Ιεζεκιήλ 44

1

Καὶ μὲ ἐπέστρεψε κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς ἐξωτέρας πύλης τοῦ ἁγιαστηρίου τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς· καὶ αὕτη ἦτο κεκλεισμένη.

2

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Ἡ πύλη αὕτη θέλει εἶσθαι κεκλεισμένη, δὲν θέλει ἀνοιχθῆ, καὶ ἄνθρωπος δὲν θέλει εἰσέλθει δι᾿ αὐτῆς· διότι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραήλ εἰσῆλθε δι᾿ αὐτῆς, διὰ τοῦτο θέλει εἶσθαι κεκλεισμένη.

3

Αὕτη θέλει εἶσθαι διὰ τὸν ἄρχοντα· ὁ ἄρχων, οὗτος θέλει καθήσει ἐν αὐτῇ διὰ νὰ φάγῃ ἄρτον ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· θέλει εἰσέλθει διὰ τῆς ὁδοῦ τῆς στοᾶς τῆς πύλης ταύτης καὶ διὰ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ θέλει ἐξέλθει.

4

Καὶ μὲ ἔφερε κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς βορείου πύλης κατέναντι τοῦ οἴκου· καὶ εἶδον καὶ ἰδού, ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου ἦτο πλήρης τῆς δόξης τοῦ Κυρίου· καὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπόν μου.

5

Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ἐμέ, Υἱὲ ἀνθρώπου, πρόσεξον ἐν τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἰδὲ μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς σου καὶ ἄκουσον μὲ τὰ ὦτά σου πάντα ὅσα ἐγὼ λαλῶ πρὸς σὲ περὶ πασῶν τῶν διατάξεων τοῦ οἴκου τοῦ Κυρίου καὶ περὶ πάντων τῶν νόμων αὐτοῦ· καὶ παρατήρησον καλῶς τὴν εἴσοδον τοῦ οἴκου, μετὰ πασῶν τῶν ἐξόδων τοῦ ἁγιαστηρίου.

6

Καὶ θέλεις εἰπεῖ πρὸς τοὺς ἀπειθεῖς, πρὸς τὸν οἶκον Ἰσραήλ, Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οἶκος Ἰσραήλ, ἀρκέσθητε εἰς πάντα τὰ βδελύγματα ὑμῶν,

7

ὅτι εἰσήξατε ἀλλογενεῖς, ἀπεριτμήτους τὴν καρδίαν καὶ ἀπεριτμήτους τὴν σάρκα, διὰ νὰ ἦναι ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ μου, νὰ βεβηλόνωσιν αὐτό, τὸν οἶκόν μου, ὅταν προσφέρητε τὸν ἄρτον μου, τὸ πάχος καὶ τὸ αἷμα, ἐνῷ παραβαίνουσι τὴν διαθήκην μου ἐξ αἰτίας πάντων τῶν βδελυγμάτων σας.

8

Καὶ δὲν ἐφυλάξατε σεῖς τὴν φυλακήν τῶν ἁγίων μου, ἀλλὰ κατεστήσατε ἐπὶ τοῦ ἁγιαστηρίου μου φύλακας τῆς φυλακῆς μου ἀντὶ ὑμῶν.

9

Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Οὐδεὶς ἀλλογενής ἀπερίτμητος τὴν καρδίαν καὶ ἀπερίτμητος τὴν σάρκα θέλει εἰσέρχεσθαι εἰς τὸ ἁγιαστήριόν μου, ἐκ πάντων τῶν ἀλλογενῶν τῶν μεταξὺ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ·

10

ἀλλ᾿ οἱ Λευΐται, οἵτινες ἀπεστάτησαν ἀπ᾿ ἐμοῦ ὅτε ὁ Ἰσραήλ ἀπεπλανᾶτο, ἀποπλανηθέντες ἀπ᾿ ἐμοῦ κατόπιν τῶν εἰδώλων αὑτῶν, καὶ θέλουσι βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτῶν.

