεκρίθη καὶ εἶπε, Κύριε τῶν δυνάμεων, ἕως πότε δὲν θέλεις σπλαγχνισθῆ σὺ τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ τὰς πόλεις τοῦ Ἰούδα κατὰ τῶν ὁποίων ἠγανάκτησας τὰ ἑβδομήκοντα ταῦτα ἔτη;

13

Καὶ ὁ Κύριος ἀπεκρίθη πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα μετ᾿ ἐμοῦ λόγους καλοὺς, λόγους παρηγορητικούς.

14

Καὶ εἶπε πρὸς ἐμὲ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν μετ᾿ ἐμοῦ, Φώνησον, λέγων, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Εἶμαι ζηλότυπος διὰ τὴν Ἱερουσαλήμ καὶ διὰ τὴν Σιὼν ἐν ζηλοτυπίᾳ μεγάλῃ·

15

καὶ εἶμαι σφόδρα ὠργισμένος κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἀμεριμνούντων· διότι ἐνῷ ἐγὼ ὠργίσθην ὀλίγον, αὐτὰ ἐπεβοήθησαν τὸ κακόν.

16

Διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος· Ἐγὼ ἐπέστρεψα εἰς τὴν Ἱερουσαλήμ ἐν οἰκτιρμοῖς· ὁ οἶκός μου θέλει ἀνοικοδομηθῆ ἐν αὐτῇ, λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ σχοινίον θέλει ἐκτανθῆ ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλήμ.

17

Φώνησον ἔτι λέγων, Οὕτω λέγει ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων· Αἱ πόλεις μου ἔτι θέλουσι πλημμυρήσει ἀπὸ ἀγαθῶν καὶ ὁ Κύριος θέλει παρηγορήσει ἔτι τὴν Σιὼν καὶ θέλει ἐκλέξει πάλιν τὴν Ἱερουσαλήμ.

18

Καὶ ὕψωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδού, τέσσαρα κέρατα·

19

καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα μετ᾿ ἐμοῦ, Τί εἶναι ταῦτα; Ὁ δὲ ἀπεκρίθη πρὸς ἐμέ, Ταῦτα εἶναι τὰ κέρατα, τὰ ὁποῖα διεσκόρπισαν τὸν Ἰούδαν, τὸν Ἰσραήλ καὶ τὴν Ἱερουσαλήμ.

20

Καὶ ὁ Κύριος ἔδειξεν εἰς ἐμὲ τέσσαρας τέκτονας·

21

καὶ εἶπα, Τί ἔρχονται οὗτοι νὰ κάμωσι; Καὶ ἀπεκρίθη λέγων, ταῦτα εἶναι τὰ κέρατα τὰ ὁποῖα διεσκόρπισαν τὸν Ἰούδαν, ὥστε οὐδεὶς ἐσήκωσε τὴν κεφαλήν αὑτοῦ· καὶ οὗτοι ἦλθον διὰ νὰ φοβίσωσιν αὐτά, διὰ νὰ ἐκτινάξωσι τὰ κέρατα τῶν ἐθνῶν, τὰ ὁποῖα ἐσήκωσαν τὸ κέρας ἐναντίον τῆς γῆς τοῦ Ἰούδα διὰ νὰ διασκορπίσωσιν αὐτήν.