Δανιήλ 8

1

Ἐν τῷ τρίτῳ ἔτει τῆς βασιλείας τοῦ βασιλέως Βαλτάσαρ ὄρασις ἐφάνη εἰς ἐμέ, εἰς ἐμὲ τὸν Δανιήλ, μετὰ τὴν εἰς ἐμὲ φανεῖσαν πρότερον.

2

Καὶ εἶδον ἐν τῇ ὀράσει· καὶ ὅτε εἶδον, ἤμην ἐν Σούσοις τῇ βασιλευούσῃ τῇ ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Ἐλάμ· καὶ εἶδον ἐν τῇ ὀράσει καὶ ἐγὼ ἤμην πλησίον τοῦ ποταμοῦ Οὐλαΐ.

3

Καὶ ἐσήκωσα τοὺς ὀφθαλμοὺς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ἵστατο ἔμπροσθεν τοῦ ποταμοῦ κριὸς εἷς ἔχων κέρατα· καὶ τὰ κέρατα ἦσαν ὑψηλά, τὸ ἐν ὅμως ὑψηλότερον τοῦ ἄλλου· καὶ τὸ ὑψηλότερον ἐξεφύτρωσεν ὕστερον.

4

Εἶδον τὸν κριὸν κερατίζοντα πρὸς δύσιν καὶ πρὸς βορρᾶν καὶ πρὸς νότον· καὶ οὐδὲν θηρίον ἠδύνατο νὰ σταθῇ ἔμπροσθεν αὐτοῦ καὶ δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἐλευθερῶν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ· ἀλλ᾿ ἔκαμνε κατὰ τὴν θέλησιν αὑτοῦ καὶ ἐμεγαλύνθη.

5

Ἐνῷ δὲ ἐγὼ ἐσκεπτόμην, ἰδού, τράγος ἤρχετο ἀπὸ τῆς δύσεως ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς καὶ δὲν ἤγγιζε τὸ ἔδαφος· καὶ ὁ τράγος εἶχε κέρας περίβλεπτον μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν αὑτοῦ.

6

Καὶ ἦλθεν ἕως τοῦ κριοῦ τοῦ ἔχοντος τὰ δύο κέρατα, τὸν ὁποῖον εἶδον ἱστάμενον ἔμπροσθεν τοῦ ποταμοῦ, καὶ ἔδραμε πρὸς αὐτὸν ἐν τῇ ὁρμῇ τῆς δυνάμεως αὑτοῦ.

7

Καὶ εἶδον αὐτὸν ὅτι ἐπλησίασεν εἰς τὸν κριὸν καὶ ἐξηγριώθη κατ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐκτύπησε τὸν κριὸν καὶ συνέτριψε τὰ δύο κέρατα αὐτοῦ· καὶ δὲν ἦτο δύναμις ἐν τῷ κριῷ νὰ σταθῆ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἔρριψεν αὐτὸν κατὰ γῆς καὶ κατεπάτησεν αὐτόν· καὶ δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἐλευθερῶν τὸν κριὸν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ.

8

Διὰ τοῦτο ὁ τράγος ἐμεγαλύνθη σφόδρα· καὶ ὅτε ἐνεδυναμώθη, συνετρίβη τὸ κέρας τὸ μέγα· καὶ ἀντ᾿ αὐτοῦ ἀνέβησαν τέσσαρα ἄλλα περίβλεπτα πρὸς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ.

9

Καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς ἐξ αὐτῶν ἐξῆλθεν ἕν κέρας μικρόν, τὸ ὁποῖον ἐμεγαλύνθη καθ᾿ ὑπερβολήν πρὸς τὸν νότον καὶ πρὸς τὴν ἀνατολήν καὶ πρὸς τὴν γῆν τῆς δόξης·

10

καὶ ἐμεγαλύνθη ἕως τοῦ στρατεύματος τοῦ οὐρανοῦ· καὶ ἔρριψεν εἰς τὴν γῆν μέρος ἐκ τῆς στρατιᾶς καὶ ἐκ τῶν ἀστέρων καὶ κατεπάτησεν αὐτά·

11

μάλιστα ἐμεγαλύνθη ἕως κατὰ τοῦ ἄρχοντος τοῦ στρατεύματος· καὶ ἀφήρεσεν ἀπ᾿ αὐτοῦ τὴν παντοτεινήν θυσίαν, καὶ τὸ ἅγιον κατοικητήριον αὐτοῦ κατεβλήθη·

12

καὶ τὸ στράτευμα παρεδόθη εἰς αὐτὸν μετὰ τῆς παντοτεινῆς θυσίας ἐξ αἰτίας τῆς παραβάσεως, καὶ ἔρριψε κατὰ γῆς τὴν ἀλήθειαν· καὶ ἔπραξε καὶ εὐωδώθη.

