Λευϊτικόν 27

1

Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,

2

Λάλησον πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Ὅταν τις κάμῃ ἐπίσημον εὐχήν, σὺ θέλεις κάμνει τὴν ἐκτίμησιν τῶν ψυχῶν πρὸς τὸν Κύριον.

3

Καὶ ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ, ἀπὸ εἴκοσι ἐτῶν μέχρις ἑξήκοντα ἐτῶν, ἡ ἐκτίμησίς σου βεβαίως θέλει εἶσθαι πεντήκοντα σίκλοι ἀργυρίου, κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου·

4

ἐὰν δὲ ἦναι θηλυκόν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τριάκοντα σίκλοι.

5

Ἐὰν δὲ ἦναι ἀπὸ πέντε ἐτῶν μέχρις εἴκοσι, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ εἴκοσι σίκλοι, τοῦ δὲ θηλυκοῦ δέκα σίκλοι.

6

Ἐὰν δὲ ἦναι ἀπὸ ἑνὸς μηνὸς μέχρι πέντε ἐτῶν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι τοῦ μὲν ἀρσενικοῦ πέντε σίκλοι ἀργυρίου· τοῦ δὲ θηλυκοῦ ἡ ἐκτίμησίς σου τρεῖς σίκλοι ἀργυρίου.

7

Ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξήκοντα ἐτῶν καὶ ἐπάνω, ἐὰν μὲν ἦναι ἀρσενικόν, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι δεκαπέντε σίκλοι ἐὰν δὲ θηλυκόν, δέκα σίκλοι.

8

Καὶ ἐὰν ἦναι πτωχότερος τῆς ἐκτιμήσεώς σου, θέλει παρασταθῆ ἔμπροσθεν τοῦ ἱερέως, καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτόν· κατὰ τὴν δύναμιν ἐκείνου ὅστις ἔκαμε τὴν εὐχήν, ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτόν.

9

Καὶ ἐὰν ἡ εὐχή ἦναι κτῆνος, ἐκ τῶν ὅσα προσφέρονται δῶρον πρὸς τὸν Κύριον, πᾶν ὅ, τι δίδει τις ἐκ τούτων εἰς τὸν Κύριον θέλει εἶσθαι ἅγιον.

10

Δὲν θέλει ἀλλάξει αὐτὸ, οὐδὲ θέλει ἀντικαταστήσει καλὸν ἀντὶ κακοῦ, ἤ κακὸν ἀντὶ καλοῦ· ἐὰν δὲ ποτε ἀνταλλάξῃ κτῆνος ἀντὶ κτήνους, τότε καὶ αὐτὸ καὶ τὸ ἀντάλλαγμα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἅγια.

11

Ἐὰν δὲ ἦναί τι κτῆνος ἀκάθαρτον, ἐκ τῶν ὅσα δὲν προσφέρονται δῶρον πρὸς τὸν Κύριον, τότε θέλει παραστήσει τὸ κτῆνος ἔμπροσθεν τοῦ ἱερέως·

12

καὶ θέλει ἐκτιμήσει αὐτὸ ὁ ἱερεύς, εἴτε καλὸν εἶναι εἴτε κακόν· κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου, ὦ ἱερεῦ, οὕτω θέλει εἶσθαι.

13

Καὶ ἐὰν τις θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτό, τότε θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον αὐτοῦ εἰς τὴν ἐκτίμησίν σου.

14

Καὶ ὅταν τις ἀφιερώσῃ τὴν οἰκίαν αὑτοῦ ἀφιέρωμα εἰς τὸν Κύριον, τότε ὁ ἱερεὺς θέλει ἐκτιμήσει αὐτήν, εἴτε καλή εἶναι εἴτε κακή· καθὼς ἐκτιμήσῃ αὐτήν ὁ ἱερεύς, οὕτω θέλει εἶσθαι.

15

Καὶ ἐὰν ὁ ἀφιερώσας αὐτήν θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ τὴν οἰκίαν αὑτοῦ, θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς ἐκτιμήσεώς σου εἰς αὐτήν καὶ θέλει εἶσθαι αὐτοῦ.

16

Καὶ ἐὰν τις ἀφιερώσῃ εἰς τὸν Κύριον μέρος τοῦ ἀγροῦ τῆς ἰδιοκτησίας αὑτοῦ, ἡ ἐκτίμησίς σου θέλει εἶσθαι κατὰ τὸν σπόρον αὐτοῦ· ἕν χομὸρ σπόρου κριθῆς θέλει ἐκτιμηθῆ ἀντὶ πεντήκοντα σίκλων ἀργυρίου.

17

Ἐὰν ἀπὸ τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως ἀφιερώσῃ τὸν ἀγρὸν αὑτοῦ, κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου θέλει εἶσθαι.

18

Ἀλλ᾿ ἐὰν μετὰ τὴν ἄφεσιν ἀφιερώσῃ τὸν ἀγρὸν αὑτοῦ, ὁ ἱερεὺς θέλει λογαριάσει εἰς αὐτὸν τὸ ἀργύριον κατὰ τὰ ἐπίλοιπα ἔτη μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, καὶ θέλει ἀφαιρεθῆ ἀπὸ τῆς ἐκτιμήσεώς σου.