11

Καὶ θέλουσιν εἶσθαι λειτουργοὶ ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ μου, ἐπιστατοῦντες ἐπὶ τῶν πυλῶν τοῦ οἴκου καὶ φυλάττοντες τὸν οἶκον· αὐτοὶ θέλουσι σφάζει εἰς τὸν λαὸν τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰς θυσίας, καὶ αὐτοὶ θέλουσιν ἵστασθαι ἐνώπιον αὐτῶν διὰ νὰ ὑπηρετῶσιν εἰς αὐτούς.

12

Διότι ὑπηρέτουν εἰς αὐτοὺς ἔμπροσθεν τῶν εἰδώλων αὐτῶν καὶ ἦσαν πρόσκομμα ἀνομίας εἰς τὸν οἶκον Ἰσραήλ· διὰ τοῦτο ἐγὼ ὕψωσα τὴν χεῖρά μου ἐναντίον αὐτῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ θέλουσι βαστάσει τὴν ἀνομίαν αὑτῶν.

13

Καὶ δὲν θέλουσι μὲ πλησιάζει διὰ νὰ ἱερατεύωσιν εἰς ἐμὲ καὶ δὲν θέλουσι πλησιάζει εἰς οὐδὲν ἀπὸ τῶν ἁγίων μου, εἰς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων· ἀλλὰ θέλουσι βαστάσει τὴν αἰσχύνην αὑτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὑτῶν, τὰ ὁποῖα ἔπραξαν.

14

Καὶ θέλω καταστήσει αὐτοὺς φύλακας τῆς φυλακῆς τοῦ οἴκου διὰ πᾶσαν τὴν ὑπηρεσίαν αὐτοῦ καὶ διὰ πάντα ὅσα θέλουσι γίνεσθαι ἐν αὐτῷ.

15

Οἱ δὲ ἱερεῖς οἱ Λευΐται, οἱ υἱοὶ Σαδώκ, οἱ φυλάξαντες τὴν φυλακήν τοῦ ἁγιαστηρίου μου, ὅτε οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ ἀπεπλανῶντο ἀπ᾿ ἐμοῦ, οὗτοι θέλουσι μὲ πλησιάζει διὰ νὰ λειτουργῶσιν εἰς ἐμέ, καὶ θέλουσιν ἵστασθαι ἐνώπιόν μου διὰ νὰ προσφέρωσιν εἰς ἐμὲ τὸ πάχος καὶ τὸ αἷμα, λέγει Κύριος ὁ Θεός·

16

οὗτοι θέλουσιν εἰσέρχεσθαι εἰς τὸ ἁγιαστήριόν μου καὶ οὗτοι θέλουσι πλησιάζει εἰς τὴν τράπεζάν μου, διὰ νὰ λειτουργῶσιν εἰς ἐμὲ καὶ θέλουσι φυλάττει τὴν φυλακήν μου.

17

Καὶ ὅταν εἰσέρχωνται εἰς τὰς πύλας τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς, θέλουσιν ἐνδύεσθαι λινὰ ἱμάτια· καὶ δὲν θέλει εἶσθαι μαλλίον ἐπ᾿ αὐτῶν, ἐνῷ λειτουργοῦσιν εἰς τὰς πύλας τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς καὶ ἔνδον.

18

Θέλουσιν ἔχει τιάρας λινὰς ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν καὶ θέλουσιν ἔχει λινᾶ περισκελῆ ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὑτῶν· δὲν θέλουσι περιζώννυσθαι οὐδὲν προξενοῦν ἱδρῶτα.

19

Καὶ ὅταν ἐξέρχωνται εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐξωτέραν, εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐξωτέραν πρὸς τὸν λαόν, θέλουσιν ἐκδύεσθαι τὰ ἐνδύματα αὑτῶν, μὲ τὰ ὁποῖα ἐλειτούργουν, καὶ θέτει αὐτὰ εἰς τοὺς ἁγίους θαλάμους, καὶ θέλουσιν ἐνδύεσθαι ἄλλα ἐνδύματα· καὶ δὲν θέλουσιν ἁγιάζει τὸν λαὸν μὲ τὰ ἐνδύματα αὑτῶν.

20

Καὶ δὲν θέλουσι ξυρίζει τὰς κεφαλὰς αὑτῶν καὶ δὲν θέλουσιν ἀφίνει τὴν κόμην αὑτῶν νὰ αὐξάνηται· μόνον θέλουσι κουρεύει τὰς κεφαλὰς αὑτῶν.

