Λευϊτικόν 15

1

Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς τὸν Μωϋσῆν καὶ πρὸς τὸν Ἀαρών, λέγων,

2

Λαλήσατε πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ, καὶ εἴπατε πρὸς αὐτούς, Ἐὰν τις ἄνθρωπος ἔχῃ ῥεῦσιν ἐκ τοῦ σώματος αὑτοῦ, διὰ τὴν ῥεῦσιν αὑτοῦ εἶναι ἀκάθαρτος.

3

Καὶ αὕτη θέλει εἶσθαι ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐν τῇ ῥεύσει αὐτοῦ· ἄν τε τὸ σῶμα αὐτοῦ παύσῃ ἀπὸ τῆς ῥεύσεως αὑτοῦ· εἶναι ἡ ἀκαθαρσία ἐν αὐτῷ.

4

Πᾶσα κλίνη, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἤθελε κοιμηθῆ ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος· καὶ πᾶν σκεῦος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤθελε καθίσει, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον.

5

Καὶ ὁ ἄνθρωπος, ὅστις ἐγγίσῃ τὴν κλίνην αὐτοῦ, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

6

Καὶ ὅστις καθίσῃ ἐπὶ τοῦ σκεύους, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐκάθισεν ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

7

Καὶ ὅστις ἐγγίσῃ τὸ σῶμα τοῦ ἔχοντος τὴν ῥεῦσιν, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

8

Καὶ ἐὰν ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν πτύσῃ ἐπὶ τὸν καθαρόν, οὗτος θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

9

Καὶ πᾶν σαμάριον ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤθελε καθίσει ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον.

10

Καὶ ὅστις ἐγγίσῃ πάντα, ὅσα ἤθελον εἶσθαι ὑποκάτω αὐτοῦ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας· καὶ ὅστις βαστάσῃ αὐτά, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

11

Καὶ ὅντινα ἐγγίσῃ ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, χωρὶς νὰ ἔχῃ νιμμένας τὰς χεῖρας αὑτοῦ ἐν ὕδατι, οὗτος θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

12

Καὶ τὸ ἀγγεῖον τὸ πήλινον, τὸ ὁποῖον ἤθελεν ἐγγίσει ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν, θέλει συντριφθῆ· καὶ πᾶν σκεῦος ξύλινον θέλει πλυθῆ ἐν ὕδατι.

13

Καὶ ἀφοῦ ὁ ἔχων τὴν ῥεῦσιν καθαρισθῇ ἀπὸ τῆς ῥεύσεως αὑτοῦ, τότε θέλει ἀριθμήσει εἰς ἑαυτὸν ἑπτὰ ἡμέρας διὰ τὸν καθαρισμὸν αὑτοῦ· καὶ θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λούσει τὸ σῶμα αὑτοῦ ἐν ὕδατι ζῶντι καὶ θέλει εἶσθαι καθαρός.

14

Καὶ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλει λάβει εἰς ἑαυτὸν δύο τρυγόνας ἤ δύο νεοσσούς περιστερῶν καὶ θέλει ἐλθεῖ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου καὶ θέλει δώσει αὐτὰς εἰς τὸν ἱερέα·

15

καὶ θέλει προσφέρει αὐτὰς ὁ ἱερεύς, τὴν μὲν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας, τὴν δὲ ἄλλην διὰ ὁλοκαύτωμα· καὶ θέλει κάμει ἐξιλέωσιν ὁ ἱερεὺς ὑπὲρ αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διὰ τὴν ῥεῦσιν αὐτοῦ.

16

Καὶ ὁ ἄνθρωπος, ἐκ τοῦ ὁποίου ἤθελεν ἐξέλθει σπέρμα συνουσίας, θέλει λούσει ὅλον αὑτοῦ τὸ σῶμα ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

17

Καὶ πᾶν ἱμάτιον καὶ πᾶν δέρμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἤθελεν εἶσθαι σπέρμα συνουσίας, θέλει πλυθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον ἕως ἑσπέρας.

18

Ἡ δὲ γυνή, μετὰ τῆς ὁποίας ἤθελε συγκοιμηθῆ ἄνθρωπος ἐν σπέρματι συνουσίας, θέλουσι λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλουσιν εἶσθαι ἀκάθαρτοι ἕως ἑσπέρας.

19

Καὶ ἐὰν ἡ γυνή ἔχῃ ῥεῦσιν, ἡ δὲ ῥεῦσις αὐτῆς ἐν τῷ σώματι αὐτῆς ἦναι αἷμα, θέλει εἶσθαι ἀποκεχωρισμένη ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ αὐτήν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

20

Καὶ πᾶν πρᾶγμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κοίτεται εἰς τὸν ἀποχωρισμὸν αὑτῆς, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον· καὶ πᾶν πρᾶγμα, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κάθηται, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον.