13

Τότε ἤκουσα ἁγίου τινὸς λαλοῦντος· καὶ ἄλλος ἅγιος ἔλεγε πρὸς τὸν δεῖνα λαλοῦντα, Ἕως πότε θέλει διαρκεῖ ὄρασις ἡ περὶ τῆς παντοτεινῆς θυσίας καὶ τῆς παραβάσεως, ἥτις φέρει τὴν ἐρήμωσιν, καὶ τὸ ἁγιαστήριον καὶ τὸ στράτευμα παραδίδονται εἰς καταπάτησιν;

14

Καὶ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ἕως δύο χιλιάδων καὶ τριακοσίων ἡμερονυκτίων· τότε τὸ ἁγιαστήριον θέλει καθαρισθῆ.

15

Καὶ ὅτε ἐγὼ ὁ Δανιήλ εἶδον τὴν ὄρασιν καὶ ἐζήτουν τὴν ἔννοιαν, τότε ἰδού, ἐστάθη ἔμπροσθέν μου ὡς θέα ἀνθρώπου·

16

καὶ ἤκουσα φωνήν ἀνθρώπου ἐν μέσῳ τοῦ Οὐλαΐ, ἥτις ἔκραξε καὶ εἶπε, Γαβριήλ, κάμε τὸν ἄνθρωπον τοῦτον νὰ ἐννοήσῃ τὴν ὄρασιν.

17

Καὶ ἦλθε πλησίον ὅπου ἱστάμην· καὶ ὅτε ἦλθεν, ἐτρόμαξα καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου· ὁ δὲ εἶπε πρὸς ἐμέ, Ἐννόησον, υἱὲ ἀνθρώπου· διότι ἡ ὄρασις εἶναι διὰ τοὺς ἐσχάτους καιρούς.

18

Καὶ ἐνῷ ἐλάλει πρὸς ἐμέ, ἐγὼ ἤμην βεβυθισμένος εἰς βαθὺν ὕπνον μὲ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν· πλήν μὲ ἤγγισε καὶ μὲ ἔκαμε νὰ σταθῶ ὄρθιος.

19

Καὶ εἶπεν, Ἰδού, ἐγὼ θέλω σὲ κάμει νὰ γνωρίσῃς τί θέλει συμβῆ ἐν τοῖς ἐσχάτοις τῆς ὀργῆς· διότι ἐν τῷ ὡρισμένῳ καιρῷ θέλει εἶσθαι τὸ τέλος.

20

Ὁ κριός, τὸν ὁποῖον εἶδες, ὁ ἔχων τὰ δύο κέρατα, εἶναι οἱ βασιλεῖς τῆς Μηδίας καὶ τῆς Περσίας.

21

Καὶ ὁ τριχωτὸς τράγος εἶναι ὁ βασιλεὺς τῆς Ἑλλάδος· καὶ τὸ κέρας τὸ μέγα, τὸ μεταξὺ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, αὐτὸς εἶναι ὁ πρῶτος βασιλεύς.

22

Τὸ δὲ ὅτι συνετρίβη καὶ ἀνέβησαν τέσσαρα ἀντ᾿ αὐτοῦ, δηλοῖ ὅτι τέσσαρα βασίλεια θέλουσιν ἐγερθῆ ἐκ τοῦ ἔθνους τούτου· πλήν οὐχὶ κατὰ τὴν δύναμιν αὐτοῦ.

23

Καὶ ἐν τοῖς ἐσχάτοις καιροῖς τῆς βασιλείας αὐτῶν, ὅταν αἱ ἀνομίαι φθάσωσιν εἰς τὸ πλῆρες, θέλει ἐγερθῆ βασιλεὺς σκληροπρόσωπος καὶ συνετὸς εἰς πανουργίας.

24

Καὶ ἡ δύναμις αὐτοῦ θέλει εἶσθαι ἰσχυρά, οὐχὶ ὅμως ἐξ ἰδίας αὐτοῦ δυνάμεως· καὶ θέλει ἀφανίζει ἐξαισίως καὶ θέλει εὐοδοῦσθαι καὶ κατορθόνει καὶ θέλει ἀφανίζει τοὺς ἰσχυροὺς καὶ τὸν λαὸν τὸν ἅγιον.

25

Καὶ διὰ τῆς πανουργίας αὑτοῦ θέλει κάμει νὰ εὐοδοῦται ἡ ἀπάτη ἐν τῇ χειρὶ αὑτοῦ· καὶ θέλει μεγαλυνθῆ ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ καὶ ἐν εἰρήνῃ θέλει ἀφανίσει πολλούς· καὶ θέλει σηκωθῆ κατὰ τοῦ Ἄρχοντος τῶν ἀρχόντων· πλήν θέλει συντριφθῆ ἄνευ χειρός.

26

Καὶ ἡ ῥηθεῖσα ὄρασις περὶ τῶν ἡμερονυκτίων εἶναι ἀληθής· σὺ λοιπὸν σφράγισον τὴν ὄρασιν, διότι εἶναι διὰ ἡμέρας πολλάς.

27

Καὶ ἐγὼ ὁ Δανιήλ ἐλιποθύμησα καὶ ἤμην ἀσθενής ἡμέρας τινάς· μετὰ ταῦτα ἐσηκώθην καὶ ἔκαμνον τὰ ἔργα τοῦ βασιλέως· ἐθαύμαζον δὲ διὰ τὴν ὄρασιν καὶ δὲν ὑπῆρχεν ὁ ἐννοῶν.