Δανιήλ 1

1

Ἐν τῷ τρίτῳ ἕτει τῆς βασιλείας τοῦ Ἰωακείμ, βασιλέως τοῦ Ἰούδα, ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλῶνος εἰς Ἱερουσαλήμ καὶ ἐπολιόρκησεν αὐτήν.

2

Καὶ παρέδωκε Κύριος εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὸν Ἰωακείμ, βασιλέα τοῦ Ἰούδα, καὶ μέρος τῶν σκευῶν τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ· καὶ ἔφερεν αὐτὰ εἰς γῆν Σενναάρ, εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ αὑτοῦ· καὶ εἰσήγαγε τὰ σκεύη εἰς τὸ θησαυροφυλάκιον τοῦ θεοῦ αὑτοῦ.

3

Καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Ἀσφενὰζ τὸν ἀρχιευνοῦχον αὑτοῦ, νὰ φέρῃ ἐκ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ καὶ ἐκ τοῦ σπέρματος τοῦ βασιλικοῦ καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων

4

νεανίσκους μή ἔχοντας μηδένα μῶμον καὶ ὡραίους τὴν ὄψιν καὶ νοήμονας ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ εἰδήμονας πάσης γνώσεως καὶ ἔχοντας φρόνησιν καὶ δυναμένους νὰ ἵστανται ἐν τῷ παλατίῳ τοῦ βασιλέως καὶ νὰ διδάσκῃ αὐτοὺς τὰ γράμματα καὶ τὴν γλῶσσαν τῶν Χαλδαίων.

5

Καὶ διέταξεν εἰς αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς καθημερινήν μερίδα ἀπὸ τῶν βασιλικῶν ἐδεσμάτων καὶ ἀπὸ τοῦ οἴνου, τὸν ὁποῖον αὐτὸς ἔπινε· καὶ ἀφοῦ ἀνατραφῶσι τρία ἔτη, νὰ ἵστανται μετὰ ταῦτα ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.

6

Καὶ μεταξὺ τούτων ἦσαν, ἐκ τῶν υἱῶν Ἰούδα, Δανιήλ, Ἀνανίας, Μισαήλ καὶ Ἀζαρίας·

7

εἰς τοὺς ὁποίους ὁ ἀρχιευνοῦχος ἐπέθηκεν ὀνόματα· καὶ τὸν μὲν Δανιήλ νόμασε Βαλτασάσαρ· τὸν δὲ Ἀνανίαν Σεδράχ· τὸν δὲ Μισαήλ Μισάχ· καὶ τὸν Ἀζαρίαν Ἀβδὲ-νεγώ.

8

Ἀλλ᾿ ὁ Δανιήλ ἔβαλεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὑτοῦ νὰ μή μιανθῇ ἀπὸ τῶν ἐδεσμάτων τοῦ βασιλέως οὐδὲ ἀπὸ τοῦ οἴνου τὸν ὁποῖον ἐκεῖνος ἔπινε· διὰ τοῦτο παρεκάλεσε τὸν ἀρχιευνοῦχον νὰ μή μιανθῇ.

9

Καὶ ἔκαμεν ὁ Θεὸς τὸν Δανιήλ νὰ εὕρῃ χάριν καὶ ἔλεος ἐνώπιον τοῦ ἀρχιευνούχου.

10

Καὶ εἶπεν ὁ ἀρχιευνοῦχος πρὸς τὸν Δανιήλ, Ἐγὼ φοβοῦμαι τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, ὅστις διέταξε τὸ φαγητὸν σας καὶ τὸ ποτὸν σας, μήποτε ἴδῃ τὰ πρόσωπά σας σκυθρωπότερα παρὰ τῶν νεανίσκων τῶν συνομηλίκων σας, καὶ ἐνοχοποιήσητε τὴν κεφαλήν μου εἰς τὸν βασιλέα.

11

Καὶ εἶπεν ὁ Δανιήλ πρὸς τὸν Ἀμελσάρ, τὸν ὁποῖον ὁ ἀρχιευνοῦχος κατέστησεν ἐπὶ τὸν Δανιήλ, τὸν Ἀνανίαν, τὸν Μισαήλ καὶ τὸν Ἀζαρίαν,

12

Δοκίμασον, παρακαλῶ, τοὺς δούλους σου δέκα ἡμέρας· καὶ ἄς δοθῶσιν εἰς ἡμᾶς ὄσπρια νὰ τρώγωμεν καὶ ὕδωρ νὰ πίνωμεν·

13

ἔπειτα ἄς θεωρηθῶσι τὰ πρόσωπα ἡμῶν ἐνώπιόν σου καὶ τὸ πρόσωπον τῶν νεανίσκων, οἵτινες τρώγουσιν ἀπὸ τῶν ἐδεσμάτων τοῦ βασιλέως· καὶ ὅπως ἴδῃς, κάμε μὲ τοὺς δούλους σου.

14

Καὶ εἰσήκουσεν αὐτῶν εἰς τοῦτο τὸ πρᾶγμα καὶ ἐδοκίμασεν αὐτοὺς δέκα ἡμέρας.

15

Καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν δέκα ἡμερῶν τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἐφάνησαν ὡραιότερα καὶ παχύτερα εἰς τὴν σάρκα παρὰ πάντων τῶν νεανίσκων, οἵτινες ἔτρωγον τὰ ἐδέσματα τοῦ βασιλέως.

16

Καὶ ἀφήρει ὁ Ἀμελσὰρ τὸ φαγητὸν αὐτῶν καὶ τὸν οἶνον τὸν ὁποῖον ἔπρεπε νὰ πίνωσι καὶ ἔδιδεν εἰς αὐτοὺς ὄσπρια.

17

Καὶ εἰς τοὺς τέσσαρας τούτους νεανίσκους ἔδωκεν ὁ Θεὸς γνῶσιν καὶ σύνεσιν εἰς πᾶσαν μάθησιν καὶ σοφίαν, καὶ κατέστησε τὸν Δανιήλ νοήμονα εἰς πᾶσαν ὄρασιν καὶ ἐνύπνιον.

18

Καὶ ἐν τῷ τέλει τῶν ἡμερῶν, ὅτε ὁ βασιλεὺς εἶπε νὰ εἰσάξωσιν αὐτούς, ὁ ἀρχιευνοῦχος εἰσῆξεν αὐτοὺς ἐνώπιον τοῦ Ναβουχοδονόσορ.

19

Καὶ ἐλάλησε μετ᾿ αὐτῶν ὁ βασιλεύς· καὶ δὲν εὑρέθη μεταξὺ πάντων αὐτῶν ὅμοιος τοῦ Δανιήλ, τοῦ Ἀνανία, τοῦ Μισαήλ καὶ τοῦ Ἀζαρία, καὶ ἵσταντο ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.

20

Καὶ ἐν πάσῃ ὑποθέσει σοφίας καὶ νοήσεως, περὶ τῆς ὁποίας ὁ βασιλεὺς ἡρώτησεν αὐτούς, εὕρηκεν αὐτοὺς δεκαπλασίως καλητέρους παρὰ πάντας τοὺς μάγους καὶ ἐπαοιδούς, ὅσοι ἦσαν ἐν παντὶ τῷ βασιλείῳ αὐτοῦ.

21

Καὶ διέμενεν ὁ Δανιήλ οὕτως ἕως τοῦ πρώτου ἔτους Κύρου τοῦ βασιλέως.