21

Καὶ πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ τὴν κλίνην αὐτῆς, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

22

Καὶ πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ σκεῦός τι, ἐπὶ τοῦ ὁποίου αὐτή ἐκάθισε, θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

23

Καὶ ἐὰν ὑπάρχῃ τι ἐπὶ τῆς κλίνης ἤ ἐπὶ τινος σκεύους, ἐπὶ τοῦ ὁποίου αὐτή κάθηται, ὅταν αὐτὸς ἐγγίσῃ αὐτό, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

24

Καὶ ἐὰν τις συγκοιμηθῇ μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἔλθωσι τὰ γυναικεῖα αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτόν, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ πᾶσα κλίνη, ἐπὶ τῆς ὁποίας ἤθελε κοιμηθῆ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος.

25

Καὶ ἐὰν τις γυνή ἔχῃ ῥεῦσιν τοῦ αἵματος αὑτῆς πολλὰς ἡμέρας, ἐκτὸς τοῦ καιροῦ τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὑτῆς, ἤ ἐὰν ἔχῃ ῥεῦσιν ἐπέκεινα τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὑτῆς, πᾶσαι αἱ ἡμέραι τῆς ῥεύσεως τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῆς θέλουσιν εἶσθαι ὡς αἱ ἡμέραι τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὐτῆς· θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος.

26

Πᾶσα κλίνη, ἐπὶ τῆς ὁποίας κοίτεται καθ᾿ ὅλας τὰς ἡμέρας τῆς ῥεύσεως αὑτῆς, θέλει εἶσθαι εἰς αὐτήν ὡς κλίνη τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὐτῆς· καὶ πᾶν σκεῦος, ἐπὶ τοῦ ὁποίου κάθηται, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτον, ὡς ἡ ἀκαθαρσία τοῦ ἀποχωρισμοῦ αὐτῆς.

27

Καὶ πᾶς ὅστις ἐγγίσῃ αὐτὰ, θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος καὶ θέλει πλύνει τὰ ἱμάτια αὑτοῦ καὶ θέλει λουσθῆ ἐν ὕδατι καὶ θέλει εἶσθαι ἀκάθαρτος ἕως ἑσπέρας.

28

Ἀλλ᾿ ἐὰν καθαρισθῇ ἀπὸ τῆς ῥεύσεως αὑτῆς, τότε θέλει ἀριθμήσει εἰς ἑαυτήν ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ μετὰ ταῦτα θέλει εἶσθαι καθαρά.

29

Καὶ τὴν ὀγδόην ἡμέραν θέλει λάβει μεθ᾿ ἑαυτῆς δύο τρυγόνας ἤ δύο νεοσσοὺς περιστερῶν καὶ θέλει φέρει αὐτὰς πρὸς τὸν ἱερέα εἰς τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.

30

Καὶ θέλει προσφέρει ὁ ἱερεὺς τὴν μὲν διὰ προσφορὰν περὶ ἁμαρτίας, τὴν δὲ ἄλλην διὰ ὁλοκαύτωμα· καὶ ὁ ἱερεὺς θέλει κάμει ἐξιλέωσιν περὶ αὐτῆς ἐνώπιον τοῦ Κυρίου διὰ τὴν ῥεῦσιν τῆς ἀκαθαρσίας αὐτῆς.

31

Οὕτω θέλετε χωρίζει τοὺς υἱοὺς Ἰσραήλ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν· καὶ δὲν θέλουσιν ἀποθάνει διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν αὑτῶν, μιαίνοντες τὴν σκηνήν μου τὴν ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν.

32

Οὗτος εἶναι ὁ νόμος περὶ τοῦ ἔχοντος ῥεῦσιν· καὶ περὶ ἐκείνου, ἐκ τοῦ ὁποίου ἐξέρχεται τὸ σπέρμα συνουσίας, διὰ νὰ μιαίνηται δι᾿ αὐτοῦ·

33

καὶ περὶ τῆς ἀσθενούσης διὰ τὰ γυναικεῖα αὑτῆς· καὶ περὶ τοῦ ἔχοντος τὴν ῥεῦσιν αὑτοῦ, ἀνδρὸς ἤ γυναικός, καὶ περὶ τοῦ συγκοιμηθέντος μετὰ τῆς ἀκαθάρτου.