21

Καὶ οἶνον δὲν θέλει πίνει οὐδεὶς ἱερεύς, ὅταν εἰσέρχηται εἰς τὴν ἐσωτέραν αὐλήν.

22

Καὶ χήραν καὶ ἀποβεβλημένην δὲν θέλουσι λαμβάνει εἰς ἑαυτοὺς διὰ γυναῖκα· ἀλλὰ θέλουσι λαμβάνει παρθένον ἐκ τοῦ σπέρματος τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ἤ χήραν χηρεύουσαν ἱερέως.

23

Καὶ θέλουσι διδάσκει τὸν λαὸν μου τὴν διαφορὰν μεταξὺ ἁγίου καὶ βεβήλου, καὶ θέλουσι κάμνει αὐτοὺς νὰ διακρίνωσι μεταξὺ ἀκαθάρτου καὶ καθαροῦ.

24

Καὶ ἐν ταῖς ἀμφισβητήσεσιν οὗτοι θέλουσιν ἵστασθαι διὰ νὰ κρίνωσι· κατὰ τὰς κρίσεις μου θέλουσι κρίνει αὐτὰς καὶ θέλουσι φυλάττει τὰ νόμιμά μου καὶ τὰ διατάγματά μου ἐν πάσαις ταῖς ἑορταῖς μου· καὶ θέλουσιν ἁγιάζει τὰ σάββατά μου.

25

Καὶ δὲν θέλουσιν εἰσέρχεσθαι εἰς νεκρὸν ἀνθρώπου διὰ νὰ μιανθῶσιν· εἰμή διὰ πατέρα ἤ διὰ μητέρα ἤ διὰ υἱὸν ἤ διὰ θυγατέρα, δι᾿ ἀδελφὸν ἤ διὰ ἀδελφήν μή ὑπανδρευθεῖσαν, διὰ τούτους θέλουσι μιαίνεσθαι.

26

Ἀφοῦ δὲ ὁ μεμιασμένος καθαρισθῇ, θέλουσιν ἀριθμεῖ εἰς αὐτὸν ἑπτὰ ἡμέρας.

27

Καὶ τὴν ἡμέραν, καθ᾿ ἥν εἰσέρχεται εἰς τὸ ἁγιαστήριον, εἰς τὴν αὐλήν τὴν ἐσωτέραν, διὰ νὰ λειτουργήσῃ ἐν τῷ ἁγιαστηρίῳ, θέλει προσφέρει τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν αὑτοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

28

Καὶ τοῦτο θέλει εἶσθαι εἰς αὐτοὺς διὰ κληρονομίαν· ἐγὼ εἶμαι ἡ κληρονομία αὐτῶν· καὶ ἰδιοκτησίαν δὲν θέλετε δίδει εἰς αὐτοὺς ἐν τῷ Ἰσραήλ· ἐγὼ εἶμαι ἡ ἰδιοκτησία αὑτῶν.

29

Θέλουσι τρώγει τὴν ἐξ ἀλφίτων προσφορὰν καὶ τὴν περὶ ἁμαρτίας προσφορὰν καὶ τὴν περὶ ἀνομίας προσφοράν· καὶ πᾶν ἀφιέρωμα μεταξὺ τοῦ Ἰσραήλ θέλει εἶσθαι αὐτῶν.

30

Καὶ αἱ ἀπαρχαὶ πάντων τῶν πρωτογεννημάτων καὶ πᾶσα ὑψουμένη προσφορὰ πάντων ἐκ παντὸς εἴδους τῶν ὑψουμένων προσφορῶν σας θέλουσιν εἶσθαι τῶν ἱερέων· καὶ τὴν ἀπαρχήν τῆς ζύμης σας θέλετε δίδει εἰς τὸν ἱερέα, διὰ νὰ ἐπαναπαύῃ εὐλογίαν εἰς τοὺς οἴκους σας.

31

Οἱ ἱερεῖς δὲν θέλουσι τρώγει οὐδὲν θνησιμαῖον ἤ θηριάλωτον, εἴτε πτηνὸν εἴτε κτῆνος.