Λευϊτικόν 17

1

Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν, λέγων,

2

Λάλησον πρὸς τὸν Ἀαρὼν καὶ πρὸς τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτούς, Οὗτος εἶναι ὁ λόγος τὸν ὁποῖον προσέταξεν ὁ Κύριος, λέγων.

3

Ὅστις ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ σφάξῃ βοῦν ἤ ἀρνίον ἤ αἶγα ἐν τῷ στρατοπέδῳ, ἤ ὅστις σφάξῃ ἔξω τοῦ στρατοπέδου,

4

καὶ εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου δὲν φέρῃ αὐτὸ, διὰ νὰ προσφέρῃ προσφορὰν εἰς τὸν Κύριον ἔμπροσθεν τῆς σκηνῆς τοῦ Κυρίου, αἷμα θέλει λογισθῆ εἰς ἐκεῖνον τὸν ἄνθρωπον· αἷμα ἔχυσε καὶ θέλει ἐξολοθρευθῆ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτοῦ·

5

διὰ νὰ φέρωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ τὰς θυσίας αὑτῶν, τὰς ὁποίας θυσιάζουσιν ἐν τῇ πεδιάδι, καὶ νὰ προσφέρωσιν αὐτὰς πρὸς τὸν Κύριον εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πρὸς τὸν ἱερέα καὶ νὰ θυσιάζωσιν αὐτὰς εἰς προσφορὰς εἰρηνικὰς πρὸς τὸν Κύριον.

6

Καὶ θέλει ῥαντίσει ὁ ἱερεὺς τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ θέλει καύσει τὸ στέαρ εἰς ὀσμήν εὐωδίας πρὸς τὸν Κύριον.

7

Καὶ δὲν θέλουσι θυσιάσει πλέον τὰς θυσίας αὑτῶν εἰς τοὺς δαίμονας, κατόπιν τῶν ὁποίων αὐτοὶ πορνεύουσι· τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς νόμιμον αἰώνιον εἰς τὰς γενεὰς αὐτῶν.

8

Καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς αὐτούς, Ὅστις ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἤ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων μεταξὺ σας προσφέρῃ ὁλοκαύτωμα ἤ θυσίαν,

9

καὶ εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου δὲν φέρῃ αὐτὸ, διὰ νὰ προσφέρῃ αὐτὸ πρὸς τὸν Κύριον, θέλει ἐξολοθρευθῆ ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὑτοῦ.

10

Καὶ ὅστις ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἤ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων μεταξὺ σας φάγῃ οἱονδήποτε αἷμα, θέλω στήσει τὸ πρόσωπόν μου ἐναντίον ἐκείνης τῆς ψυχῆς ἥτις τρώγει τὸ αἷμα, καὶ θέλω ἐξολοθρεύσει αὐτήν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ αὐτῆς·

11

διότι ἡ ζωή τῆς σαρκὸς εἶναι ἐν τῷ αἵματι καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτὸ εἰς ἐσᾶς, διὰ νὰ κάμνητε ἐξιλέωσιν ὑπὲρ τῶν ψυχῶν σας ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου· διότι τὸ αἷμα τοῦτο κάμνει ἐξιλασμὸν ὑπὲρ τῆς ψυχῆς.

12

Διὰ τοῦτο εἶπα πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Οὐδεμία ψυχή ἀπὸ σᾶς θέλει φάγει αἷμα· οὐδὲ ὁ ξένος, ὁ παροικῶν μεταξὺ σας, θέλει φάγει αἷμα.

13

Καὶ ὅστις ἄνθρωπος ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ ἤ ἐκ τῶν ξένων τῶν παροικούντων μεταξὺ σας, κυνηγήσῃ καὶ πιάσῃ ζῷον ἤ πτηνόν, τὸ ὁποῖον τρώγεται, θέλει χύσει τὸ αἷμα αὐτοῦ καὶ θέλει σκεπάσει αὐτὸ μὲ χῶμα.

14

Διότι ἡ ζωή πάσης σαρκὸς εἶναι τὸ αἷμα αὐτῆς· διὰ τὴν ζωήν αὐτῆς εἶναι· ὅθεν εἶπα πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, Δὲν θέλετε φάγει αἷμα οὐδεμιᾶς σαρκός· διότι ἡ ζωή πάσης σαρκὸς εἶναι τὸ αἷμα αὐτῆς· πᾶς ὁ τρώγων αὐτὸ θέλει ἐξολοθρευθῆ.

15

Καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτις φάγῃ θνησιμαῖον ἤ διεσπαραγμένον ὑπὸ θηρίου, αὐτόχθων ἤ ξένος, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας· τότε θέλει εἶσθαι καθαρός.

16

Ἀλλ᾿ ἐὰν δὲν πλύνῃ αὐτὰ μηδὲ λούσῃ τὸ σῶμα αὑτοῦ, τότε θέλει βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτοῦ.