Ιεζεκιήλ 32

1

Καὶ ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει, τῷ δωδεκάτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

2

Υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνάλαβε θρῆνον ἐπὶ τὸν Φαραὼ βασιλέα τῆς Αἰγύπτου καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, Ὡμοιώθης μὲ σκύμνον λέοντος μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ εἶσαι ὡς δράκων ἐν ταῖς θαλάσσαις· καὶ ἐφώρμησας εἰς τοὺς ποταμοὺς σου καὶ ἐτάραττες τὰ ὕδατα μὲ τοὺς πόδας σου καὶ κατεπάτεις τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν.

3

Οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· διὰ τοῦτο θέλω ἐξαπλώσει τὸ δίκτυόν μου ἐπὶ σὲ μὲ ἄθροισμα πολλῶν λαῶν, καὶ θέλουσι σὲ ἀνασύρει ἐν τῇ σαγήνῃ μου.

4

Καὶ θέλω σὲ ἐγκαταλείψει ἐν τῇ γῇ, θέλω σὲ ἐκρίψει ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῆς πεδιάδος, καὶ θέλω ἐπικαθίσει ἐπὶ σὲ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ χορτάσει ἀπὸ σοῦ τὰ θηρία πάσης τῆς γῆς.

5

Καὶ θέλω ἐκθέσει τὰς σάρκας σου ἐπὶ τὰ ὄρη, καὶ ἐμπλήσει τὰς κοιλάδας ἀπὸ τῶν σωρῶν τοῦ πτώματός σου.

6

Καὶ τὴν γῆν, ὅπου πλέεις, θέλω ποτίσει μὲ τὸ αἷμά σου ἕως τῶν ὀρέων· καὶ οἱ ποταμοὶ θέλουσιν ἐμπλησθῆ ἀπὸ σοῦ.

7

Καὶ ὅταν σὲ ἀποσβέσω, θέλω περικαλύψει τὸν οὐρανὸν καὶ συσκοτάσει τοὺς ἀστέρας αὐτοῦ· θέλω περικαλύψει ἐν νεφέλῃ τὸν ἥλιον καὶ σελήνη δὲν θέλει φέγγει τὸ φῶς αὑτῆς.

8

Πάντας τοὺς λαμπροὺς φωστῆρας τοῦ οὐρανοῦ θέλω συσκοτάσει ἐπὶ σέ, καὶ θέλω ἐπιβάλει σκότος ἐπὶ τὴν γῆν σου, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

9

Καὶ θέλω κάμει νὰ φρίξῃ ἡ καρδία πολλῶν λαῶν, ὅταν φέρω τὸν συντριμμὸν σου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν, εἰς τόπους τοὺς ὁποίους δὲν ἐγνώρισας.

10

Καὶ θέλω κάμει πολλοὺς λαοὺς νὰ ἐκπλαγῶσι διὰ σὲ καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν θέλουσι φρίξει σφόδρα διὰ σέ, ὅταν διασείσω τὴν ῥομφαίαν μου ἐνώπιον αὐτῶν· καὶ θέλουσι τρέμει κατὰ πᾶσαν στιγμήν, ἕκαστος διὰ τὴν ζωήν αὑτοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πτώσεώς σου.

11

Διότι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεός· Ἡ ῥομφαία τοῦ βασιλέως τῆς Βαβυλῶνος θέλει ἐλθεῖ ἐπὶ σέ.

12

Ἐν μαχαίραις ἰσχυρῶν θέλω καταβάλει τὸ πλῆθός σου· πάντες οὗτοι εἶναι οἱ τρομερώτεροι τῶν ἐθνῶν· καὶ θέλουσι πορθήσει τὴν ἔπαρσιν τῆς Αἰγύπτου καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτῆς θέλει καταστραφῆ.

13

Καὶ θέλω ἐξαφανίσει πάντα τὰ κτήνη αὐτῆς ἀπὸ πλησίον ὑδάτων πολλῶν, καὶ δὲν θέλει πλέον ταράξει αὐτὰ ποῦς ἀνθρώπου καὶ ἴχνος κτήνους δὲν θέλει ταράξει αὐτά.

14

Τότε θέλω ἡσυχάσει τὰ ὕδατα αὐτῶν καὶ κάμει τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν νὰ ῥέωσιν ὡς ἔλαιον, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

15

Ὅταν κάμω τὴν γῆν τῆς Αἰγύπτου θάμβος, καὶ ἐρημωθῆ ἡ γῆ ἀπὸ τοῦ πληρώματος αὑτῆς, ὅταν πατάξω πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ, τότε θέλουσι γνωρίσει ὅτι ἐγὼ εἶμαι ὁ Κύριος.

16

Οὗτος εἶναι ὁ θρῆνος, μὲ τὸν ὁποῖον θέλουσι θρηνήσει αὐτήν· αἱ θυγατέρες τῶν ἐθνῶν θέλουσι θρηνήσει αὐτήν· θέλουσι θρηνήσει διὰ τὴν Αἴγυπτον καὶ δι᾿ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτῆς, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

17

Καὶ ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τῇ δεκάτῃ πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἔγεινε λόγος Κυρίου πρὸς ἐμέ, λέγων,

18

Υἱὲ ἀνθρώπου, θρήνησον διὰ τὸ πλῆθος τῆς Αἰγύπτου καὶ καταβίβασον αὐτούς, αὐτήν καὶ τὰς θυγατέρας τῶν ἰσχυρῶν ἐθνῶν, εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς, μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.

19

Τίνος εἶσαι ὡραιοτέρα; κατάβηθι καὶ κοίτου μετὰ τῶν ἀπεριτμήτων.

20

Θέλουσι πέσει ἐν μέσῳ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ· εἰς τὴν μάχαιραν παρεδόθη αὐτή· σύρετε αὐτήν καὶ πάντα τὰ πλήθη αὐτῆς.

21

Οἱ ἰσχυρότεροι μεταξὺ τῶν δυνατῶν θέλουσι λαλήσει πρὸς αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ δου μετὰ τῶν βοηθούντων αὐτόν· κατέβησαν, κοίτονται ἀπερίτμητοι, τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ.

22

Ἐκεῖ εἶναι ὁ Ἀσσοὺρ καὶ ἅπαν τὸ ἄθροισμα αὐτοῦ· οἱ τάφοι αὐτοῦ εἶναι κύκλῳ αὐτοῦ· πάντες οὗτοι τεθανατωμένοι, πεπτωκότες ἐν μαχαίρᾳ.

23

Διότι οἱ τάφοι αὐτοῦ εἶναι τεθειμένοι εἰς τὰ βάθη τοῦ λάκκου καὶ τὸ ἄθροισμα αὐτοῦ κύκλῳ τοῦ τάφου αὐτοῦ· πάντες οὗτοι τεθανατωμένοι, πεπτωκότες ἐν μαχαίρᾳ, οἵτινες διέδιδον τρόμον εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων.

24

Ἐκεῖ εἶναι ὁ Ἐλὰμ καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτοῦ κύκλῳ τοῦ τάφου αὐτοῦ· πάντες οὗτοι τεθανατωμένοι, πεπτωκότες ἐν μαχαίρᾳ, καταβάντες ἀπερίτμητοι εἰς τὰ κατώτατα τῆς γῆς, οἵτινες διέδιδον τὸν τρόμον αὑτῶν εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων· καὶ ἔλαβον τὴν καταισχύνην αὑτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.

25

Ἔθεσαν εἰς αὐτὸν κλίνην μετὰ παντὸς τοῦ πλήθους αὐτοῦ ἐν μέσῳ τῶν τεθανατωμένων· οἱ τάφοι αὐτοῦ εἶναι κύκλῳ αὐτοῦ· πάντες οὗτοι ἀπερίτμητοι, τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ, ἄν καὶ διεδόθη ὁ τρόμος αὐτῶν εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων· καὶ ἔλαβον τὴν καταισχύνην αὑτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον· ἐτέθη ἐν μέσῳ τῶν τεθανατωμένων.

26

Ἐκεῖ εἶναι ὁ Μεσέχ, ὁ Θουβὰλ καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτοῦ· οἱ τάφοι αὐτοῦ εἶναι κύκλῳ αὐτοῦ· πάντες οὗτοι ἀπερίτμητοι, τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ, ἄν καὶ διέδωκαν τὸν τρόμον αὑτῶν εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων.

27

Πλήν δὲν κοίτονται μετὰ τῶν πεσόντων ἰσχυρῶν ἐκ τῶν ἀπεριτμήτων, οἵτινες κατέβησαν εἰς τὸν δην μετὰ τῶν πολεμικῶν αὑτῶν ὅπλων· καὶ ἔθεσαν τὰς μαχαίρας αὑτῶν ὑπὸ τὰς κεφαλὰς αὑτῶν· ἀλλ᾿ αἱ ἀνομίαι αὐτῶν θέλουσιν εἶσθαι ἐπὶ τὰ ὀστᾶ αὐτῶν, ἄν καὶ ἦσαν τρόμος τῶν ἰσχυρῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ζώντων.

28

Ναί, σὺ θέλεις συντριφθῆ ἐν μέσῳ τῶν ἀπεριτμήτων, καὶ θέλεις κοίτεσθαι μετὰ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ.

29

Ἐκεῖ εἶναι ὁ Ἐδώμ, οἱ βασιλεῖς αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἡγεμόνες αὐτοῦ, οἵτινες μετὰ τῆς δυνάμεως αὑτῶν ἐτέθησαν μεταξὺ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ· οὗτοι θέλουσι κοίτεσθαι μετὰ τῶν ἀπεριτμήτων καὶ μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.

30

Ἐκεῖ εἶναι οἱ ἡγεμόνες τοῦ βορρᾶ, πάντες οὗτοι, καὶ πάντες οἱ Σιδώνιοι, οἵτινες κατέβησαν μετὰ τῶν τεθανατωμένων, ἐν τῷ τρόμῳ αὑτῶν, κατῃσχυμμένοι ἐν τῇ δυνάμει αὑτῶν· καὶ κοίτονται ἀπερίτμητοι μετὰ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ, καὶ ἔλαβον τὴν καταισχύνην αὑτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον.

31

Ὁ Φαραὼ θέλει ἰδεῖ αὐτοὺς καὶ παρηγορηθῆ δι᾿ ἅπαν τὸ πλῆθος αὑτοῦ, ὁ Φαραὼ καὶ ἅπαν τὸ στράτευμα αὐτοῦ, οἱ τεθανατωμένοι ἐν μαχαίρᾳ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.

32

Διότι ἔδωκα τὸν τρόμον μου εἰς τὴν γῆν τῶν ζώντων· καὶ θέλει κοίτεσθαι ἐν μέσῳ τῶν ἀπεριτμήτων μετὰ τῶν τεθανατωμένων ἐν μαχαίρᾳ· ὁ Φαραὼ καὶ ἅπαν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, λέγει Κύριος ὁ Θεός.