19

Ἐὰν δὲ ποτε ὁ ἀφιερώσας τὸν ἀγρὸν θελήσῃ νὰ ἐξαγοράσῃ αὐτόν, θέλει προσθέσει εἰς αὐτὸν τὸ πέμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆς ἐκτιμήσεώς σου, καὶ θέλει εἶσθαι αὐτοῦ.

20

Καὶ ἐὰν δὲν ἐξαγοράσῃ τὸν ἀγρὸν ἤ ἐὰν ἐπώλησε τὸν ἀγρὸν εἰς ἄλλον τινά, δὲν θέλει ἐξαγοράζεσθαι πλέον.

21

Ἀλλ᾿ ὅταν ὁ ἀγρὸς παρέλθῃ τὴν ἄφεσιν, θέλει εἶσθαι ἅγιος εἰς τὸν Κύριον, ὡς ἀγρὸς καθιερωμένος· ἡ κυριότης αὐτοῦ θέλει εἶσθαι τοῦ ἱερέως.

22

Ἐὰν δὲ ἀφιερώσῃ τις εἰς τὸν Κύριον ἀγρὸν τὸν ὁποῖον ἠγόρασεν, ὅστις δὲν εἶναι ἐκ τῶν ἀγρῶν τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ·

23

ὁ ἱερεὺς θέλει λογαριάσει εἰς αὐτὸν τὴν ἀξίαν τῆς ἐκτιμήσεώς σου μέχρι τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως· καὶ θέλει δώσει τὴν ἐκτίμησίν σου τὴν ἡμέραν ἐκείνην· εἶναι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.

24

Εἰς τὸ ἔτος τῆς ἀφέσεως ὁ ἀγρὸς θέλει ἀποδοθῆ εἰς ἐκεῖνον, ἀπὸ τοῦ ὁποίου ἠγοράσθη, εἰς τὸν ἔχοντα τὴν κυριότητα τῆς γῆς.

25

Καὶ πᾶσαι αἱ ἐκτιμήσεις σου θέλουσιν εἶσθαι κατὰ τὸν σίκλον τοῦ ἁγιαστηρίου· εἴκοσι γερὰ θέλει εἶσθαι ὁ σίκλος.

26

Πλήν τὸ πρωτότοκον μεταξὺ τῶν κτηνῶν, τὸ ὁποῖον ἀνήκει ὡς πρωτότοκον εἰς τὸν Κύριον, οὐδεὶς θέλει ἀφιερώσει αὐτὸ· εἴτε μόσχος εἴτε ἀρνίον, τοῦ Κυρίου εἶναι.

27

Καὶ ἐὰν ἦναι ἀπὸ ἀκαθάρτων κτηνῶν, θέλει ἐξαγοράσει αὐτὸ κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου καὶ θέλει προσθέσει τὸ πέμπτον αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτό· ἤ ἐὰν δὲν ἐξαγοράζηται, θέλει πωληθῆ κατὰ τὴν ἐκτίμησίν σου.

28

Οὐδὲν ὅμως καθιέρωμα, τὸ ὁποῖον καθιερώσῃ τις εἰς τὸν Κύριον ἐκ τῶν ὅσα ἔχει, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους καὶ ἕως ἀγροῦ τῆς ἰδιοκτησίας αὐτοῦ, θέλει πωληθῆ οὐδὲ θέλει ἐξαγορασθῆ· πᾶν καθιέρωμα εἶναι ἁγιώτατον εἰς τὸν Κύριον.

29

Οὐδὲν καθιέρωμα καθιερωθὲν παρὰ ἀνθρώπου θέλει ἐξαγορασθῆ· ἐξάπαντος θέλει θανατωθῆ.

30

Καὶ πᾶν δέκατον τῆς γῆς, εἴτε ἐκ τοῦ σπόρου τῆς γῆς εἴτε ἐκ τοῦ καρποῦ τῶν δένδρων, τοῦ Κυρίου εἶναι· εἶναι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.

31

Καὶ ἐὰν ποτε θελήσῃ τις νὰ ἐξαγοράσῃ τὸ δέκατον αὐτοῦ, θέλει προσθέσει εἰς αὐτὸ τὸ πέμπτον αὐτοῦ.

32

Καὶ πᾶν δέκατον βοῶν καὶ προβάτων, παντὸς ζώου διαβαίνοντος ὑποκάτωθεν τῆς ῥάβδου, τὸ δέκατον θέλει εἶσθαι ἅγιον εἰς τὸν Κύριον.

33

Δὲν θέλει διακρίνει εἴτε καλὸν εἶναι εἴτε κακὸν οὐδὲ θέλει ἀλλάξει αὐτὸ· καὶ ἐὰν ποτε ἀλλάξῃ αὐτὸ, καὶ αὐτὸ καὶ τὸ ἀντάλλαγμα αὐτοῦ θέλουσιν εἶσθαι ἅγια· δὲν θέλει ἐξαγορασθῆ.

34

Αὗται εἶναι αἱ ἐντολαί, τὰς ὁποίας προσέταξε Κύριος εἰς τὸν Μωϋσῆν διὰ τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἐν τῷ ὄρει Σινά.